Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Romans. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Romans. Pokaż wszystkie posty
Dziewczynka z poziomkami - Lisa Stromme

niedziela, listopada 14, 2021

Dziewczynka z poziomkami - Lisa Stromme

"Dziewczynka z poziomkami" to niesamowita opowieść miłosna z historią sztuki w tle. Spotkamy tutaj dobrze wszystkim znaną postać malarza i grafika Edvarda Muncha. Nie ma chyba osoby, która nie kojarzyłaby jego słynnego obrazu "Krzyk", uznanego za arcydziało ekspresjonizmu i określanego przez krytyków największym dziełem artysty.

Główną postacią książki jest młoda dziewczyna Johanne Lien wywodząca się z klasy pracującej, zatrudniona na okres letni jako służba w domu bogatego i poważanego małżeństwa Ihlenów. Tam poznaje ich córkę Tullik, niezwykle krnąbrną i żądną przygód dziewczynę marzącą o niesamowitej miłości. Ku nieszczęściu Johanne, dziewczyna wplątuje się w burzliwy romans z lokalnym artystą o nie najlepszej reputacji i zmusza służkę do chronienia jej tajemnicy.


Autor:
Lisa Stromme

Tytuł: Dziewczynka z poziomkami
Ilość stron: 272

Wydawnictwo: LeTra
Kategoria: literatura obyczajowa, romans

Postaci w książce są skonstruowane w świetny sposób, autorce udało się stworzyć bohaterów z krwi i kości, takich, którzy wywołają w czytelniku ogrom emocji oraz zachowają przy tym autentyczność. Johanne jest przedstawiona jako skromna dziewczyna z ubogiej rodziny, pragnąca wolności i kontaktu z naturą, przeżywająca ogrom wewnętrznych rozterek dotyczących jej własnego ja i przyszłości, której ona sama dla siebie pragnie oraz tej, jakiej pragnie dla niej rodzina. Jej największym marzeniem jest to, aby malować, co w tajemnicy przed rodziną realizuje z pomocą samego Edvarda Muncha.

Tullik z kolei to młoda dziewczyna z zamożnej rodziny, która za wszelką cenę chce żyć na swój sposób, nie poddając się rodzinnym tradycjom i obyczajom, które jak sama twierdzi, hamują ją przed życiem pełnią życia. Jest osobą o dobrym sercu, jednak nic nie powstrzyma jej przed postawieniem na swoim i bezwzględnie egzekwuje swoje żądania. Marzy o prawdziwej, romantycznej miłości i jest nico naiwna w swoim dążeniu do tego celu.

Ostatnią z głównych postaci i myślę, że najważniejszą w całym tym gronie jest sam Edvard Munch, wokół którego skupia się fabuła. Przez lokalną społeczność jest on postrzegany jako dziwak i odludek, a jego sztuka jako coś stanowiącego zagrożenie dla dzieci i niewiast, które się z nią zetkną. Jest spokojną osobą, przez większość czasu zagłębioną w swoich rozmyślaniach, niejednokrotnie do tego stopnia, że ignoruje otaczającą go rzeczywistość. W swoich obrazach stara się przekazać emocje i płynność chwili obecnej. W książce możemy zobaczyć jego obraz inspirowany prawdziwym życiem artysty.

Wszystkie te postaci, choć pozornie skrajnie różniące się od siebie znajdują wspólny język i łączy ich (niektórych tylko początkowo) przyjaźń, dzięki której w życiu każdego z bohaterów dojedzie do wielu zmian i będą one pretekstem do refleksji nad otaczającą go rzeczywistością.

Historia jest mocno inspirowana życiem Edvarda Muncha, jednak nie jest to książka biograficzna. Znajdziemy w niej wątki odnoszące się do problemów i chorób, z którymi w rzeczywistości musiał zmagać się artysta podczas swojego życia, jak i również do burzliwego romansu, który moim zdaniem pełnił jedną z głównych inspiracji autorki podczas pisania tej książki. Jest również wspomniane szerokie grono przyjaciół Muncha z artystycznych kręgów, są poruszone wątki jego rodziny i nieszczęść, jakie na nią spadły.

Takie połączenie faktów i fikcji dało nam bardzo przyjemną w odbiorze lekturę, którą dosłownie się pochłania i która zmusza nas do refleksji na temat otaczającego nas świata, emocji i wyborów, których nie zawsze dokonujemy w zgodzie ze swoim własnym ja.


Teraz i na zawsze - Mikki Daughtry, Rachael Lippincott

poniedziałek, maja 10, 2021

Teraz i na zawsze - Mikki Daughtry, Rachael Lippincott

Nowa książka autorek bestseleru "Trzy kroki od siebie". Jeśli ktoś śledzi mnie na instagramie to pewnie wie, że tego tytułu nie czytałam, bo szum, który zrobił się wokół niego parę lat temu skutecznie mnie do tego zniechęcił. Postanowiłam dać jednak szansę nowej książce Mikki Daughtry i Rachael Lippincott i była to świetna decyzja.


Autor: Mikki Daughtry, Rachael Lippincott
Tytuł: Teraz i na zawsze
Ilość stron: 408

Wydawnictwo: Media Rodzina
Kategoria: literatura młodzieżowa, romans

"Czy można znaleźć prawdziwą miłość, kiedy straciło się wszystko?

Autorki światowego megahitu  Trzy kroki od siebie powracają z nową poruszająca historią miłosną!

Kimberly i Kyle tworzyli wspaniałą parę przez wszystkie lata liceum. Kiedy w wieczór balu maturalnego Kimberly zrywa z nim, świat Kyle'a wywraca się do góry nogami - dosłownie. Ich samochód ulega wypadkowi. Dziewczyna nie żyje. Kyle doznaje poważnych urazów. Nikt nie jest w stanie mu pomóc.

Dopóki nie pojawi się Marley. Marley cierpi z powodu własnej straty - uważa, że się do niej przyczyniła. Kiedy Kyle i Marley wzajemnie lecza swoje rany, niepostrzeżenie rodzi się między nimi uczucie.

Kyle jednak nie może się pozbyć przeświadczenia, że nadciąga kolejna katastrofa - groźniejsza niż poprzednie. Katastrofa, która zniszczy wszystko, co tak bardzo starał się zbudować na nowo. I ma rację.

Niezapomniana powieść, pełna emocji i zaskoczeń - idealna dla fanów Johna Greena, Nicoli Yoon, Davida Levithana i Jenny Han."
-opis z tyłu książki

Książka bardzo mi się podobała, zaczyna się tak jak podpowiada nam opis i można by pomyśleć, że niczym nas nie zaskoczy i będzie to kolejne stereotypowe love story, które po lekturze odłożymy na półkę i zapomnimy o nim na zawsze. Tutaj jednak dzieje się inaczej i autorki zaserwowały nam taką historię, że mimo upływu kilku dobrych dni nie jestem w stanie myśleć o jej bohaterach.

Bohaterów bowiem mamy tutaj dość wielu, oprócz Kimberly i Kyle'a, naszej początkowej pary, poznamy również Marley, Sama i mamę Kyle'a, która mnie urzekła. Taka ciepła i opiekuńcza osóbka to to, czego potrzebował nasz bohater w najgorszych momentach swojego życia.
Kimberly i Sam są bardzo oddanymi i życzliwymi przyjaciółmi dla Kyle'a. Każde z nich jest dla niego bardzo ważne, czego nie zmienia nawet rozstanie z Kim. Marley natomiast jest bardzo nieśmiałą, pogubioną dziewczyną, która potrzebuje odrobiny ciepła i zrozumienia, aby rozkwitnąć. Podobnie jak Kyle żyje z ogromnym poczuciem winy i nie może poradzić sobie z ta sytuacją.

Powiedziałabym, że jest to książka o żałobie, o stopniowym radzeniu sobie z poczuciem winy, odnajdywaniu sobie, akceptacji, zarówno przeszłości jak i teraźniejszości. Mimo tego, że momentami dominuje w historii smutek i żal, jest to książka lekka i przyjemna w odbiorze, do czego przyczyniają się z pewnością radosne i niekiedy komiczne fragmenty.

Zakończenie zdecydowanie oceniam pozytywnie, bo tego się nie spodziewałam i przeżyłam ogrom emocji podczas czytania. Napięcie wzrosło niemiłosiernie, a autorki wykorzystały to w świetny sposób. Całość również oceniam na plus, ale najlepsza część akcji, ta która wywołuje w czytelniku największe emocje zaczyna się dopiero od połowy.

Książka warta polecenia, nie tylko dla młodzieży, ale również i dla starszych czytelników, którzy szukają czegoś na chwilę relaksu.



Wiosna koloru słońca - Carina Bartsch

czwartek, marca 18, 2021

Wiosna koloru słońca - Carina Bartsch

Trzeci tom cudownej serii o Emely i Elyasie!
Jeśli czytaliście poprzednie wpisy to zapewne wiecie, że byłam nimi oczarowana i z niecierpliwością pochłaniałam kolejne strony. Z tym tomem było podobnie, jednak pojawił się też element, który bardzo irytował mnie przez całą lekturę.



Autor: Carina Bartsch
Tytuł:
Wiosna koloru słońca
(tom 3)
Cykl: Emely i Elyas
Ilość stron: 446
Wydawnictwo:
Media Rodzina

Kategoria:
romans


"Trzecia część historii o burzliwej miłości Emely i Elyasa, pełnej dowcipnych pojedynków słownych. Mogłoby się wydawać, że najtrudniejsze już za nimi - wyznali sobie miłość i zdecydowali, że chcą być razem.
A jednak nic bardziej mylnego, bo na drodze zakochanych wyrastają kolejne przeszkody. Jak ułożą się pierwsze miesiące ich związku? Czy będą umieli sobie bezgranicznie zaufać? Jak przyjaciele zareagują na szczęście Emely i Elyasa?"
-opis z tyłu książki

W całej historii doszliśmy już do momentu kiedy nasi bohaterowie oficjalnie są parą, co nie oznacza jednak, że wszystko nagle stanie się łatwiejsze. Na ich wspólnej drodze pojawi się wiele problemów, z którymi będą musieli się uporać.

W recenzji poprzedniego tomu napisałam, że bohaterowie nieco się zmienili, Emely stała się bardziej dojrzała i odważniejsza, niż w pierwszym tomie, co bardzo mi się podobało, jednak mam wrażenie, że w trzecim znów cofnęła się i zaczęła zachowywać jak w pierwszym. Czytając "Lato koloru wiśni" jej fajtłapowatość w radzeniu sobie w relacji z Elyasem i czasami innymi ludźmi nie raziła mnie tak bardzo w oczy i powiedziałabym, że jest po prostu bardzo nieśmiała w niektórych aspektach, ale czytając ostatni tom nie raz miałam ochotę nią potrząsnąć. Bardzo irytowało mnie, że z jednej strony jest zakochana po uszy, a z drugiej zachowuje się, jakby bała się własnego chłopaka.

Treść ostatniego tomu w moim odczuciu nieco różni się od pozostałych, o ile pierwszy określiłabym jako fazę wychodzenia z relacji love-hate, po to, aby w drugim dopracować to, co z niej wynikło, to trzeci jest wzbogacony o dodatkowe wątki, które w moim mniemaniu mają za zadanie trochę urozmaicić treść o coś więcej, niż tylko miłosne rozterki naszej pary. Skupiamy się odrobinę bardziej na grupie przyjaciół bohaterów, którzy już od początku grają bardzo ważną rolę w ich życiu, jednak wcześniej byli ukazani w mniejszym stopniu niż tutaj. Myślę, że to był dobry krok ze strony autorki, ponieważ jako czytelnicy nie odczuwamy przesycenia tematem, a wciąż mamy zapewniane nowe, zaskakujące elementy historii.

Całość podobnie jak wcześniejsze tomy jest przepełniona humorem i ogromem emocji, jakie nam zapewni, jednak nie jest to przesłodzone love story, które z każdej strony zaatakuje nas szczęściem i miłością, tylko trudna droga od złamanych serc do szczęśliwego związku wypełnionego zaufaniem i spokojem. Podoba mi się to, że seria nie jest przerysowaną historyjką o nastoletniej miłości, a jest bardzo autentyczna w odbiorze.

Zakończenie historii Emely i Elyasa określiłabym jako rewelacyjne, pozwala nam na snucie wyobrażeń na temat ich dalszych losów, ale nie męczy natrętnie, jak to niektóre książki potrafią dręczyć.

Jestem ogromną fanką tej serii i z czystym sumieniem mogę ją polecić. To niesamowita historia o budowaniu więzi, zaufania i godzeniu się z przeszłością, po to, aby stworzyć coś pięknego. ♥


Zima koloru turkusu - Carina Bartsch

wtorek, marca 16, 2021

Zima koloru turkusu - Carina Bartsch

Drugi tom serii z poprzedniego wpisu!
Pierwszym byłam zachwycona i trochę obawiałam się, że w kolejnym akcja zwolni i ustatkuje się do tego stopnia, że poczuję znużenie, ale Carina Bartsch zadbała o to, żeby zapewnić czytelnikowi ogrom emocji bez najmniejszych przerw na nudę.


Autor: Carina Bartsch
Tytuł:
Zima koloru turkusu
(tom 2)
Cykl: Emely i Elyas
Ilość stron: 456
Wydawnictwo:
Media Rodzina

Kategoria:
literatura piękna, romans

"Druga część opowieści o Emely i Elyasie, parze studiujących w Berlinie dwudziestoparolatków, którzy - choć wiodą usiane towarzyskimi przygodami życie - tęsknią za prawdziwą miłością.

Przystojny, szarmancki i lekko arogancki Elyas, mężczyzna o turkusowych oczach, doprowadza Emely do szaleństwa. Podczas imprezy z okazji Halloween kompletnie mąci jej w głowie. Co zamierza osiągnąć swoimi zalotami? Dlaczego po namiętnych pocałunkach postępuje tak okrutnie? Dlaczego zniknął właśnie wtedy, kiedy zdecydowała się mu zaufać? Zamilkł także jej tajemniczy internetowy przyjaciel. Czy Emely popełniła jakiś błąd? Czy ma jeszcze szansę na spotkanie miłości swojego życia?"
-opis z tyłu książki

Musze przyznać, że nie spodziewałam się tylu emocji w historii tego typu. Akacja momentami toczy się według dobrze nam znanego z innych romantycznych książek schematu kochanków skłóconych przez jakieś niedomówienie lub inną błahostkę, której jednak nie potrafią rozwiązać, bo sami skutecznie utrudniają sobie wzajemną komunikację. Tutaj jednak jest to przedstawione tak, że nie sposób przewidzieć, jakie jeszcze przeszkody staną naszej parze na drodze do wspólnego szczęścia, a uwierzcie mi, że będzie ich naprawdę sporo.

Książka udowadnia, że sposobem na problem nie jest unikanie go, a zmierzenie się z nim. Bohaterowie uczą się tego, tak samo jaki wzajemnej relacji, która zmienia się dynamicznie już od pierwszego tomu. Budowanie zaufania, wystawienie go na próbę, konflikty i inne troski w związku nie znikną ot, tak, jeśli będziemy je wystarczająco długo ignorować. W wielu przypadkach cuda może zdziałać zwykła szczera rozmowa.

Co do samych głównych bohaterów to możemy dostrzec w nich pewne zmiany, Emely stała się nieco dojrzalsza i odważniejsza, a Elyas pokazał nam swoją wrażliwą i emocjonalną stronę. Już nie jest tylko przystojnym, pewnym siebie facetem, ale również zranionym chłopcem, który nie do końca wie jak naprawić błędy, które popełnił.

Bardzo podoba mi się ten tom serii i myślę, że zdecydowanie może zostać moim ulubionym. Piękne jest to, jak Emely i Elyas starają się o siebie, uczą wzajemnej relacji i walczą o nią. Podoba mi się również to, że nie jest przesłodzonym love story, w którym czytamy tylko o motylkach w brzuchu i wszechobecnym szczęściu. Ta książka jest realna i przedstawia problemy, które nie są oderwane od rzeczywistości. Życia w związku i poprawnej komunikacji w tego typu relacji trzeba się nauczyć, jak również rozwiązywania konfliktów, które są normalnym elementem naszego życia.

Nie myślcie sobie jednak, że jest to przepełniony ciężkim ładunkiem emocjonalnym "poważny" romans. Podobnie jak w pierwszym tomie znajdziemy tutaj ogrom humoru i nie raz będziemy umierać ze śmiechu. Autorka zachowała niesamowitą równowagę pomiędzy wątkami rozpaczy i niekiedy wręcz komicznymi wpadkami niektórych osób. Jest to niesamowita, łapiąca za serce mieszanka wybuchowa, która zapewni nam rozrywkę na kilka niezwykle szybko mijających godzin.

Ja jestem zachwycona i polecam całym sercem! ♥



Lato koloru wiśni - Carina Bartsch

poniedziałek, marca 08, 2021

Lato koloru wiśni - Carina Bartsch

Porządny kawał  niezwykle dynamicznego romansu. Jako czytelnicy poznamy nie tylko niezwykle skomplikowaną relację głównych bohaterów, ale również będziemy mogli przekonać się, że błędy przeszłości i trzymanie urazy może bardzo zaważyć na tym, jak wygląda teraźniejszość. Jest to niezwykłą opowieść o pierwszej miłości, która ma szansę odrodzić się po latach. A może wcale nie wygasła?



Autor: Carina Bartsch
Tytuł:
Lato koloru wiśni
(tom 1)
Cykl: Emely i Elyas
Ilość stron: 496
Wydawnictwo:
Media Rodzina

Kategoria:
literatura piękna, romans


"Pierwsza miłość na zawsze pozostaje w pamięci. Nikt nie wie o tym lepiej niż Emely, obdarzona nieco sarkastycznym poczuciem humoru studentka literaturoznawstwa. Po siedmiu latach znów spotyka przystojnego i czarującego Elyasa o turkusowych oczach. To brat najlepszej przyjaciółki, który już kiedyś wywrócił jej życie do góry nogami. Emely nadal nienawidzi go z całego serca. O wiele chętniej poświęca uwagę anonimowemu autorowi e-maili, który ma na imię Luca i zdobywa jej serce romantycznymi, czułymi wiadomościami. Ale czy można się zakochać w nieznajomym?

Love story w konwencji romansu akademickiego.
" -opis z tyłu okładki

Ta książka porwała mnie od pierwszych stron! Postać Emely, jej charakter, sposób bycia, szalona przyjaciółka i czarujący przystojniak to wszystko, czego było mi trzeba, żeby na kilka godzin usunąć się z życia. 

Historia rozpoczyna się w momencie jak najlepsza przyjaciółka Emely przeprowadza się do Berlina, w którym nasza bohaterka studiuje. Ku jej niezadowoleniu wprowadza się do mieszkania brata, który przed laty nieźle namieszał w życiu Emely i mimo upływu czasu, emocje, które towarzyszyły tamtej krzywdzie nie osłabły ani trochę. Dodam również, że na szczegóły tych wydarzeń czytelnik będzie musiał poczekać dłuższą chwilę trzymany w niepewności, bo autorka zadbała o to, żeby nie wykładać nam wszystkiego pod nos, co bardzo mi się podoba. Ze strony Elyasa, Emely może liczyć na ogrom zaczepek i to, że nieustannie będzie dążył do podniesienia jej ciśnienia z niewyjaśnionych powodów.

Jak można się domyślić ich relacja będzie się zmieniać i to dość dynamicznie, bo oboje nie są pewni czego od siebie oczekiwać i na ile mogą sobie pozwolić. Dużą rolę w ich historii odgrywają także nieporozumienia i niedopowiedzenia, które momentami potrafią doprowadzić do katastrof. To ekstremalna huśtawka pomiędzy miłością i nienawiścią.

Bohaterowie są wykreowani w taki sposób, że czytelnik może odnieść wrażenie jakby czytał o realnych osobach. Nie znajdziemy tutaj zaniedbanych pobocznych postaci, które pojawią się i znikną na zawsze, a szereg dopracowanych i realistycznych osobowości, które mają swoje określone role w tej historii.

Emely określiłabym jako ambitną, nieco fajtłapowatą sympatyczną dziewczynę z ciętym językiem, Elyasa jako pewnego siebie, ale nie snobistycznego, lecz troskliwego i mądrego studenta medycyny, jego siostra Alex to z kolei szalona i nieprzewidywalna marzycielka, która potrafi namówić Emely do absolutnie wszystkiego. Oprócz nich poznamy również całą paczkę przyjaciół Elyasa, współlokatorkę nimfomankę Emely i niesamowicie intrygującego, nieśmiałego studenta, który próbuje nawiązać internetową znajomość z główną bohaterką.

Książka ma niesamowity klimat, mimo tego, że nie równi się drastycznie od innych love story utrzymanych w konwencji romansu akademickiego to ma w sobie coś, co przyciąga czytelnika i nie pozwala mu oderwać się aż do ostatniej strony. Autorka w świetny sposób potrafi wodzić za nos czytającego i nie wyjawia nam od razu powodów, przez które Emely jest tak źle nastawiona do Elyasa. Nie zaserwuje nam również oklepanego happy endu, tylko na sam koniec zostawi coś, co sprawi, ze nie będziemy spać po nocach, aż do momentu rozpoczęcia drugiego tomu.

Jestem bardzo zadowolona z tej lektury i cieszę się, że miałam pod ręką od razu wszystkie trzy tomy, bo w innym wypadku chyba bym zwariowała ☺ To niesamowicie wciągająca, elektryzująca i pełna humoru historia. Polecam!


Projekt "Rosie"; Efekt Rosie; Finał Rosie - Graeme Simsion

sobota, lutego 20, 2021

Projekt "Rosie"; Efekt Rosie; Finał Rosie - Graeme Simsion

Dziś po krótkiej przerwie mam przyjemność powitać Was całą serią książek! Zdecydowałam, że lepiej będzie opisać je w jednym poście, żeby uniknąć powtórzeń w pojedynczych recenzjach ☺

Są to jedne z tych książek, które przeczytałam w styczniu i muszę przyznać, że mocno zapadły mi w pamięć, bo jesteśmy już w drugiej połowie lutego, a ja jestem już "kilka książek dalej" i nadal czasami rozmyślam nad niektórymi aspektami zawartymi w tej serii.



Autor:Graeme Simsion
Tytuł:
Projekt "Rosie"
(tom 1)
Tytuł: Efekt Rosie (tom 2)
Tytuł:
Finał Rosie
(tom 3)
Cykl: Don Tillman
Ilość stron: 320; 440; 400
Wydawnictwo:
Media Rodzina

Kategoria:
literatura piękna, romans

"Don Tillman się żeni. Tylko nie wie jeszcze, z kim.
Wdrożył więc Projekt „Żona” i opracował 16-stronicowy kwestionariusz, który ma wyłonić idealną partnerkę. Musi mieć przyzwoity zawód, nie może palić, pić alkoholu, a wśród jej cnót punktualność winna znajdować się w ścisłej czołówce.
Tymczasem Rosie Jarman dorabia jako barmanka, pije, pali i notorycznie się spóźnia. Jest również inteligentna oraz piękna. I szuka swojego biologicznego ojca, a w tym Don Tillman, profesor genetyki, może jej służyć pomocą.
Z Projektu „Żona” Don dowiedział się kilku ciekawych rzeczy. Na przykład, dlaczego wszystkie jego dotychczasowe znajomości kończyły się na pierwszej randce. Dlaczego szybkoschnąca odzież fitness nie nadaje się na kolację w restauracji. I dlaczego, pomimo wszelkich prób naukowych, nie da się znaleźć miłości - to miłość znajduje Ciebie."
-opis z okładki, tom 1

Mogę śmiało powiedzieć, że w tym momencie jest to jedna z moich ulubionych serii. Bardzo polubiłam jej klimat i postaci w niej występujące. Ważnym aspektem serii jest osobowość głównego bohatera Dona, który nieco odstaje od społeczeństwa, ale w dorosłym życiu wypracował sobie mechanizmy pozwalające mu na komfortowe funkcjonowanie. Pragnie jednak zmian i postanawia znaleźć sobie życiową partnerkę, jak możemy spodziewać się z liczebności tomów w serii oraz ich tytułów misja zakończy się powodzeniem, ale ilość wpadek i humorystycznych zdarzeń występujących w drodze do sukcesu jest ogromna.

Ogółem to każdy z tomów dotyczy innego momentu życia Dona, pierwszy to etap zdobywania partnerki, w drugim oczekujemy na narodziny dziecka, a trzeci to okres dzieciństwa potomka naszej pary. Moim ulubionym jet zdecydowanie ten, w którym wspólnie z Donem i Rosie przeżywamy ogrom emocji towarzyszący przygotowaniom do roli rodzica. Każde z nich przechodzi to na swój sposób, bo dla obu to nowość, jednak ze względu na Dona, który odbiera świat w nieco inny sposób sytuacja jest wyjątkowo trudna.

Całość jest pełna humoru i momentami potrafi rozczulić czytelnika. Wzajemna relacja bohaterów jest momentami niezwykle trudna, ale równocześnie piękna. Możemy przekonać się o tym, że związki między ludźmi wymagają sporej ilości zaangażowania i pracy nad nimi, ale dzięki temu zyskamy wartościową i głęboką relację z drugą osobą. Seria udowadnia również, że ludzie mimo różnic między sobą mogą stanowić niezwykle zgrane duety.

Przekrój poszczególnych bohaterów całej serii jest dość szeroki i bardzo mi się to podoba, bo każdy z nich odgrywa bardzo ważną rolę w fabule książki i jest dopracowany w każdym calu. Don i Rosie, ich przyjaciele oraz inne osoby w ich otoczeniu są wykreowani tak, że czytając mamy wrażenie, że to prawdziwe osoby, które mogłyby funkcjonować w naszym otoczeniu.

Całą serię czyta się bardzo szybko i przyjemnie, więc radzę zaopatrzyć się od razu we wszystkie 3 tomy ☺ Język powieści jest charakterystyczny dla postaci Dona, który jest zapalonym naukowcem, ale nie oznacza to wcale, że spotkamy tutaj ogrom niezrozumiałych dla laika zwrotów. Powiedziałabym raczej, że czytając pogrążamy się w analizie rzeczywistości w lekko oficjalnym, ale humorystycznym tonie.

Dwa pierwsze tomy w przeciwieństwie do ostatniego nie skupiają się w tak ogromnym stopniu na źródłach "inności" głównego bohatera. Dopiero w ostatnim z nich dowiemy się nieco więcej o zespole Aspergera i autyzmie, głównie za sprawą dziecka głównych bohaterów. Powiedziałabym, że finał serii skupia się głównie na tym temacie, spotkamy tam wielu bohaterów borykających się z tym problemem.

Jest to skomplikowane, pełne humoru, specyficzne love story z ciekawym przesłaniem, które mam nadzieję podbije serca innych czytelników tak jak moje. Polecam!

Odcienie życia - Jagna Rolska

wtorek, grudnia 08, 2020

Odcienie życia - Jagna Rolska

Moje ostatnie książkowe odkrycie! Jak wiecie, nie przepadam za polską literaturą i dość rzadko się ona u mnie pojawia, ale ten tytuł to absolutny hit moich ostatnich kilku dni. Bardzo przyjemnie mi się go czytało w przerwach pomiędzy wykładami, jak i również jako przerywnik pomiędzy kolejnymi książkami dla dzieci.



Autor: Jagna Rolska
Tytuł: Odcienie życia
Seria: Testament życia
(tom 2)
Ilość stron: 384
Wydawnictwo: Lucky

Kategoria: literatura obyczajowa, romans

"Ania po odnalezieniu w Helu swojej przyszywanej matki postanawia wyjaśnić wszystkie rodzinne tajemnice z przeszłości. Pomoże jej w tym nie tylko Jaśka, ale także niezawodna pani Jadwiga, Piotrek i jego ciotka, która z życiem Ani ma więcej wspólnego, niż na początku mogło się wydawać.

Ile może namieszać w życiu nastolatki nieżyjąca od dawna matka? Jakie niespodzianki i rozczarowania czekają jeszcze wchodzącą w dorosłość dziewczynę? Czy zdoła udźwignąć ciężar przeszłości, by móc zacząć normalnie żyć?"
-opis z tyłu okładki

Pierwszym na co zwróciłam uwagę po rozpoczęciu lektury był opis wydarzeń z tomu pierwszego pt. "Testament życia", nie wiedziałam wcześniej, że jest to drugi tom, ale absolutnie nie było to problemem dzięki temu opisowi. Dowiedziałam się z niego wszystkich ważnych informacji, wydarzeń i szczegółów, które  były mi niezbędne do prawidłowego odbioru kolejnej części serii. Swoją drogą podziwiam to, że autorka zadbała o osoby, które nie czytają serii chronologicznie i cały pierwszy tom streściła na zaledwie trzech kartkach. Pierwszy raz mam do czynienia z takim zabiegiem w książce i bardzo mi się on podoba.

Mamy tutaj do czynienia z bardzo zagmatwaną historią, która niejedną osobę mogłaby przyprawić o ból głowy, jednak całość jest rozegrana w tak przyjemny w odbiorze sposób, że wszystkie wątki i wydarzenia ściśle się ze sobą łączą i każde z nich jest ważnym ogniwem tej historii.
Spotkamy się z wątkiem bezdomności, narkomanii, ucieczki, ciąży, miłości, straty, poświęcenia i wieloma innymi, które zapewnią nam ogrom emocji podczas lektury.

Przekrój postaci również jest bardzo duży, mamy tutaj nastoletnią Anię i jej chłopaka, jego ciotkę, ojca Ani i jego narzeczoną, odnalezioną po latach matkę i ogrom innych osób, które teraz lub przed laty odgrywają bardzo ważną rolę w odkrywaniu przeszłości i kształtowaniu teraźniejszości. Można by się spodziewać, że w książce panuje prawdziwy chaos, ale fabuła jest poprowadzona w taki sposób, że nie odczuwa się zamętu i bardzo przyjemnie się czyta. Każda z postaci również jest stworzona w bardzo przemyślany sposób i mamy tutaj wiele różnych charakterów.

Zdecydowanie moim ulubionym momentem w książce są wspomnienia jednej z bohaterek z wycieczki do Afryki, to niesamowicie emocjonujący wątek, który pochłonęłam jednym tchem i przeżyłam chyba milion różnych emocji wliczając w to przerażenie, obrzydzenie, smutek i szczęście. Jeśli nie przekonuje Was wizja nastolatki poszukującej swoich korzeni to sięgnijcie po tę książkę, chociaż dla wspomnień z Afryki.

Myślę, że z czystym sumieniem mogę polecić "Odcienie życia". Czyta się szybko i przyjemnie, książka funduje czytelnikowi ogrom różnych emocji i na pewno na długo pozostanie w pamięci.



Jestem Adam - Anna Wierzbicka

sobota, listopada 28, 2020

Jestem Adam - Anna Wierzbicka

Dzisiaj witam Was kilkoma słowami o książce w egipskich klimatach. Przeczytałam ją przed tygodniem, a nadal siedzi mi w głowie i nie daje o sobie zapomnieć.


Autor: Anna Wierzbicka
Tytuł: Jestem Adam
Ilość stron: 231

Kategoria: literatura obyczajowa, romans

Spotykamy się tutaj z dość trudną i smutną historią. Główny bohater Adam ma za sobą ciężką przeszłość, nigdy nie miał łatwo ze względu na kolor skóry odziedziczony po egipskim ojcu oraz wyznawaną religię, jednak prawdziwe piekło rozpoczyna się, kiedy ląduje na 15 lat w więzieniu za gwałt i niedoszłe morderstwo, które popełnił jego brat bliźniak. Po wyjściu marzy o normalności i życiu bez winy, nie radzi sobie, popada w alkoholizm. Przełomem okazuje się wygrana wycieczka do Egiptu, która przyniesie mu coś więcej niż tylko piękne widoki.

Już na lotnisku w Warszawie wpada na piękną, intrygującą kobietę, która towarzyszy mu w podróży i  jak się później okazuje wygrała wycieczkę w to samo miejsce, co Adam.

Ogółem to muszę powiedzieć, że bardzo podobała mi się cała powieść, bardzo polubiłam postać Adama, który wywoływał we mnie tyle skrajnych emocji, że nie pamiętam, kiedy ostatnio miałam w ręce książkę, która by tak na mnie podziałała. Od współczucia i smutku, kiedy czytałam o tym, co przeżywał, jak stracił zaufanie ojca, o tym, jak został potraktowany przez brata, przez gniew w momencie, kiedy znów sięgał po alkohol i łamał swoje obietnice, aż po dumę, kiedy postanowił wrócić do praktykowania wiary i poczynienia ogromnych zmian w swoim życiu. Bardzo przeżywałam każdy jego dzień i każdą decyzję, jaką podejmował, bo moim zdaniem to dobry człowiek, który niestety został brutalnie potraktowany przez los, przez co stracił wiarę w ludzkość i nie mógł się odnaleźć.

Postać kobiety, z którą odbywa podróż, Nadii nie była dla mnie zagadką, ponieważ spodziewałam się tego, kim jest i jaką rolę pełni w tej historii, jednak urzekło mnie to jaką ma osobowość. Jest głęboko wierzącą muzułmanką, która potrafi cieszyć się z najmniejszych drobnostek jak dziecko, a mimo to rozwiewa wokół siebie nieco tajemniczą aurę, która przyciąga do niej Adma. Jest współczującą i opiekuńczą kobietą, bardzo cierpliwą w stosunku do nowo poznanego towarzysza podróży. Również bardzo ją polubiłam.

Jak można się spodziewać między Adamem i Nadią rozwinie się romans, bardzo trudny dla obojga, wymagający ogromu pracy ze strony Adama, ale i również ze strony Nadii. Dość szybki rozwój wydarzeń nie stanowi dla mnie ani problemu, ani nie jest zaskakujący, ponieważ wydaje mi się, że jeśli ludzi połączy przeznaczenie to nie ma znaczenia, czy połączą się po 3 dniach, czy po 3 latach, a tutaj od razu było widać, że ta dwójka wzajemnie się przyciąga.

Całość jest również wypełniona ogromem ciekawostek i informacji dotyczących Egiptu, jego kultury i religii, która przenika tam wiele aspektów życia społecznego i pełni bardzo ważną rolę dla Nadii. Nie ukrywam, że te fragmenty czytałam z dużym zaciekawieniem, bo nigdy się nie interesowałam się ani Egiptem, ani religią i każda informacja była dla mnie czymś nowym.

Książkę oceniam bardzo pozytywnie, pochłonęłam ją w dwa wieczory i niesamowicie mnie poruszyła. Czyta się szybko i przyjemnie, a emocje pozostają z czytelnikiem na długo po zakończeniu lektury. Polecam! ♥

♣♣♣♣♣

I jeszcze na koniec trochę w nieco innym temacie.
Jestem na wielu grupach książkowych i działam na wielu stronach o tematyce książkowej, a jednak nadal nie jestem w stanie pojąć, jak można być tak wrednym i bezczelnym w stosunku do innych ludzi. Rozumiem, że nie każda książka  musi się wszystkim podobać i na pewno znajdą się tacy, których nie zainteresuje i wyda im się słaba. Rozumiem, jeśli wyrażą jasno swoją opinię, napiszą negatywną recenzję i po prostu przedstawią innym, dlaczego akurat ten tytuł ich zdaniem nie jest wart uwagi innych czytelników, ale nigdy, absolutnie nigdy nie zrozumiem, jak można kogoś obrażać tylko dlatego, że nie spodobała nam się jego twórczość. Mam wrażenie, że w internecie często zapominamy, że po drugiej stronie również siedzi człowiek, który tak samo jak my ma uczucia i kiedyś przeczyta te okropne słowa, które napisaliśmy. Już pomijam fakt tego, jak to świadczy o NAS samych, ale jakoś nie potrafię sobie wyobrazić, żeby te osoby w rzeczywistości były na tyle odważne, żeby powtórzyć te same słowa do autora książki, czy jakiegokolwiek innego twórcy.
Pamiętajmy, że negatywne opinie zawsze były i zawsze będą, ale wyrażajmy je w kulturalny sposób bez atakowania i obrażania ich twórcy, tylko ze względu na to, że ich produkt nie przypadł nam do gustu. Każda książka, nawet ta według nas najgorsza kosztowała autora wiele godzin pracy i poświęconego czasu, nie tylko na pisanie, ale także szukanie potrzebnych informacji, korektę i tym podobne oraz ogrom emocji i uczuć, z jakimi wiąże się wypuszczenie książki w świat.
Ludzie ogarnijmy się...


Ostatnie zlecenie - Katarzyna Wilk

niedziela, marca 22, 2020

Ostatnie zlecenie - Katarzyna Wilk

Emocjonująca lektura, nieoczywista, hipnotyzująca i nieprzewidywalna. Coś intrygującego, co odwróci uwagę czytelnika od codziennej monotonii, która w ostatnim czasie wielu z nas doskwiera.

Ponadto kolejna ciekawa okładka do mojej kolekcji, ostatnio nagromadziło się ich tyle, że zastanawiam się nad małym okładkowym zestawieniem na wzór tego, które już kiedyś się tutaj pojawiło. <Sztuka w świecie książek>


Autor: Katarzyna Wilk
Tytuł: Ostatnie zlecenie
Ilość stron: 400
Wydawnictwo: Otwarte
Kategoria: literatura obyczajowa, romans


"Zdrada to tylko kwestia czasu.
Okoliczności.
Starań.

A ty, jak bardzo jesteś pewna swojego partnera?

Dominika jest zawodową uwodzicielką. Żaden mężczyzna nie potrafi się jej oprzeć. Sukces mierzy pozwami rozwodowymi i rozbitymi małżeństwami.

Kiedy otrzymuje zlecenie zniszczenia idealnego związku malarki Anny i jej męża Roberta, staje się jeszcze bardziej bezwzględna. W końcu jej nikt nie odmawia. Nigdy.

Jednak to, co miało być zadaniem jednym z wielu, okazuje się intrygą utkaną z kłamstw i manipulacji. A pewnej siebie uwodzicielce z każdym spojrzeniem, dotykiem i słowem sytuacja coraz bardziej wymyka się spod kontroli...
Do tej pory każde zlecenie było jej sukcesem, ostatnie może ją zrujnować."
-opis z tyłu książki

Dwa dni zwlekałam z napisaniem tego tekstu, ponieważ musiałam poczekać, aż emocje ze mnie zejdą, a uwierzcie mi, że jest ich tutaj bardzo wiele. Może nie w standardowym romantycznym wydaniu, ale tym bardziej irytującym, kiedy patrzycie jak bohaterka Anna popełnia coraz to gorsze błędy, a wy nie możecie krzyknąć: "Hej! Ogarnij się kobieto!". O dziwo nie znaczy to wcale, że książka jest zła i czytając dostawałam nerwicy, wręcz przeciwnie - czułam niesamowitą satysfakcję, kiedy czytałam o tym, jak rzeczywistość odpłaca się za jej czyny. Nie chcę tutaj opisywać wszystkiego szczegółowo, aby nie popsuć nikomu lektury, ale musicie mi uwierzyć, że Ania nie należy do najrozsądniejszych kobiet.

Co innego Dominika, która jest kobietą, która zdecydowanie wie czego chce od życia. To ten typ, który inwestuje w siebie kilka tysięcy miesięczne i panicznie boi się zestarzeć. Potrafi też tak nakombinować, aby osiągnąć swój upragniony cel, bez względu na konsekwencje.

Fabuła jest doskonale streszczona w opisie, Dominika pracująca jako uwodzicielka na zlecenie postanawia zakończyć swoją zawodową karierę. Ostatnim zleceniem dla niej ma być zniszczenie małżeństwa Anny i Roberta. Można by pomyśleć, że dla wprawionej uwodzicielki to nie będzie problem i sprawa zostanie załatwiona w zaledwie kilka dni, jednak tak jak można się spodziewać coś poszło nie tak. Inaczej przecież nie powstałaby 400 stronicowa książka, prawda?

Spotkamy się tutaj z dużą ilością kłamstwa, obłudy i wszelkiego rodzaju intryg. Czyjaś duma zostanie urażona, czyjeś uczucia zranione, ktoś zostanie skrzywdzony. Napięcie momentami będzie skakać jak szalone, a my będziemy sobie robić złudne nadzieje na szczęśliwe zakończenie poszczególnych wątków.

Po głębszej analizie znajdziemy też historie miłości, jedna jest szczęśliwa, którą jednak potrafi zniszczyć kłamstwo, obrazuje nam jak bardzo ważną rzeczą w związku jest zwykłe zaufanie do partnera. Kolejna to dość toksyczna miłość, w której nie widzimy świata poza ukochaną osobą i wbrew temu, jak nas traktuje jesteśmy na każde zawołanie, o każdej porze dnia i nocy. Dowiemy się też jak na człowieka może wpłynąć to, kiedy zabawimy się jego szczerym uczuciem do nas.

Książkę czyta się lekko i przyjemnie, są emocje, jest akcja, nic mi więcej do szczęścia nie potrzeba.
Polecam fanom intryg, romansów i nieprzewidywalnych historii.

Sekrety zamkowych podziemi - Joanna Hacz

środa, marca 18, 2020

Sekrety zamkowych podziemi - Joanna Hacz

Lekka i przyjemna lektura w sam raz na miły wieczór. W wakacyjnym klimacie jednak nie zabraknie w niej też szczypty tajemniczości i delikatnego wątku romansowego.
UWAGA! Skutki uboczne: Może wywoływać nieprzyjemne uczucie kaca książkowego.


Autor: Joanna Hacz
Tytuł: Sekrety zamkowych podziemi
Ilość stron: 416
Wydawnictwo: Lucky
Kategoria: literatura obyczajowa


"Kaśka, szalona i nieobliczalna studentka polonistyki, wraz z koleżankami wyjeżdża na wakacje w zamku. Początkowo wyjazd nie zapowiadał się niezwykle, do czasu, aż dziewczyny dotarły na miejsce...
Okazało się, że wczasowiczki nie mogą zamieszkać w zamkowym hotelu, ponieważ w ostatnim czasie kilka kobiet zaginęło tam w niewyjaśnionych okolicznościach. Dziewczyny, nie chcąc zrezygnować z przygody, dopinają swego i ostatecznie dostają zakwaterowanie w jednym z pokoi.
Żądna przygód Kaśka odkrywa tajemne podziemia ukryte przed turystami, a to tylko początek ciągu niezwykłych wydarzeń."
-opis z tyłu okładki

Tym razem zacznijmy od okładki, która podobnie jak ta z poprzedniego posta podbiła moje serce. Uwielbiam zamkowe klimaty, a grafika i tytuł niesamowicie zachęcają do odkrycia wnętrza książki. Całość jest utrzymana w przyjemnym nastroju i z pewnością będzie prawdziwą ozdobą biblioteczki.

Okładka bardzo mi się podoba, jednak mam pewne wątpliwości co do tego, czy jest ona adekwatna do treści książki. Na obrazku widzimy piękną panią, emanującą spokojem i cierpliwością, a w książce zderzamy się z nieobliczalną, szaloną Kaśką, którą wystarczy spuścić z oka na kilka sekund, aby doprowadziła do katastrofy.

Ogółem to właśnie dzięki tej osóbce akcja pędzi jak szalona i nie pozwala się oderwać czytelnikowi ani na malutką chwilę. Żywiołowa, żądna przygód i nowych doświadczeń Kaśka pozwoli nam odkryć sekrety zamkowych podziemi, pokłócić się z policją, pracodawcą i chyba każdą osobą napotkaną na jej drodze oraz wywołać duże poruszenie wśród mieszkańców lokalnej społeczności. Nie zabraknie też przystojnych policjantów, nieco zbyt pewnego siebie amanta, tragicznego przedstawienia teatralnego, niepokojących zaginięć, wystrzałów z broni i skomplikowanych relacji międzyludzkich.

Z zapartym tchem śledziłam wątek dotyczący znajomości Kaśki z pewnym policjantem z jej rodzinnej miejscowości, który wskutek różnych wydarzeń znalazł się w tym samym zamku, który służył głównej bohaterce i jej koleżankom za hotel. Szczerze mówiąc jest to główny powód mojego książkowego kaca, który dręczy mnie od wczoraj, ponieważ miałam nadzieję na inne rozstrzygnięcie tej specyficznej relacji. Niestety się zawiodłam i po raz kolejny będę topić smutki w thrillerach.

Książka jednak nie skupia się na romansowym wątku, ale na wątku detektywistyczno-kryminalnym, bowiem w owym zamku w ostatnim czasie zaginęło kilka kobiet. Dla bohaterek książki nie jest to jednak powód do tego, aby rezygnować z wakacji, a skłonności Kaśki do odkrywania tego, co niedozwolone i nieustannego wpadania w tarapaty sprawiają, że jest ona jedną z osób w dużym stopniu przyczyniającą się do odkrycia prawdy. Wprawdzie wbrew woli władz, jednak ważne, że skutecznie...

Książka bardzo mi się podobała i polecam ją każdemu, szczególnie teraz, kiedy większość z nas przebywa głównie w domu i można odczuwać już lekką monotonię. "Sekrety zamkowych podziemi"- pełne humoru, optymizmu oraz małej dozy tajemniczości zagwarantują wam kilka godzin oderwania od rzeczywistości.

Polecam całym sercem! ♥

Mało brakowało - Monika B. Janowska

poniedziałek, stycznia 06, 2020

Mało brakowało - Monika B. Janowska

Mistrzowska mieszanka wybuchowa łącząca pozornie niepasujące do siebie wątki, w których między innymi odnajdziemy stereotypową blondynkę, zawodową hydrauliczkę, Lenina, Ruska, Przystojną Ostatnią Deskę Ratunku i seryjnego mordercę.


Autor: Monika B. Janowska
Tytuł: Mało brakowało
Ilość stron: 496
Wydawnictwo: Lucky
Kategoria: literatura obyczajowa, romans


"Magda i Blanka to młode kobiety, którym bagaż doświadczeń życiowych nie odebrał, na całe szczęście!, chęci do życia i pogody ducha. Pierwsza cierpi na nietypową przypadłość: w stresujących momentach traci głos i zdolność mówienia, druga posiada niebywałą umiejętność wplątywania się w niecodzienne sytuacje. Pierwsza staje się obiektem zainteresowania przystojnego architekta, druga zostaje porzucona przez męża dla innego mężczyzny. Pierwsza jest wziętym hydraulikiem, druga na niektórych robi wrażenie typowej blondynki.

Choć tak różne, staną się dla siebie wsparciem, a połączy je coś więcej niż przyjaźń, bo… genetyka.

Kiedy dodamy do tego tajemnicę babki Władysławy, dostaniemy wybuchową mieszankę. Nie zabraknie nawet wątku kryminalno-detektywistycznego. Tu naprawdę wszystko zdarzyć się może!"
-opis z tyłu okładki

Z tą książką udało mi się spędzić parę miłych wieczorów. Jest to niezwykle wciągająca lektura łącząca elementy humorystyczne z elementami romansu i kryminału. Szczerze mówiąc, kiedy brałam ją do ręki spodziewałam się czegoś w typie lekkiego kryminału, ale zupełnie nie spodziewałam się, że będzie to tak zabawna książka. Perypetie Magdy i Blanki, które tworzą niesamowity duet polepszą nawet najgorszy nastrój. Bo czego innego możemy spodziewać się po połączeniu hydrauliczki, obracającej się głównie w męskim gronie z typową blondynką, której w głowie tylko imprezy i ładne ciuszki? Jak podpowiada nam opis połączy je genetyka z czego później rozwinie się świetna relacja.

Do postaci Magdy nie mam żadnych zastrzeżeń, to silna kobieta, pracująca w męskim gronie z jednym małym mankamentem, jakim jest utrata zdolności mowy w sytuacjach stresowych. Mimo tego, że wykonuje męski zawód i na co dzień chodzi w roboczych ubraniach zrobiła niesamowite wrażenie na pewnym miejscowym architekcie, z czego rozwinie się potem całkiem ciekawy wątek. Swoją drogą to jeden z moich ulubionych wątków w tej książce.

Drugą postacią jest Blanka, prawdziwa, stereotypowa blondynka, która swoim zachowaniem niejednokrotnie mnie zirytowała. Momentami zastanawiałam się jak można być tak głupim i niedomyślnym, a zaraz potem wpadałam w zdumienie czytając o tym jakie ma wielkie szczęście. To chyba prawda, że głupi zawsze ma szczęście, bo nasza Blanka spokojnie mogłaby napisać książkę o tym ile razy cudem uniknęła śmierci.

Obie panie oprócz swoich prywatnych problemów, zostaną obarczone jeszcze jednym dodatkowym kłopotem, który wprowadzi do fabuły książki wątek detektywistyczno-kryminalny. Seryjny morderca, tajemnicze zniknięcia, zagadkowo ginące rzeczy z domu, tłukące się lustra i głuche telefony.

Oprócz Magdy i Blanki w książce występuje wiele innych postaci, z czego każda ma swój niesamowity, nieszablonowy charakter, co gwarantuje czytelnikowi prawdziwy zawrót głowy w kwestii naprawdę szerokiego spektrum osobowości.

Wszystko to oprószone odpowiednią dawką humoru, która zagwarantuje przyjemnie spędzony wieczór, a nawet jeśli będziecie płakać to tylko i wyłącznie ze śmiechu. Ja ubawiłam się świetnie i szczerze polecam każdemu książkoholikowi ☺

Tatuażysta z Auschwitz - Heather Morris

poniedziałek, listopada 11, 2019

Tatuażysta z Auschwitz - Heather Morris

Kolejna godna polecenia książka z półki literatury obozowej.



Autor: Heather Morris
Tytuł: Tatuażysta z Auschwitz
Ilość stron: 320
Wydawnictwo: Marginesy
Kategoria: literatura obozowa, literatura piękna, romans


"Bestsellerowa oparta na faktach powieść na miarę „Chłopca w pasiastej piżamie” i „Listy Schindlera”.

Lale Sokołow trafił do Auschwitz w 1942 roku jako dwudziestosześciolatek. Jego zadaniem było tatuowanie numerów na przedramionach przybywających do obozu więźniów. Naznaczanie ich. Pewnego dnia w kolejce stanęła młoda przerażona dziewczyna – Gita. Lale zakochał się od pierwszego wejrzenia. I obiecał sobie, że bez względu na wszystko uratuje ją.

Wykorzystał swoją pozycję nie tylko, by jej pomóc. W obozie po raz pierwszy rozmawiali, flirtowali, wymienili pocałunki. Ich uczucie przetrwało nazistowskie piekło: po wyzwoleniu odnaleźli się, pobrali i spędzili razem resztę życia.

Lale Sokołow zdecydował się opowiedzieć swoją historię dopiero po śmierci Gity. To łamiąca serce, a jednocześnie pełna otuchy opowieść. Opowieść, która daje siłę nawet w najmroczniejszych czasach.

Niesamowita historia miłosna niezwykłego człowieka i apoteoza człowieczeństwa."
-opis z tyłu okładki

Rewelacyjna książka, którą pochłonęłam w dwa wieczory. Czytałam i nie wierzyłam, że w piekle Auschwitz jest jeszcze miejsce na miłość, a tym bardziej że da ona tam radę przetrwać.

Bardzo polubiłam postać głównego bohatera, który dzięki swojej narracji pozwala nam przyjrzeć się temu, co działo się w obozie. Na jego oczach powstawały kolejne komory gazowe i krematoria, dokąd później trafiali ludzie z numerami wytatuowanymi im przez Lalego. Chłopak dzięki pełnionej funkcji mógł cieszyć się dodatkowymi przywilejami, typu mieszkanie samemu, czy dodatkowe porcje jedzenia, którymi chętnie dzielił się z innymi. Starał się także pomagać tym najbardziej potrzebującym i dzięki swoim dojściom organizować dla nich potrzebne leki i tym podobne rzeczy.

Moim zdaniem jest to bardzo pozytywna postać, której historię bardzo przyjemnie i szybko się czyta.
Interesującym wątkiem jest też jego romans z Gitą, który nadaje charakteru książce. W miejscu takim jak obóz ich miłość daje im nadzieję i pozwala, chociaż na chwilę zapomnieć o tym, jaki koszmar ich otacza.

Satysfakcjonujące jest także zakończenie tej historii, które jest właśnie takie, jakie sobie wymarzyłam.

Rewelacyjna książka, którą polecam każdemu wielbicielowi literatury obozowej oraz książek, które wciągają, aż do ostatniej strony.

Zobacz również:

Copyright © Czytam, polecam... , Blogger