Pokazywanie postów oznaczonych etykietą autobiografia/biografia. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą autobiografia/biografia. Pokaż wszystkie posty
Doświadczenia kata - James Berry

czwartek, grudnia 26, 2019

Doświadczenia kata - James Berry

To już trzecia część serii Rozmowy z katem ukazująca się na moim blogu. Recenzje dwóch poprzednich książek znajdziecie klikając w poniższe linki:

1. Spowiedź polskiego kata - Jerzy Andrzejczak
2. Dziennik kata - John Ellis

Tym razem mamy do czynienia z angielskim wykonawcą wyroków śmierci, jakim był żyjący w latach 1852-1913 James Berry.



Autor: James Berry
Tytuł: Doświadczenia kata
Seria: Rozmowy z katem
Ilość stron: 176
Wydawnictwo: Wydawnictwo Aktywa
Kategoria: autobiografia/biografia


Książka pozwala nam poznać powody, jakie skłoniły Berry'ego do objęcia stanowiska kata, jego poglądy na temat kary śmierci, opisy niektórych egzekucji, jakie wykonał oraz tego, jak się do nich przygotowywał. Ponadto przedstawia nam różne sposoby wymierzania kary śmierci nie tylko w Anglii, ale na całym świecie oraz przybliża ich zalety, oraz wady. Wydanie jest wzbogacone także o ilustracje przedstawiające różne metody egzekucji, wizytówki Berry'ego i podobizny straceńców.

Książka nie należy do najobszerniejszych, jest najcieńszą pozycją z serii Rozmowy z katem, jednak to nie umniejsza jej wartości. Czyta się ją bardzo szybko, jest napisana prostym, zrozumiałym językiem i opatrzona wieloma interesującymi rysunkami. Najbardziej zainteresował mnie rozdział o różnych metodach egzekucji, gdzie autor przybliża nam te bardziej i mniej znane z nich oraz opisuje sposób, w jaki działają, zwracając szczególną uwagę na to, które z nich powodują natychmiastową i bezbolesną śmierć ofiary. Był to bowiem priorytet, jakim kierował się James Berry jako kat.

Swój zawód traktował jak każdy inny, jego zdaniem kara główna była słuszna i potrzebna, jak sam mawiał:

"...przywiązuję dużą wagę do nakazu Pisma:"Kto przeleje krew ludzką, przez ludzi ma być przelana krew jego" i w moim przekonaniu zniesienie kary śmierci podważałoby boskie przykazanie.".

Nie zmienia to jednak faktu, że z chęcią wprowadziłby parę zmian w warunkach określających jej nakładanie, które szczegółowo tłumaczy w jednym z rozdziałów książki.

Złożył podanie o stanowisko kata, aby poprawić swoją sytuację finansową i utrzymać rodzinę, początkowo spotkało się to z dużym sprzeciwem ze strony rodziny i znajomych, jednak po czasie sytuacja się uspokoiła. Nie uspokoiły się jednak gazety i dziennikarze, którzy szukali w jego fachu materiału na dobrze sprzedający się tekst. W książce kilkukrotnie mamy możliwość przeczytać o jego perypetiach sądowych i procesach o zniesławienie.

"Doświadczenia kata" pozwalają nam poznać bliżej zawód kata i przyjrzeć się z bliska temu, co towarzyszy na co dzień osobom, które go wykonują. Poznamy prawdziwe przypadki skazańców, którymi zajmował się Berry, jego proces działania oraz refleksje na temat kary głównej.

Dla osób zainteresowanych tematem kary śmierci na pewno będzie to pouczająca i satysfakcjonująca lektura. Jest świetną kontynuacją serii Rozmowy z katem, której poprzednie dwie części także mogę szczerze polecić. Jest także dobrym tytułem, który pozwoli nam poznać osobę kata i uświadomić sobie, że nie musi on być niezrównoważoną, bezlitosną osobą, pozbawioną poczucia wstydu i litości. Wręcz przeciwnie, uświadomi nam, że aby kara była wykonana w sposób możliwie jak najbardziej bezbolesny i natychmiastowy powinien się on odznaczać łagodnością i dobrocią oraz niezwykle silną wolą, która pozwoli mu wykonać wyrok. 

Dymy nad Birkenau - Seweryna Szmaglewska

środa, grudnia 25, 2019

Dymy nad Birkenau - Seweryna Szmaglewska

"Wśród życia dróg bosych stóp krwawy ślad
Oznajmia nam, że przechodził nasz brat.
Szubienic rząd, naszych dni czarnych stróż,
Oznajmia nam, że nasz brat odszedł już."

- z piosenki więźniów Oświęcimia




Autor: Seweryna Szmaglewska
Tytuł: Dymy nad Birkenau
Ilość stron: 383
Wydawnictwo: Czytelnik
Kategoria: biografia, autobiografia, literatura obozowa, pamiętnik


Niesamowity dokument o nazistowskiej machinie zagłady, pamiętnik Seweryny Szmaglewskiej, która spędziła dwa i pół roku w obozie Auschwitz. W styczniu 1945 roku udało jej się uciec z Marszu Śmierci i już od pierwszych dni wolności zajęła się opisywaniem tego, czego doświadczyła. Książka ukazała się pod koniec 1945 roku, a w lutym 1946 roku Międzynarodowy Trybunał w Norymberdze dołączył ją do materiałów oskarżenia przeciw hitlerowskim oprawcom, a Sewerynę Szmaglewską poprosił o złożenie zeznań.

Książka jest nazywana jednym z najważniejszych świadectw losu więźniów i ofiar obozu Auschwitz-Birkenau i jednocześnie jedną z pierwszych literackich relacji z piekła na ziemi. Na mnie zrobiła ogromne wrażenie drastycznym, a jednocześnie poetyckim opisem dnia więźnia, począwszy od przebiegu pracy, systemu wydawania posiłków, życia z wszami, spędzana czasu wolnego, kończąc na nocowaniu w barakach i radzeniu sobie podczas choroby. Czytelnik poznaje realia panujące w obozie, wyrazisty opis panującego wszech obecnie brudu i choroby, oczami wyobraźni dostrzega zniszczone łachmany więźniów, prycze w barakach, gdzie komfort zależał od tego, które miejsce się zajmie, zawszone koce i materace, czy naczynia wygrzebywane z kloacznych dołów. Wszystko to jest wyłożone prostym językiem, który ma swój wyjątkowy klimat.

Jest to pierwsza książka zawierająca tak szczegółowy, wręcz drobiazgowy opis życia więźnia obozu, jaką zdarzyło mi się przeczytać. Nie znajdziemy tutaj wątków miłosnych, czy ekscytujących przygód więźnia znajdującego swój sposób na przetrwanie, lecz szczegółowy opis codziennych prac, apeli, czy procedur towarzyszących odwszeniu całych baraków, przeplatany przeżyciami wewnętrznymi więźniarki. "Dymy nad Birkenau" to opis obozowego życia, piekła na ziemi, wyrażony pięknymi słowami. Czytając niektóre opisy miałam wrażenie, że autorka pisze wierszem, podziwiam jej umiejętność przedstawiania tak drastycznej rzeczywistości w tak nastrojowy, liryczny sposób.

Tego, że jest to drastyczna, szokująca książka chyba nie muszę nikomu mówić, tytuł tłumaczy to sam. Ze swojej strony mogę dorzucić jedynie, że nie powinniśmy pozwoli, aby te wydarzenia popadły w zapomnienie, aby nie dopuścić do podobnych sytuacji w przyszłości.

Zobacz również:

Copyright © Czytam, polecam... , Blogger