niedziela, sierpnia 13, 2017
Na początku było To...
"To" czyli według niektórych najbardziej przerażająca powieść Stephena Kinga. Historia o grupie przyjaciół, którzy muszą wspólnie walczyć z potworem z kanałów.
Autor: Stephen King
Tytuł oryginału: IT
Wydawnictwo: Albatros
Ilość stron: 1104
Gatunek: horror
Jest to chyba najdłuższa książka, jaką zdarzyło mi się przeczytać, ma ponad 1100 stron, jednak w każdym rozdziale dzieje się coś, co wciąga czytelnika coraz głębiej w świat kreowany przez Stephena Kinga.
"Derry w stanie Maine, miejsce ledwie widoczne na mapie. Dochodzi tu do wyjątkowej eskalacji zbrodni, okrutnych morderstw, gwałtów i tajemniczych wypadków. W kanałach miasteczka zalęgło się To. Bliżej nieokreślone, przybiera najróżniejsze postacie-klauna, ogromnego ptaszyska, głosu w rurach. Poluje na dzieci. Tylko dzieci potrafią dostrzec To. I dlatego właśnie one stają do walki z potworem. Mija dwadzieścia kilka lat i To powraca. Dzieci są już dorosłymi, ale muszą odnaleźć w sobie dziecięcą wiarę, lojalność i odwagę, by skutecznie stawić mu czoła."-opis z tyłu książki
Moim zdaniem książka jest ciekawa i wciągająca, ale równocześnie trudna. Akcja toczy się dwutorowo, poznajemy wydarzenia, które działy się w 1958 roku, i te, które dzieją się 27 lat później. W pewnych momentach miałam problem z rozróżnieniem czy bohaterowie w danym momencie mają po 11 lat, czy może są już dorośli.
"To" opowiada o tym, jak Klub Frajerów walczy z Tym, które stanowi metaforę tkwiącego w ludziach zła. Przybiera ono różne postacie, najczęściej klauna Pennywisea, ale także tego, czego najbardziej boi się jego ofiara-mumii, wilkołaka, czy martwego brata.
Frajerzy w 1958 roku przerywają serię morderstw, po czym ich drogi się rozchodzą, aby w 1985 roku znowu się spotkać i raz na zawsze rozprawić się z potworem czyhającym w kanałach pod miastem.
Oprócz motywu walki ze złem, w książce znajdziemy też wiele innych wątków. Jest to powieść o dzieciństwie, przyjaźni, pierwszej miłości, dorastaniu i o tym, jak bardzo dorośli są ograniczeni w stosunku do młodych ludzi.
W moim odczuciu "To" nie jest horrorem, tylko powieścią o dzieciach, którzy codziennie mierzą się z bandą szkolnych opryszków, a potem o ich dorosłym życiu. Ponad połowa książki to rozległe historie, w których poznajemy poszczególnych bohaterów i dowiadujemy się z jakim trudnościom muszą stawić czoła.
Prawdą jest, że główny wątek obfituje w rozległe sceny morderstw, które są opisane bardzo szczegółowo, ale moim zdaniem najlepsza część książki to ta mówiąca o tym, jak Klub Frajerów walczy z Henrym i innymi szkolnymi opryszkami i jak radzi sobie z trudnymi sytuacjami w domu.
Nie żałuję czasu poświęconego na przeczytanie tego ogromnego tomiszcza, jednak jestem trochę zawiedziona, ponieważ po przeczytaniu recenzji w internecie spodziewałam się czegoś mocniejszego. "To" okazało się dla mnie interesującą opowieścią o losach siedmioosobowej grupy przyjaciół, a nie horrorem, po który z trudem będę zasypiać, a moje wizyty w McDonalds już nigdy nie będą takie same.
Wpis zatytułowałam "Na początku było To", ponieważ jest to pierwsza moja recenzja i pierwszy post na tym blogu. Zdaję sobie sprawę z tego, że nie jest ona idealna, ale ciężko pisać mi o horrorze, który jednak okazał się dla mnie nie horrorem ☺
W następnym wpisie możecie się spodziewać mojej opinii na temat "Dziewczyny ze śniegiem we włosach", której autorką jest Ninni Schulman.
