Teraz i na zawsze - Mikki Daughtry, Rachael Lippincott

poniedziałek, maja 10, 2021

Teraz i na zawsze - Mikki Daughtry, Rachael Lippincott

Nowa książka autorek bestseleru "Trzy kroki od siebie". Jeśli ktoś śledzi mnie na instagramie to pewnie wie, że tego tytułu nie czytałam, bo szum, który zrobił się wokół niego parę lat temu skutecznie mnie do tego zniechęcił. Postanowiłam dać jednak szansę nowej książce Mikki Daughtry i Rachael Lippincott i była to świetna decyzja.

Autor: Mikki Daughtry, Rachael Lippincott
Tytuł: Teraz i na zawsze
Ilość stron: 408
Wydawnictwo: Media Rodzina
Kategoria: literatura młodzieżowa, romans

"Czy można znaleźć prawdziwą miłość, kiedy straciło się wszystko?

Autorki światowego megahitu  Trzy kroki od siebie powracają z nową poruszająca historią miłosną!

Kimberly i Kyle tworzyli wspaniałą parę przez wszystkie lata liceum. Kiedy w wieczór balu maturalnego Kimberly zrywa z nim, świat Kyle'a wywraca się do góry nogami - dosłownie. Ich samochód ulega wypadkowi. Dziewczyna nie żyje. Kyle doznaje poważnych urazów. Nikt nie jest w stanie mu pomóc.

Dopóki nie pojawi się Marley. Marley cierpi z powodu własnej straty - uważa, że się do niej przyczyniła. Kiedy Kyle i Marley wzajemnie lecza swoje rany, niepostrzeżenie rodzi się między nimi uczucie.

Kyle jednak nie może się pozbyć przeświadczenia, że nadciąga kolejna katastrofa - groźniejsza niż poprzednie. Katastrofa, która zniszczy wszystko, co tak bardzo starał się zbudować na nowo. I ma rację.

Niezapomniana powieść, pełna emocji i zaskoczeń - idealna dla fanów Johna Greena, Nicoli Yoon, Davida Levithana i Jenny Han." -opis z tyłu książki

Książka bardzo mi się podobała, zaczyna się tak jak podpowiada nam opis i można by pomyśleć, że niczym nas nie zaskoczy i będzie to kolejne stereotypowe love story, które po lekturze odłożymy na półkę i zapomnimy o nim na zawsze. Tutaj jednak dzieje się inaczej i autorki zaserwowały nam taką historię, że mimo upływu kilku dobrych dni nie jestem w stanie myśleć o jej bohaterach.

Bohaterów bowiem mamy tutaj dość wielu, oprócz Kimberly i Kyle'a, naszej początkowej pary, poznamy również Marley, Sama i mamę Kyle'a, która mnie urzekła. Taka ciepła i opiekuńcza osóbka to to, czego potrzebował nasz bohater w najgorszych momentach swojego życia.
Kimberly i Sam są bardzo oddanymi i życzliwymi przyjaciółmi dla Kyle'a. Każde z nich jest dla niego bardzo ważne, czego nie zmienia nawet rozstanie z Kim. Marley natomiast jest bardzo nieśmiałą, pogubioną dziewczyną, która potrzebuje odrobiny ciepła i zrozumienia, aby rozkwitnąć. Podobnie jak Kyle żyje z ogromnym poczuciem winy i nie może poradzić sobie z ta sytuacją.

Powiedziałabym, że jest to książka o żałobie, o stopniowym radzeniu sobie z poczuciem winy, odnajdywaniu sobie, akceptacji, zarówno przeszłości jak i teraźniejszości. Mimo tego, że momentami dominuje w historii smutek i żal, jest to książka lekka i przyjemna w odbiorze, do czego przyczyniają się z pewnością radosne i niekiedy komiczne fragmenty.

Zakończenie zdecydowanie oceniam pozytywnie, bo tego się nie spodziewałam i przeżyłam ogrom emocji podczas czytania. Napięcie wzrosło niemiłosiernie, a autorki wykorzystały to w świetny sposób. Całość również oceniam na plus, ale najlepsza część akcji, ta która wywołuje w czytelniku największe emocje zaczyna się dopiero od połowy.

Książka warta polecenia, nie tylko dla młodzieży, ale również i dla starszych czytelników, którzy szukają czegoś na chwilę relaksu.

Czytaj więcej »

Pustka wietrzna. Polowanie na Morrigan Crow - Jessica Townsend

niedziela, kwietnia 18, 2021

Pustka wietrzna. Polowanie na Morrigan Crow - Jessica Townsend

Kontynuacja niesamowitych przygód Morrigan Crow! To już trzeci tom serii, a o poprzednich możecie przeczytać  <tutaj> ☺

Autor: Jessica Townsend
Tytuł: Pustka wietrzna. Polowanie na Morrigan Crow
Cykl: Nevermoor
Ilość stron: 573
Wydawnictwo: Media Rodzina
Kategoria: literatura młodzieżowa, fantasy

"Nevermoor nawiedza groźna choroba. Im więcej ofiar pochłania, tym większa szerzy się panika. Mieszkańcy miasta żyją w strachu, a ukrywany dotąd fakt, że to Morrigan Crow jest nowym Wundermistrzem, lada moment może wyjść na jaw. Nevermoor staje się dla Morrigan najbardziej niebezpiecznym miejscem na świecie." -opis z tyłu książki

Nie wiem, jaka jest geneza tej książki, ale sytuacja w niej opisana bardzo przypomina mi naszą aktualną. Miasteczko Nevermoor nagle zaczyna nawiedzać straszna choroba, która szerzy się z dużą prędkością i atakuje coraz większą liczbę mieszkańców, pozostawiając po sobie okropne skutki. Władze próbują ograniczać jej rozprzestrzenianie się oraz stworzyć sposób na wyleczenie dotkniętych nią ofiar, jednak nie jest to łatwe zadanie.

Równolegle z tą tragiczną sytuacją w miasteczku Morrigan zaczyna naukę swojego drygu na wyższym poziomie, odkrywa ogrom nowych możliwości i ma okazję zobaczyć jaka potęga się w nich kryje. Nasza ambitna bohaterka pochłania wiedzę z dużym zaangażowaniem, co niestety źle odbija się na jej relacji z przyjaciółmi.

Nie jestem w stanie stwierdzić, która z trzech części serii o przygodach Morrigan jest moją ulubioną, bo wszystkie pochłonęłam z ogromnym zaciekawieniem i każda z nich ma w sobie coś wyjątkowego. W "Pustce wietrznej" chyba najbardziej podobał mi się wątek odkrywania potęgi głównej bohaterki i jej fascynacja tą sztuką. Z niecierpliwością czekałam również na rozdziały, w których występowała wunderlisica Sofia, jej postać skradła moje serce, a relacja, jaka łączy ją z Morrigan i dobroć, jaką jej okazała tylko wzmogła ten efekt.
Postacią, której bardzo brakowało mi przez całą książkę, był Jupiter, mam wrażenie, że mimo tego, ze co jakiś czas pojawiał się w fabule to jego wkład w życie Morrigan został mocno ograniczony. Trochę to przykre, bo jest jedną z moich ulubionych postaci.
W historii nie zabraknie również naszego złego charakteru Ezry Squalla, który po raz kolejny będzie próbował przekonać do siebie młodą wundermistrzynię.

W tej części serii momentami wiało grozą, a wydarzenia sprawiały, że dreszczyk niejednokrotnie przebiegał mi po plecach. Książka dostarczy nam ogromu emocji i na długo pozostanie w pamięci.
Świat w niej wykreowany jest niepowtarzalny, pełen wyobraźni i magii, co sprawia, że niejeden z nas chciałby znaleźć się tam, chociaż na chwilę, żeby poodkrywać jego tajemnice. Mimo że jest to książka kierowana do młodzieży, myślę, że z pewnością zadowoli również starszych czytelników, którzy zechcą poczuć odrobinę magii.

Czytaj więcej »

Zauroczona, zwariowana, zakochana - Laura Steven

czwartek, stycznia 14, 2021

Zauroczona, zwariowana, zakochana - Laura Steven

Dziś mam przyjemność powitać Was naprawdę niesamowitą świeżynką, która swoją premierę będzie miała dopiero 10 lutego! Naprawdę bardzo się cieszę, że miałam możliwość przeczytać ją wcześniej, bo dzięki temu mogę zachęcić do tego również Was, a uwierzcie mi, że jest do czego ☺

Autor: Laura Steven
Tytuł: Zauroczona, zwariowana, zakochana
Ilość stron: 344
Wydawnictwo: Media Rodzina
Kategoria: literatura młodzieżowa

"Caro Kerber-Murphy myśli o sobie jak o introwertycznym nerdzie zakochanym w świecie fizyki. I tylko gdy jej ojcowie smacznie śpią, włącza cichutko komedie romantyczne, marząc o idealnej miłości łączącej ją z Harukim – chłopakiem, w którym jest bez wzajemności od dawna zakochana. Jak jednak zwrócić uwagę chłopaka, gdy nikt, absolutnie nikt, z wyjątkiem dwóch oddanych przyjaciółek i ukochanych ojców, jej nie zauważa? Na szczęście Caro w porę dowiaduje się o przełomowym odkryciu naukowym, które może pomóc jej w rozwiązaniu problemu.

Jaki wpływ na jej przyjaźń będzie miało tajemnicze odkrycie? Czy Caro w końcu uda się odnaleźć pewność siebie i dostrzec swoje piękno?

Zauroczona, zwariowana, zakochana – zabawna, urocza i niebanalna powieść dla młodzieży o współczesnym dojrzewaniu i poszukiwaniu siebie i – oczywiście -miłości!
Laura Steven w błyskotliwy  i prześmieszny sposób zgłębia świat kompleksów współczesnych nastolatek." -opis ze strony wydawnictwa

Kojarzycie tego chłopaka ze szkoły, w którym kocha się absolutnie każda dziewczyna? Każda choć raz pomyślała sobie "A co by było gdyby...", nawet jeśli nigdy otwarcie by się do tego nie przyznała. W szkole Caro tym chłopakiem jest Haruki, za którym dziewczyna szaleje od dawna, jednak w przeciwieństwie do innych uczennic, które tylko nieśmiało spoglądają na przystojniaka na korytarzu, Caro postanowiła działać. Jako że nazywa się nerdem wybrała oczywiście sposób bliski sobie, czyli najnowsze odkrycie naukowe, które ma sprawić, że wymarzony chłopak zwróci na nią uwagę. Ale czy tylko on?

Oprócz wątku miłosnego natrafimy tutaj również na niezwykle zabawny i ciekawy wątek życia rodzinnego głównej bohaterki. Ma ona dwóch ojców i są to chyba moi ulubieni bohaterowie w tej powieści. Tak barwnej, zabawnej, dobrze dobranej pary, która równocześnie byłaby dla siebie tak ogromnym wsparciem nie spotkałam od bardzo dawna w żadnej książce. Sama chciałabym zbudować kiedyś tak udany związek ☺ Momenty w książce, w których pojawiali się tatowie Caro były zdecydowanie tymi, na które wyczekiwałam najbardziej i zawsze dostarczyły mi ogromnej dawki śmiechu. Fragmenty o molestowaniu warzyw, czy różnego typu aktywnościach fizycznych zapamiętam na długo.

Ważnym elementem życia naszej głównej bohaterki są jej przyjaciółki, razem tworzą zgrany zespół mimo tego, że znacznie różnią się od siebie charakterem, zainteresowaniem i chyba wszystkim, co tylko możliwe. Te różnice nie wpływają jednak na ich relację i są dla siebie ogromnym wsparciem bez względu na okoliczności.

Postaci w powieści jest naprawdę wiele i wszystkie są dopracowane w najwyższym stopniu. Nie spotkamy tutaj bohatera, który wydałby nam się nierealny lub sztuczny i nie pomyślimy sobie, że "Aha, to jest ten stworzony do wypełnienia dziury w fabule". Jest to naprawdę bardzo duży plus, bo przy takim nagromadzeniu bohaterów i wydarzeń nie ciężko o pomyłkę i niedopracowanie.

Jak widać, wątków jest naprawdę wiele, a wszystko to razem tworzy niesamowitą historię o poszukiwaniu siebie i swojej tożsamości, miłości i przyjaźni, równocześnie zapewniając czytelnikowi ogrom humoru oraz nie pozwalając oderwać się od książki do ostatniej strony. Mogę Wam zagwarantować, że będziecie płakać ze śmiechu i po skończeniu lektury będziecie błagać o więcej.

Polecam całym sercem!

Czytaj więcej »

Kraina Nocy - Melissa Albert

niedziela, listopada 01, 2020

Kraina Nocy - Melissa Albert

Kontynuacja Hazel Wood! Nie musiałam czekać długo, jednak byłam bardzo niecierpliwa, ponieważ bardzo chciałam wiedzieć, jak dalej potoczą się losy głównej bohaterki książki oraz co stało się z jej przyjacielem, który w poprzednim tomie postanowił zostać w baśniowym świecie. Ku mojej uciesze otrzymałam odpowiedzi na wszystkie swoje pytania oraz fabuła zadowoliła mnie w pełni, bez porzucania mnie na pastwę losu mych domysłów, po skończeniu lektury.

Autor: Melissa Albert

Tytuł: Kraina Nocy
Seria: Hazel Wood

Ilość stron: 400

Wydawnictwo: Media Rodzina

Kategoria: literatura młodzieżowa

"Melissa Albert ponownie przenosi czytelników do świata pełnego mroku, który pokochali. "Kraina nocy" to kontynuacja Hazel Wood.

Z pozoru zwyczajni bohaterowie wiodą życie pełne niecodziennych zagadek do rozwiązania. Osamotnieni w mrocznej dolinie, muszą wykazać się dojrzałością, by odkryć tajemnice śmierci baśniowych postaci. Autorka w mistrzowski sposób prezentuje współczesny Nowy Jork, który obserwujemy w tle wydarzeń. Z dbałością o drobiazgi opisuje jego realny charakter, malując równocześnie niezwykły obraz baśniowych krain. Waleczni Finch i Alice pozbawieni kontaktu ze sobą, muszą rozwiązać tę samą kryminalną zagadkę. Nie poddają się nawet w obliczu nadchodzącego końca świata.

Czy będzie to ogień, powódź czy superwirus? Co stanie się z Krainą nocy? Samotność wydaje się być największą przeszkodą również wtedy, gdy sprawa okazuje się znacznie poważniejsza, niż można by przypuszczać… " -opis: materiały wydawnictwa

Jestem bardzo zadowolona z tego, jak potoczyły się dalsze losy obu postaci. W pierwszej części odrobinę wymęczyło mnie to, że historia była bardzo zagmatwana, pełna szczegółów i niekoniecznie zrozumiałych dla mnie postaci. Tutaj jest z tym o wiele lepiej i nie miałam problemów ze zrozumieniem elementów fabuły, a też jest ich niezwykle wiele. Ogółem cała historia jest bardzo rozbudowana i dodatkowo podzielona na dwie części: tą w której poznajemy wydarzenia z życia Alice i tą, w której towarzyszymy Finchowi. Oboje mają przed sobą ciężkie zadania, a tym razem nie mogą liczyć na swoją wzajemną pomoc ze względu na to gdzie się znajdują. Bardzo podoba mi się taki zabieg w historii, bo daje on ciekawe możliwości późniejszego połączenia wątków obu postaci z czego skrzętnie skorzystała autorka.

Wątkiem, który niekoniecznie mnie zadowolił była relacja Alice z jej matką. Wydarzenia z poprzedniego tomu na ich obu odcisnęły swoje piętno i spodziewam się raczej odbudowywania więzi pomiędzy matką i córką, jednak sytuacja, która dotyczy Alice niespecjalnie na to pozwala i dla bezpieczeństwa mamy musi ona uważać. Mimo to momentami miałam wrażenie, że wcale jej nie zależy i bardzo źle mi się czytało jak traktuje kogoś, kto tyle jej zawdzięcza.

Co do przemiany głównych bohaterów to mogę powiedzieć, że bardzo dojrzała ich wzajemna relacja, co bardzo mi się spodobało, bo właśnie na to liczyłam. Nie jest to typowe love story, na jakie trafiamy w większości młodzieżowych książek, ale naprawdę ciekawie poprowadzony wątek.

Ogółem to z czystym sumieniem mogę polecić tę książkę, podoba mi się bardziej od swojej poprzedniczki, ale nie polecam jej jako pojedynczego tytułu, bo bez znajomości wydarzeń poprzedzających tę historię może być ciężko zrozumieć całość. Warto przeczytać obie części, bo to naprawdę ciekawa historia i mimo pewnych minusów poziom fantazji jaki w niej odnajdziemy jest na wysokim poziomie i wynagradza wszelkie mankamenty.

Dużym plusem dla okładkowych srok jest też to, jak prezentuje się książka, bo jest równie niesamowita, co jej poprzedniczka. Piękna, tłoczona twarda oprawa ze złotymi literami zachwyci nas swoim blaskiem i ozdobi biblioteczkę.

Polecam!

Czytaj więcej »

Diabeł, laleczka, szpieg - Matt Killeen

czwartek, października 15, 2020

Diabeł, laleczka, szpieg - Matt Killeen

Druga część przygód mojej ukochanej Sary! Poprzednią książką z tego cyklu zachwycałam się całkiem niedawno, bo na początku września, a tutaj już kolejna ☺ Nic piękniejszego nie mogło mnie spotkać!

Okładka tak samo, jak poprzednim razem zapiera dech w piersiach. Czarna, elegancka z połyskującymi, metalicznymi zdobieniami w pięknym czerwonym kolorze. Moim zdaniem idealnie oddaje charakter historii i świetnie komponuje się z poprzednim tomem, który miał złote detale. Zdaję sobie sprawę z tego, że w książce liczy się zawartość, jednak od zawsze byłam książkową sroką i nie potrafię przejść spokojnie obok takiej ślicznotki ♥

Autor: Matt Killeen
Tytuł: Diabeł, laleczka, szpieg
Seria: Sara Goldstein (tom 2)
Ilość stron: 472
Wydawnictwo: Media Rodzina
Kategoria: literatura młodzieżowa

O ile pierwsza część była mega wciągająca, działo się naprawdę dużo i akcja nie dawała czytelnikowi chwili na złapanie tchu to w drugim tomie wszystko to jest zaserwowane w podwójnej dawce! Będziemy świadkami wielu niesamowitych akcji, ciężkich wyzwań i wyborów, licznych intryg i oszustw, a wszystko to w iście egzotycznym klimacie, ponieważ nasi bohaterowie udadzą się na misję, aż do Afryki Środkowej!

Postać mojej faworytki Sary po wydarzeniach, o których mogliśmy przeczytać w poprzedniej książce nieco się zmieniła. Stała się bardziej dorosła, uważna i skupiona na swoich szpiegowskich zadaniach, ma swoje upragnione cele i nie daje sobie chwili wytchnienia w dążeniu do osiągnięcia ich. Determinacji i siły do działania ma w sobie ogrom, co w obliczu wydarzeń, które ją czekają jest bardzo ważne.

Moim drugim ulubieńcem był Kapitan, jednak jego mi odrobinę zabrakło w tej części. Oczywiście był wątek z jego postacią, ale zabrakło mi w nim akcji, działania, które spowodowałoby, że czytelnik pomyślałby sobie: ''wow to jest ten niesamowity szpieg!''. Niestety zamiast tego otrzymujemy dosyć stateczny wątek, opierający się jednak na ważnym dla całej fabuły motywie.

Do fabuły zostały wprowadzone nowe postaci, ale chyba najbarwniejszą z nich jest Clementine, która nieźle namiesza w całej historii. Można by pomyśleć, że czarnoskóra pół-Niemka, pół-Senegalka pracująca jako służba w domu Kapitana będzie miała masę wspólnych tematów z młodą ukrywającą się przed nazistami Żydówką, jednak to by było za łatwe i jej postać zafunduje nam znacznie więcej emocji, niż można by się początkowo spodziewać.

Ogółem to cała fabuła podoba mi się o wiele bardziej niż poprzednio, tam wydarzenia działy się głównie pomiędzy szkołą i garstką innych miejsc, a tutaj mamy już motyw podróży, który oferuje nam naprawdę wiele. Przemierzanie terenów Konga i Gabonu, podróżowanie samolotem, samochodem, statkiem, a nawet łodzią podwodną dają ogromne możliwości poprowadzenia losów bohaterów, z czego autor skrzętnie skorzystał.

Bogactwo wątków i motywów występujących w historii jest naprawdę ogromne i nie pozwala się czytelnikowi oderwać od lektury nawet na chwilę. Broń biologiczna, śmiertelna choroba na miarę dżumy, masowe egzekucje ludności plemion afrykańskich, wszechobecni naziści, wyższość jednych ludzi nad drugimi, narkotyki, nienawiść, brutalność, a to wszystko wymieszane z trudami dorastania, potrzebą miłości i troski oraz współczuciem i niepewnością.

Bardzo podobała mi się ta książka i liczę na kontynuację, ponieważ zakończenie sugeruje, że takowa może się pojawić i będzie jeszcze lepsza niż jej poprzedniczki. To świetna powieść dla osób lubiących szpiegowskie klimaty, nie tylko dla młodzieży, ale też dla nieco starszych czytelników. Nie przytłacza wojenną atmosferą, a zabiera nas w niesamowitą podróż wraz z Sarą i Kapitanem, na której mamy ważną misję do wykonania.

Czytaj więcej »

Bezludna wyspa - M. A. Bennett

niedziela, października 04, 2020

Bezludna wyspa - M. A. Bennett

Kolejna niesamowita historia za mną! To już druga książka autorstwa M. A. Bennett na moim blogu i równie nieszablonowa, co poprzednia. Można zauważyć, że autor jest obdarzony ogromną wyobraźnią i potrafi to wykorzystać w genialny sposób, co daje nam niezwykle wciągające historie i pomysłowe postaci.

Autor: M. A. Bennett
Tytuł: Bezludna wyspa
Ilość stron: 440
Wydawnictwo: Media Rodzina
Kategoria: literatura młodzieżowa

"Link dopiero co przeprowadził się z Ameryki i nie jest mu łatwo zaaklimatyzować się w prestiżowej szkole z tradycjami Osney. Kto mógł się spodziewać, że trzeba będzie zrozumieć tak wiele dziwacznych tradycji? I co to za szkoła, w której o hierarchii wśród uczniów decyduje czas przebieżki wokół szkolnego boiska – nawet jeśli to niezwykle stare boisko? Osiągnąwszy najgorszy od wielu lat wynik w tej konkurencji, Link od razu staje się pośmiewiskiem całej szkoły. Niektórzy uczniowie szczególnie się zawzięli, żeby uprzykrzyć mu życie...
Kiedy pojawia się pomysł wyjazdu na szkolną wycieczkę, Link uważa, że nie mogłoby go spotkać nic gorszego niż dobrowolne skazanie się na spędzenie wolnego czasu ze swoimi prześladowcami. Kusząco brzmi ultimatum rodziców: będzie mógł opuścić szkołę Osney – na zawsze – tylko wtedy, gdy weźmie udział w tym wyjeździe. Link decyduje się zacisnąć zęby i jakoś przetrwać te kilka dni, żeby zdobyć wymarzoną nagrodę. Jednak ta wycieczka będzie wymagać szczególnego rodzaju wytrzymałości. Mówi się, że żaden człowiek nie jest samotną wyspą – ale co się stanie, jeśli na takiej wyspie wyląduje grupa nastolatków, którzy nie żywią do siebie szczególnej sympatii? Kiedy dokuczy im upał, głód i pragnienie, wszyscy pokażą swoją prawdziwą twarz. Niech się zacznie rozgrywka..." -opis z tyłu książki

Muszę przyznać, że książka wciągnęła mnie niesamowicie i aż żałuję, że zwlekałam z jej przeczytaniem tyle czasu. Bardzo podoba mi się zamysł bezludnej wyspy, to jak została wykreowana, co oferuje przebywającym na jej terenie osobom i to, jak zmusza ich do współpracy i tego, żeby się przemogli we wzajemnych kontaktach ze sobą.

Bogactwo osobowości poszczególnych bohaterów również jest godne podziwu, znajdziemy tutaj osoby o skrajnie różnych osobowościach, które w ekstremalnych warunkach pokażą swoje prawdziwe oblicze, ujawnią kompleksy i wady, ale również ukrywane dotąd przed innymi pozytywne cechy i talenty.

W książce znajdziemy rozdziały, w których akcja rozgrywa się w szkole, gdzie spotkamy się z wątkami poniżania i wykorzystywania słabszych, hierarchizacji szkolnej społeczności i niezdrowego kultywowania sportu, zaś w rozdziałach rozgrywających się na wyspie będziemy świadkami nieustannej rywalizacji o władzę, poszukiwania siebie i zwalczania swoich słabości, jak i również poszukiwania rozwiązania tajemniczej zagadki.

Rozdziałami, które wciągnęły mnie w największym stopniu były te rozgrywające się na wyspie, podobało mi się, jak zmieniały się relacje między bohaterami, jak wpływała na nich nowa sytuacja i jak sobie z nią radzili.

Zakończenie książki nie było dla mnie niespodzianką, ponieważ spodziewałam się tego typu obrotu sprawy, jednak zaskoczyło mnie aż tak rozbudowane wyjaśnienie tej historii, myślę, że to duży plus, bo czytelnik nie zostaje sam ze swoimi domysłami, a temat zostaje wyczerpany do samego końca.

Myślę, że z czystym sumieniem mogę polecić tę książkę nie tylko młodzieży, ale również nieco starszym czytelnikom, którzy mają ochotę na lekką i przyjemną lekturę w nieco wakacyjnym klimacie. Powinna się sprawdzić szczególnie teraz podczas szarych i ponurych dni, które będą nas witać przez najbliższe miesiące.

Czytaj więcej »

Życie na podglądzie - Len Vlahos

wtorek, września 22, 2020

Życie na podglądzie - Len Vlahos

"Życie na podglądzie" umiliło mi wczorajszy dzień. To niezwykle wciągająca, mądra i dająca do myślenia książka.

Autor: LenVlahos
Tytuł: Życie na podglądzie
Ilość stron: 344
Wydawnictwo: Media Rodzina
Kategoria: literatura młodzieżowa

"Niespodziewanie życie Twojej rodziny staje się obiektem telewizyjnego show.
Potrafisz to sobie wyobrazić?

Piętnastoletnia Jackie Stone bardzo kocha swojego tatę Jareda. Oboje świetnie się rozumieją. Kiedy Jared dowiaduje się, że ma guza mózgu, jego życie całkowicie się zmienia. Postanawia przede wszystkim zabezpieczyć materialnie rodzinę i wystawia na eBayu... swoje życie.
Jednym z licytujących jest cyniczny producent reality show. Zaczyna się życie w świetle kamer i reflektorów.

Czy Jackie stanie się bezwolnym pionkiem?
Czy uda się obnażyć prawdę o bezdusznym świecie telewizji?" -opis z tyłu książki

Od samego początku bardzo polubiłam postać Jackie Stone, podoba mi się to, jakie ma podejście do życia i jak radzi sobie z przeciwnościami losu. Sympatyczną postacią wydawał mi się też jej ojciec Jared, mimo że pomysł sprzedania swojego życia na eBayu, a co za tym idzie również życia swojej rodziny jest moim zdaniem idiotyczny to powód, dla jakiego to zrobił wydaje mi się całkiem racjonalny. Zabezpieczenie materialne rodziny dla osoby, która ma świadomość zbliżającej się śmierci jest niesamowicie ważne, tym bardziej, że Jared zdawał sobie sprawę z tego, ile wynosi ich budżet i utrzymanie się. Tylko czy to wszystko jest warte sprzedawania całej swojej prywatności i najbardziej intymnych szczegółów życia rodzinnego? Dla Jareda najwyraźniej jest.
Ogólnie w książce spotkamy naprawdę wiele ciekawych charakterów.

Szczerze mówiąc to po pierwszych stronach książki spodziewałam się większej ilości wspólnych chwil taty z córką. Ich obraz jawił mi się jako niezwykle zgrany duet, który uwielbia spędzać ze sobą czas i myślałam, że po informacji o chorobie mężczyzny będzie tego wspólnego czasu jeszcze więcej, jednak w historii jest bardzo mało tego typu momentów, a i tak mam wrażenie, że przeważają te ze wspomnień Jareda. Trochę mnie to zawiodło, ponieważ nastawiłam się na historię typowo o duecie ojca z córką, jednak to, co otrzymałam też jest bardzo dobre.

Książka skupia się głównie na postaci Jackie, która za wszelką cenę nie chce poddać się nowym zasadom panującym w domu po wejściu ekipy filmowej i uparcie dąży do tego, żeby jak najszybciej się ich pozbyć. Drugą postacią o której bardzo wiele się dowiemy jest sprawca całego zamieszania, czyli glejak wielopostaciowy IV stopnia. Będziemy mieli okazję poznać jego sposób myślenia i to jak postrzega swoją rzeczywistość. Takie przedstawienie historii powoduje, że mimo trudnego tematu choroby i śmierci książka jest bardzo humorystyczna i przyjemnie się ją czyta.

Ogółem to cały pomysł z reality show, które wywraca życie rodziny do góry nogami został świetnie zrealizowany, bałam się, że to będzie totalna porażka, jednak dzięki niesamowitym postaciom i ich unikalnym charakterom cała akcja miała sens i do tego jeszcze wartościowy przekaz. Natrafimy tutaj nie tylko na motyw śmierci, raka, rodziny, ale także chciwości, próżności, czy przyjaźni. To naprawdę bogata lektura i myślę, że nada się dla każdego czytelnika, niezależnie od wieku.

Polecam ☺

Czytaj więcej »

Sierota, bestia, szpieg - Matt Killeen

niedziela, września 06, 2020

Sierota, bestia, szpieg - Matt Killeen

Moja nowa faworytka! Bardzo się cieszę, że w ostatnim czasie udaje mi się trafiać na same niesamowicie wciągające książki, bo po długim okresie, w którym nic nie było mnie w stanie zainteresować jest to naprawdę miła odmiana, a mój głód książkowy wyrósł do ogromnych rozmiarów ☺

"Sierota, bestia, szpieg" wciągnęła mnie od pierwszych stron i do samego końca nie przestawała zadziwiać. Znacie to uczucie pustki po skończeniu naprawdę dobrej książki? Dosięgło mnie wraz z ostatnią stroną, jednak nie trwało długo, bo już 30 września czeka nas premiera 2 tomu! Już nie mogę się doczekać!

Autor: Matt Killeen
Tytuł: Sierota, bestia, szpieg
Seria: Sara Goldstein (tom 1)
Ilość stron: 448
Wydawnictwo: Media Rodzina
Kategoria: literatura młodzieżowa

Lato roku 1939. Mamy tutaj do czynienia z 15-letnią Sarą, utalentowaną gimnastyczką i Żydówką, która po tragicznej w skutkach próbie ucieczki z Niemiec zostaje skazana tylko na siebie. Dopisuje jej szczęście i natrafia na brytyjskiego szpiega, który proponuje jej pewien układ, dzięki któremu młoda Żydówka zostaje uczennicą elitarnej nazistowskiej szkoły, w której ma ważną misję do wykonania.

Muszę powiedzieć, że mimo tego, że nie przepadam za książkami, które poruszają wątek historyczny, wojenny (no może z wyjątkiem tych o Auschwitz) to tutaj jest on zaserwowany w taki sposób, że nie da się go uznać za nużący, jest wciągający, realny i momentami brutalny, ale czyż nie tak właśnie wygląda wojna? Mimo wszystko język książki nie jest ciężki, poważny, bardzo przyjemny w odbiorze i wciągający. Bardzo podoba mi się styl pisania autora, trudne tematy potrafi przedstawić w bardzo przyjemny dla czytelnika sposób, co według mnie jest ważną cechą.

Główna bohaterka, mimo że ma tylko 15 lat wydaje się być bardzo dorosła, poważna i inteligentna, dzięki czemu staje się idealną kandydatką do wypełnienia misji w środowisku nastolatek, pełnym intryg i nieczystych zagrań, walki o dominację i prób udowadniania sobie nawzajem, kto jest najlepszy. Ważnym wątkiem tam jest też wyższość rasy aryjskiej nad innymi, co dla Żydówki, która musi ukrywać swoje pochodzenie musi być wyjątkowo trudne.

Poza szkolnymi perypetiami Sary będziemy mogli też przeżyć wspólnie z nią misję, która ma na celu odwrócenie losów wojny, szkoła jest tutaj ważnym elementem, jednak to, co dzieje się później poza jej murami jest zupełnie nową odsłoną tej historii, natkniemy się na emocjonujące pościgi, poważne obrażenia, ogromną ilość gry aktorskiej, odurzanie, trudne wyzwania i potężne wybuchy. Od tego momentu akcja pędzi jak szalona i nie daje czytelnikowi chwili wytchnienia.

Oprócz Sary w książce występuje jeszcze wiele postaci, z czego większość oceniam jako znakomite i świetnie wykreowane, ale chciałabym podkreślić osobę brytyjskiego szpiega, który zaopiekował się naszą główną bohaterką. Bardzo przyjemnie mi się czytało o ich relacji, która z początku może trudna, później przerodziła się w coś na kształt nieśmiałej, jeszcze niedopracowanej więzi córka-ojciec. Mimo tego, że można by uznać go za nieprzyjemnego i trudnego w odbiorze człowieka dla Sary jest niezwykle miły i troskliwy.

Jako fanka pięknych okładek muszę wspomnieć też, że ta niezwykle pięknie mini się na złoto, co w połączeniu z czernią sprawia, że wygląda niezwykle elegancko i chętnie wykorzystałabym taki motyw np. na kalendarzu lub notesie.

Książkę oceniam bardzo pozytywnie, miło mi się czytało i mam ochotę na więcej szpiegowskich przygód Sary. Świetna młodzieżówka, jednak myślę, że zadowoli i nieco starszych czytelników. Polecam całym sercem!

Czytaj więcej »

Ballada ptaków i węży - Suzanne Collins

czwartek, lipca 23, 2020

Ballada ptaków i węży - Suzanne Collins

Książka, która zrobiła na mnie niesamowite wrażenie. Z Igrzyskami Śmierci miałam do czynienia już ładnych parę lat temu i nie byłam ich fanką. Pierwszy tom był nawet ciekawy, jednak kolejne mnie nudziły i nie mam o nich najlepszego zdania. Początkowo trochę obawiałam się "Ballady ptaków i węży", ale finalnie jestem bardzo zadowolona z tej lektury i cieszę się, że postanowiłam dać jej szansę.

Autor: Suzanne Collins
Tytuł: Ballada ptaków i węży
Seria: Igrzyska śmierci
Ilość stron: 544
Wydawnictwo: Media Rodzina
Kategoria: literatura młodzieżowa

"AMBICJA GO NAPĘDZA.
RYWALIZACJA GO MOTYWUJE.
WŁADZA JEDNAK MA SWOJĄ CENĘ.

Dziesiąte Głodowe Igrzyska rozpoczyna poranek dożynek. W Kapitolu osiemnastoletni Coriolanus Snow zamierza skwapliwie skorzystać z szansy, jaką jest rola mentora, i zdobyć sławę. Potężny niegdyś ród Snowów podupadł i niepewny los Coriolanusa zależy teraz od tego, czy zdoła on pokonać innych mentorów urokiem osobistym i sprytem.
Tyle że los nie bardzo mu sprzyja. W udziale przypadła mu dziewczyna z Dystryktu Dwunastego, najbiedniejszego z biednych. Losy obojga splotą się ciasno – każda decyzja, którą podejmie Snow, może prowadzić do sukcesu lub porażki, triumfu lub klęski. Na arenie rozgrywa walkę na śmierć i życie, ale poza areną zaczyna się w nim budzić współczucie… Tylko jak postępować według zasad, gdy pragnie się przetrwać za wszelką cenę?" -opis z okładki

Głównym bohaterem książki jest Coriolanus Snow, którego powinny kojarzyć osoby, które znają poprzednie książki autorki lub chociażby oglądały filmy. Przyznam się, że osobiście skojarzyłam go dopiero w momencie, kiedy byłam na samym końcu książki, dosłownie na jednej z ostatnich stron i wcześniej nie powiązałam go z postaciami znanymi z wcześniej ukazanych tomów. Myślę, że właśnie dzięki temu tak przyjemnie czytało mi się tę historię. Znając dalsze losy Coriolanusa pewnie nie zakładałabym aż tak wielu możliwości poprowadzenia jego historii i odebrałabym sobie przyjemny element zaskoczenia podczas czytania.

Ogółem mogę powiedzieć, że bardzo podoba mi się pomysł przedstawienia przeszłości osoby, która odegrała tak ważną rolę we wcześniejszych częściach cyklu. Pokusiłabym się o stwierdzenie, że autorka chciała nam przybliżyć to, w jaki sposób osobowość młodego człowieka kształtuje się tak, aby z młodego ambitnego chłopaka stać się władczym, manipulującym i bezlitosnym dyktatorem.
Jestem przyzwyczajona raczej do schematu, który zakłada przemianę ze złego w dobrego, dążącego do happy endu i szczęśliwej miłości, a tutaj spotykamy się z kompletnym przeciwieństwem. Coriolanusa poznajemy jako chłopaka chcącego zyskać sławę, pieniądze i miejsce na elitarnej uczelni, ma on kilka cech, które są moim zdaniem wywołane wychowaniem w przekonaniu, że jest jest się lepszym gatunkiem człowieka niż biedniejsi ludzie, jednak myślę, że można uznać go za dobrą postać. Z biegiem historii będziemy świadkami jego przemiany, pojawi się wyrachowanie, chciwość, zazdrość, które odcisną na nim swoje piętno.

Spotkamy się tutaj też z wątkiem romantycznym, który moim zdaniem jest świetny, ponieważ nie jest to typowa historia miłosna nastolatków, jakby można się spodziewać, a coś zupełnie odmiennego, zaskakującego, co dostarczy nam zupełnie nowych odczuć podczas czytania.

Bardzo podobał mi się też sam przebieg igrzysk, które możemy poznać w ich pierwotnej wersji, która dopiero z czasem wyewoluuje do tego, co znamy z wcześniejszych części cyklu. Mimo że dość duża część historii dzieje się poza areną i wydarzenia rozgrywane na niej nie są wątkiem dominującym to właśnie one najbardziej mi się podobały i te rozdziały pochłaniałam w ekspresowym tempie. Momentami nawet łezka zakręciła mi się w oku, a to jest najlepszym dowodem na to, że lektura zapewni nam niezapomniany, pełen emocji wieczór.

Zazwyczaj wspominam też o okładce recenzowanej książki, jeśli okazuje się ona być wyjątkowo ładna, ale tym razem zrobię to z nieco innego powodu. Przy prawie 550 stronicowej książce należy zadbać o to, aby była ona wytrzymała i odpowiednio zabezpieczała swoje wnętrze. Moim zdaniem temu tytułowi pomogłaby twarda oprawa, która usztywniłaby całość. W parze z twardą oprawą idzie też twardy grzbiet, który by się nie złamał, co niestety przytrafiło się mojemu egzemplarzowi. Teoretycznie nie zmienia to w żaden sposób wartości książki, ponieważ liczy się jej wnętrze, ale ja jestem książkową estetką i lubię, kiedy moje książki ładnie prezentują się na półce,a wiem, że takich osób jak ja jest więcej. Należy zastanowić się też jak ten złamany w kilku miejscach grzbiet (po jednym przeczytaniu) będzie wyglądał, kiedy pożyczę książkę przyjaciółce, mamie i może jeszcze kilku osobom. Obawiam się, że egzemplarze biblioteczne nie będą się długo cieszyć pięknym wyglądem i bardzo szybko ulegną zniszczeniu.

Podsumowując jestem bardzo zadowolona z tej książki, fabuła mnie wciągnęła i myślę, że na długo pozostanie w mojej pamięci. Zastanawiam się też nad ponownym przeczytaniem całego cyklu Igrzysk Śmierci, jednak obawiam się, że przy takiej ilości nowości pojawiających się na rynku książkowym nie będę miała czasu, aby ponownie zabierać się za coś, co już kiedyś czytałam.
Uwielbiam postać Snowa, ale zachwycałam się też tym, jak skonstruowani są też inni bohaterowie. Mamy ich tutaj od groma, a jednak każdy z nich jest dopracowany w każdym calu. Niesamowite.

Polecam nie tylko fanom Igrzysk Śmierci, ale też tym czytelnikom, którzy nie byli z nich zadowoleni. Ja należę właśnie do tej nieusatysfakcjonowanej grupy, a ta książka skradła moje serce. Myślę też, że dla osób, które chcą rozpocząć przygodę z Igrzyskami dobrym pomysłem będzie rozpoczęcie cyklu od tego właśnie tytułu. Polecam!

Czytaj więcej »

To nie jest, do diabła, love story (tom 2) - Julia Biel

poniedziałek, lipca 13, 2020

To nie jest, do diabła, love story (tom 2) - Julia Biel

Książka, na która czekałam z niecierpliwością! Recenzję pierwszego tomu dodałam 20 kwietnia i od tamtej pory rozmyślałam nad tym, co może wydarzyć się w kolejnej części. Autorka na szczęście zadbała o to, aby czytelnicy nie musieli czekać zbyt długo i kolejny tom ukazał się już w czerwcu! Niezmiernie mnie to cieszy, ponieważ znam ból towarzyszący czekaniu kilka miesięcy, a nawet dłużej, żeby poznać dalsze losy ulubionych bohaterów.

Autor: Julia Biel
Tytuł: To nie jest, do diabła, love story
Seria: TNJDDLS tom 2
Ilość stron: 384
Wydawnictwo: Media Rodzina
Kategoria: literatura młodzieżowa

"Ella – jest niczym crème brûlée – w środku rozpływająca się słodycz zamknięta pancerzykiem ze skarmelizowanego cukru.

Jonasz – jak każdy pewny siebie facet – ma nieodparty urok, zwierzęcy magnetyzm i… zawyżone mniemanie o sobie.

Coś, co Ella i Jonasz zmyślili na poczekaniu, urosło do rozmiarów piramidalnego kłamstwa i teraz żyje własnym życiem. Trudno stawiać wygórowane żądania, kiedy najlepsza przyjaciółka chce cię pogrzebać żywcem w twoim własnym szczęściu, a wszechświat odmawia współpracy. Zwłaszcza gdy się okazuje, że zakochanie to najkrótsza droga człowieka do autodestrukcji, a przełączenie się w tryb stand-by i wylot na amerykańskie wesele może ludzi albo do siebie zbliżyć, albo pchnąć do zbrodni.

Ella i Jonasz to wybuchowa para, której historia zachwyca, rozśmiesza, wzrusza. To antidotum na prozę życia, która czasem nas przygniata, i lekarstwo na wszystkie fakapy, jakie przydarzają nam się po drodze. To książka, której nie sposób odłożyć. Powiew świeżości w literaturze młodzieżowej. " -opis z tłu książki

W pierwszej części byłam zakochana i możecie przeczytać o niej tutaj: <klik>  Tam też znajdziecie zarys bohaterów, który moim zdaniem jest nadal aktualny w drugim tomie.

Z przykrością muszę jednak stwierdzić, że tom pierwszy był o niebo lepszy od drugiego i wywołał u mnie o wiele więcej emocji. Specjalnie czekałam z napisaniem tego tekstu, aby dać sobie czas, aby ochłonąć i na spokojnie przemyśleć, co mi w zasadzie nie pasuje i dlaczego tak bardzo się rozczarowałam. Finalnie doszłam do wniosku, że chyba miałam za duże oczekiwania wobec tego, co może wydarzyć się dalej w historii Elli i Jonasza. Nie chcę powiedzieć, że wieje nudą i kompletnie nic się nie dzieje, jednak nie jest to tym, czego się spodziewałam.

Trochę męczyła mnie też ciągle zmieniająca się sytuacja pomiędzy bohaterami, ponieważ nie raz miałam ochotę przywalić im tą książką i zmusić do zwykłej ROZMOWY. Naprawdę mam wrażenie, że 90% ich problemów wynika tylko z tego, że któreś coś zobaczyło, dorobiło sobie do tego historyjkę i strzeliło focha, a wystarczyłoby po prostu zapytać o to, co się stało i byłoby dobrze. Gdybym miała taką parę wśród swoich przyjaciół to nie wiem, co bym im zrobiła, bo niesamowicie irytuje mnie takie zachowanie, a niestety bardzo często natykam się na nie w prawdziwym życiu. Dlaczego jesteśmy tak dumni, że łatwiej nam obrazić się na bliską osobę, bo coś sobie dopowiedzieliśmy, niż spokojnie porozmawiać i wyjaśnić daną sytuację? Czego się boimy?

Ogółem to powiedziałabym, że jak na swój wiek bohaterowie są bardzo dojrzali i postępują mądrze na wielu płaszczyznach, ale jeśli chodzi o sprawy związkowe to zachowują się jak przedszkolaki.

W porównaniu do pierwszego tomu, drugi nie wypada za dobrze, jednak pomijając wszystkie fochy i tego typu sprawy na które natykamy się w książce to pozostaje nam pewna cześć fabuły, która wywołuje jakiś inne emocje niż irytacja i mam parę swoich ulubionych momentów. Zazwyczaj są to po prostu te, w których nikt nie zachowuje się jak zazdrosny dzieciak i wszyscy zachowują się jak cywilizowani, zdolni do rozmowy ludzie.

Oczywiście muszę wspomnieć też o tym, że to kolejna książka, którą otrzymałam od wydawnictwa Media Rodzina i kolejna ozdoba mojej biblioteczki. Uwielbiam ich młodzieżówki nie tylko za historie, jakie się w nich kryją, ale też za te niesamowite okładki, które aż proszą, żeby wyeksponować je na półce. Te dwie ślicznotki to zdecydowanie moje faworytki!

Podsumowując... Wydaje mi się, że drugi tom "To nie jest, do diabła, love story" wypada gorzej w porównaniu do pierwszego, jednak można w nim odnaleźć też naprawdę dobre wątki i nie jest to książka, o której bym powiedziała, żeby inni zdecydowanie trzymali się od niej z daleka. Raczej jestem zdania, że jeśli ktoś nie ma zbyt wygórowanych oczekiwań wobec dalszego ciągu tej historii to będzie zadowolony. Myślę, że mogę powiedzieć, że jestem wobec niej neutralna.

Czytaj więcej »