Zapach śmierci - Simon Beckett

środa, marca 31, 2021

Zapach śmierci - Simon Beckett

Mój ukochany Simon Beckett powrócił na bloga!
Od dawna miałam ochotę przeczytać coś w bardziej kryminalnym klimacie i to był strzał w dziesiątkę. Doktor David Hunter jeszcze nigdy mnie nie zawiódł i tak było i tym razem.

Autor: Simon Beckett
Tytuł: Zapach śmierci
Cykl: David Hunter (tom 6)
Ilość stron: 440
Wydawnictwo: Czarna Owca
Kategoria: kryminał, sensacja, thriller

"Szósta część bestsellerowej serii thrillerów z antropologiem sądowym Davidem Hunterem w roli głównej.
Pewnego letniego wieczoru David Hunter – antropolog sądowy – odbiera telefon od dawnej znajomej z pracy. Kobieta potrzebuje opinii w pilnej sprawie.
W opustoszałym, czekającym na rozbiórkę szpitalu Świętego Judy gdzie bywają bezdomni, dilerzy i narkomani znaleziono częściowo zmumifikowane ciało. Nawet Hunter nie potrafi określić, od jak dawna mogło tam leżeć. Wiadomo tylko jedno: to ciało młodej ciężarnej kobiety.
Po zapadnięciu się podłogi strychu wychodzi na jaw kolejny z mrocznych sekretów szpitala. Oczom policjantów ukazuje się ukryta sala zastawiona łóżkami. W niektórych nadal ktoś leży…
Pozornie prosta z początku sprawa przeradza się w obłąkańczy koszmar. Nikt z otoczenia Huntera nie może czuć się bezpiecznie…
Szpital upomni się o kolejne ofiary.
Ludziom zwykle wydaje się, że natychmiast rozpoznaliby zapach śmierci. Że rozkładowi towarzyszy szczególna, charakterystyczna woń, paskudny trumienny odór. Mylą się.

Simon Beckett jest brytyjskim dziennikarzem i pisarzem. Zasłynął jako autor thrillerów kryminalnych, których głównym bohaterem jest antropolog sądowy – David Hunter. Jego książki zostały przetłumaczone na kilkadziesiąt języków. Simon Beckett mieszka wraz z żoną w Sheffiled w Anglii." -opis ze strony wydawcy

Już sam opis mocno zachęca do sięgnięcia po tę książkę i można by pomyśleć, że zdradza bardzo wiele, przez co zabraknie jakiegokolwiek elementu zaskoczenia dla czytelnika. W historii jednak występuje taka mnogość wątków, że czytelnik mimo to nieustannie przeciera oczy ze zdumienia i z ogromnym zaciekawieniem pochłania kolejne strony.

Serię o doktorze Davidzie Hunterze lubię za to, że podobnie jak thrillery Robina Cooka zawierają w sobie wiele medycznych ciekawostek. Główny bohater poprzez swoje rozmyślania i próby rozwiązania zagadek poszczególnych ciał uświadamia nam jakie znaczenie mają owady i inne organizmy znajdujące się w okolicach zwłok oraz to, jakie znaczenie ma ich otoczenie, temperatura, wilgotność i inne czynniki zewnętrzne. Osobiście jestem bardzo zainteresowana tą niezwykłą dziedziną, ale myślę, że osoby, które niekoniecznie są jej pasjonatami też znajdą w tej książce atrakcyjne dla siebie wątki.

Główny bohater jak zawsze mnie urzekł, inteligentny, sympatyczny z otwartym umysłem i niezwykłym talentem do nieustannego wpadania w kłopoty. Uwielbiam go.

Fabuła tej części serii jak już możemy dowiedzieć się z opisu, a nawet samej okładki skupia się głównie na opuszczonym szpitalu, w którym podczas prac rozbiórkowych zostaje znalezione ciało. Doktor zostaje wezwany na miejsce przez dawną znajomą, która zajmuje się sprawą. Antropolog, który pierwotnie miał zajmować się tym przypadkiem ulega wypadkowi i praca zostaje powierzona Hunterowi. Myślę, że opuszczony szpital jako główne miejsce akcji to świetny wybór, stwarza wiele możliwości poprowadzenia fabuły i urozmaicenia wielu wydarzeń, a Simon Beckett skrzętnie z tego korzysta. Natkniemy się na ukryte pokoje, niesamowite znaleziska w piwnicach, ukryte tunele i wiele innych ciekawych elementów.

Mnogość zagadek w tej części również jest niesamowita, oprócz zagadek tajemniczych ciał poznamy kilka nowych osobistości, które okażą się równie tajemnicze i intrygujące, co główny powód pracy Huntera przy sprawie szpitala. W pewnym momencie do doktora powrócą nawet demony przeszłości, które znać mogą czytelnicy czytający poprzednie części serii. David Hunter nigdy nie jest bezpieczny, jednak mimo to potrafi dokonywać cudów i rozwiązać każdą, nawet najtrudniejszą antropologiczną zagadkę.

Bardzo polecam "Zapach śmierci" fanom książek trzymających w napięciu i nieodpuszczających aż do ostatniej strony. Polecam również całą serię, bo pozwoli nam to lepiej poznać i zrozumieć postać głównego bohatera.

Czytaj więcej »

Intensywność - Dean R. Koontz

piątek, marca 27, 2020

Intensywność - Dean R. Koontz

Pierwsze spotkanie z tym autorem miałam w czasach gimnazjum i wtedy stał się on moim faworytem. Dean R. Koontz, bo o nim mowa słynie ze swoich thrillerów i horrorów, a ostatnio można było przeczytać o nim w wielu artykułach dotyczących epidemii koronawirusa. Jest to spowodowane ty, że w 1981 roku wydał książkę, która pod względem opisanych szczegółów jest zaskakująco podobna do aktualnych wydarzeń. Tytuł o którym mowa to "Oczy ciemności", jednak ja mimo wielkiej chęci przeczytania go nie mam do niego chwilowo dostępu i musiałam zadowolić się innym dziełem tego autora. Książką jaka była do mojej dyspozycji okazała się "Intensywność", która pochłonęła mnie bez reszty i przypomniała mi charakterystyczny klimat książek Koontza.

Autor: Dean R. Koontz
Tytuł: Intensywność
Ilość stron: 320
Wydawnictwo: Prima
Kategoria: kryminał, sensacja, thriller


"Młoda kobieta Chyna Shepherd, próbująca poradzić sobie ze wspomnieniami koszmarnego dzieciństwa, jest świadkiem okrutnego zabójstwa przyjaciółki i całej jej rodziny. Mordercą jest psychopata, afirmujący intensywność własnych przeżyć kosztem całkowitej pogardy dla ludzkiego życia. Rozdarta między paraliżującym strachem a chęcią zemsty, Chyna towarzyszy zabójcy w jego podróży w charakterze pasażera na gapę i jest niemym świadkiem kolejnych zbrodni. Przez przypadek poznaje jego przerażającą tajemnicę: szaleniec więzi w swoim domu młodą dziewczynę imieniem Ariel. Przezwyciężając strach, Chyna decyduje się uratować Ariel - tymczasem sama wpada w pułapkę zastawioną przez zbrodniarza..." -opis z tyłu okładki

Książka bardzo mi się podobała mimo kilku szczegółów, które moim zdaniem przechodzą ludzkie pojęcie, ale to już chyba moja cecha, że zawsze doszukuję się jakiś błędów, nieścisłości i braku logiki. Tym razem postanowiłam "doczepić się" do głównej bohaterki ☺
Tak hipotetycznie, jeśli mielibyście do wyboru:
a) ucieczkę przez mordercą, który przed chwilą dokonał brutalnego mordu na waszej przyjaciółce i całej jej rodzinie i szczęśliwie dla was nie wie o waszej obecności, możliwość zatrzymania jakiegoś samochodu na drodze i wezwania pomocy,
b) ukrycie się w samochodzie mordercy, pojechanie z nim nie wiadomo gdzie i po co, bez możliwości wezwania pomocy i bez żadnej porządnej broni przy sobie.
Co byście wybrali? Wnioskując po powyższych możliwościach i opisie fabuły możecie się domyślać, co było wyborem naszej głównej bohaterki - Chyny. Zawsze niesamowicie przeżywam takie wybory książkowych bohaterów i najchętniej to bym ich chyba biła gazetą przed każdą głupią decyzją.

Czym innym jest postać mordercy, jako że jest mordercą to możemy się spodziewać, że ma pewne problemy z głową, jednak w momencie kiedy widzimy go w normalnej, codziennej sytuacji daje się on poznać jako miły i być może atrakcyjny młody mężczyzna. Bardzo zainteresował mnie jego sposób postrzegania rzeczywistości oraz zachowanie. Mogę go zaliczyć do jednej z najbardziej ciekawych postaci, o jakich miałam przyjemność czytać.

Całość jest utrzymana w przyjemnym klimacie grozy, wyczuwalne są emocje i napięcie rosnące z każdą kolejną stroną. Czyta się szybko i przyjemnie, a autor w skuteczny sposób wzbudza ciekawość czytelnika. Spotkamy się też tutaj z pewną liczbą opisów, jednak w rozsądnej ilości, która moim zdaniem nie przytłacza czytającego i nie hamuje akcji, o czym czytałam w innych recenzjach.

Podsumowując, polecam fanom thrillerów lat '90, fanom Koontza i miłośnikom książek z wątkiem morderstwa.

Czytaj więcej »

Surogatka - Louise Jensen

wtorek, lutego 18, 2020

Surogatka - Louise Jensen

"Znasz to uczucie? Kiedy zależy ci na czymś tak bardzo, że byłabyś gotowa za to zabić?"

A ty znasz to uczucie? Kiedy czytasz książkę i pochłonie cię tak bardzo, że byłbyś gotowy zrezygnować z jedzenia i picia, tylko po to, aby móc dokończyć rozdział?

Autor: Louise Jensen
Tytuł: Surogatka
Ilość stron: 400
Wydawnictwo: Burda Polska
Kategoria: kryminał, thriller, sensacja

"Kat i jej mąż Nick próbowali wszystkiego, żeby zostać rodzicami, i po kolejnej porażce są bliscy rezygnacji. Jednak przypadkowe spotkanie z Lisą, przyjaciółką Kat z dzieciństwa, daje parze ostatnią szansę na spełnienie marzeń.

Ale przeszłość Kat i Lisy jest pełna mrocznych sekretów.

Co gorsza, Kat podejrzewa, że Lisa nie mówi jej wszystkiego.

Dla Kat to miała być prosta historia ze szczęśliwym zakończeniem – jednak z biegiem czasu na jej perfekcyjnym życiu zaczynają pojawiać się rysy i pęknięcia. W końcu staje się jasne, że kobieta nie może dłużej uciekać przed własną przeszłością, jeśli chce ocalić rodzinę…" -opis z tyłu książki

"Surogatka" czekała w moim koszyczku od dłuższego czasu, bo kupiłam ją na promocji w Black Friday i nie mogłam się zabrać za czytanie. Ów koszyczek to miejsce, gdzie lądują wszystkie książki, które zamierzam przeczytać. Przeplatam tam sobie te z bibliotek i własne, a także układam w takiej kolejności, żeby nie katować się jedną tematyką bez przerwy, bo mam skłonności do popadania w monotematyczność książkową, co skutkuje tym, że na blogu pojawiają się przez jakiś czas same thrillery medyczne lub tylko i wyłącznie literatura obozowa. Na razie system koszyczkowy się sprawdza i nie pochłonęłam na raz wszystkich książek o Auschwitz, jakie udało mi się zdobyć. Jedynym minusem jest chyba to, że jest niewielkich rozmiarów i mieści się w nim około 11 tytułów w tym momencie.

Koszyczkowy system wskazał mi "Surogatkę" jako lekturę na walentynki, więc z pewną niechęcią się za nią zabrałam. Nie wiem, czy jest to spowodowane kieszonkowym wydaniem książki, jakie posiadam, czy niezbyt zachęcającym opisem, ale nie potrafiłam podejść z entuzjazmem do tego tytułu.

Po ciężkich początkach jednak przekonałam się do historii Kat i Nicka, a nawet dałam się wciągnąć. Przeplatanie historii dziejącej się wtedy, teraz i później dało powieści ciekawy efekt, w moim przypadku skutkujący tym, że z zapartym tchem pochłaniałam kolejne rozdziały, aby tylko dowiedzieć się, co dokładnie stało się wtedy i co stanie się teraz, że później akcja potoczy się w taki, a nie inny sposób. Zazwyczaj jestem przeciwna takiemu rozwiązaniu, ponieważ wprowadza ono dużo zamieszania w chronologii powieści i często zdarza mi się zgubić w tym, w którym czasie aktualnie się znajduję. Louise Jensen jednak zastosowała ten środek w umiejętny sposób, dzięki czemu czytelnik jest zaintrygowany fabułą oraz nie ma wrażenia chaosu podczas czytania.

Książka porusza tematy surogacji, rodzicielstwa, tajemnic, przeszłości i wiele innych. Jak można wnioskować z opisu i tytułu Kat i Nick po wielu nieudanych próbach zostania rodzicami decydują się na skorzystanie z usług surogatki. Nie wybierają przypadkowej osoby, tylko Lisę, która w dzieciństwie i latach nastoletnich była najlepszą przyjaciółką Kat. Łączy je wspólna przeszłość, nie do końca kolorowa, momentami tragiczna, która przez ostatnie 10 lat nie dawała o sobie znać w nowym życiu Kat. Wszystko to ma się jednak zmienić, niekoniecznie na korzyść bohaterki.

Nick również przed poznaniem Kat nie wiódł szczęśliwego, spokojnego życia, przeszłość go nie oszczędzała, jednak u boku żony wiedzie perfekcyjne życie, w którym brakuje tylko potomka do pełni szczęścia.

Ogólnie po ciężkich początkach udało mi się złapać dobry kontakt z książką i bardzo się wciągnęłam, nie znaczy to jednak, że była to w pełni przyjemna lektura. Bywały momenty, kiedy niesamowicie irytowałam się zachowaniem Kat i jej brakiem zdrowego rozsądku, logicznego myślenia, czy czegokolwiek. Jestem zdania, że większości sytuacji, z których w książce wynikały różnego rodzaju konflikty lub sprzeczki dałoby radę uniknąć, gdyby małżonkowie po prostu przeprowadzili ze sobą spokojną, szczerą rozmowę. Niesamowicie mnie irytuje, kiedy czytam, że kobieta jest zdenerwowana zachowaniem mężczyzny, ale mu tego nie powie, nie wyjaśni sytuacji, tylko się obraża i wyłącza telefon, a potem jest na niego jeszcze bardziej zła, bo sobie nawymyślała...

Ogółem w książce zderzymy się z dużą ilością scen, w których Kat zachowuje się jak w amoku i osobiście rozważałam kwestię tego, czy nasza bohaterka nie cierpi przypadkiem na jakiś rodzaj choroby psychicznej, a cała książka nie zakończy się słowami, że wszystko to był tylko wytwór jej wyobraźni.

Sam wątek przeszłości i przenikania jej do teraźniejszości, wpływania na sytuacje życiowe bohaterów bardzo mi się spodobał i był dobrze skonstruowany. Nie wyłapałam żadnych nieścisłości i jestem zadowolona pod tym względem. Dodatkowo mogę powiedzieć, że skłania on do refleksji nad tym, jak ważną rolę w związku pełni to, aby być szczerym wobec partnera.
Wątek surogacji moim zdaniem mógłby zostać bardziej rozwinięty, ponieważ moim zdaniem pełni on tutaj dość poboczną rolę.

Finalnie książka okazała się całkiem przyjemna w odbiorze, trzymająca w napięciu i wciągająca. Mimo kilku szczegółów, które mi nie podeszły oceniam ją bardzo pozytywnie i polecam ☺

Czytaj więcej »

Zaufasz mi - Diana Brzezińska

niedziela, stycznia 12, 2020

Zaufasz mi - Diana Brzezińska

Moja nowa książkowa miłość! Tom drugi kryminalnej serii Diany Brzezińskiej. Moją recenzję pierwszej części znajdziecie tutaj <klik>, a dzisiaj mam przyjemność zaprezentować wam kolejny tytuł przedstawiający losy Ady Czarneckiej i Krystiana Wilka.

Autor: Diana Brzezińska
Tytuł: Zaufasz mi
Seria: Ada Czarnecka i Krystian Wilk (tom 2)
Ilość stron: 528
Wydawnictwo: Otwarte
Kategoria: kryminał, thriller

Tym, co najbardziej zapadło mi w pamięć po przeczytaniu pierwszej części serii był wątek miłosny z którym wiązałam duże nadzieje i liczyłam, że kiełkująca miłość rozkwitnie pod koniec pierwszego tomu lub na początku kolejnego. Niestety tak się nie stało i było mi dane czekać na kolejny tytuł, który dość mocno zaskoczył mnie w tej kwestii, a momentami nawet autorce udało się mnie zdenerwować. Najbardziej odczuły to osoby w moim najbliższym otoczeniu, które musiały wysłuchiwać moich żali na temat tego, że autorka nie napisała książki, tak jak ja to sobie zaplanowałam ☺ Mimo że moje wyobrażenie dalszych losów Ady i Krystiana okazało się mylne i Diana Brzezińska postanowiła poprowadzić ich inną ścieżką to jestem bardzo zadowolona z lektury i z niecierpliwością czekam na trzecią część (w której mam nadzieję w końcu ziszczą się moje Krzystianowo-Adowe marzenia).

"Policja w Szczecinie znów ma pełne ręce roboty. Miastem wstrząsają wiadomości o kolejnych samobójstwach. Życie odbiera sobie młody chłopak wychodzący na prostą, nastolatka, która ma wszystko, ojciec dwójki dzieci... Co pchnęło ich do samobójstwa? I czy na pewno sami odebrali sobie życie?

Ada Czarnecka przechodzi traumę po ostatnim śledztwie. Bierze urlop, zrywa wszelkie kontakty i wyjeżdża, zostawiając wszystko za sobą. Jednocześnie podejmuje trudną decyzję o rozwodzie.

Krystian Wilk nie pozwala jej jednak zniknąć na długo. Ściąga ją z powrotem na komendę do zespołu śledczego do sprawy tajemniczych samobójstw. Jednak to nie jedyny powód. Krystian już wie, co znaczy dla niego rudowłosa psycholog policyjna. I choć Ada ciągle nie potrafi mu zaufać, ich relacja coraz bardziej się zacieśnia.." -opis z tyłu okładki

Książka na pewno gwarantuje wiele emocji, jakie dosięgną czytelnika podczas czytania, niepokój, irytacja i gniew to tylko kilka z nich, ale w moim przypadku te najbardziej przemówiły za tym, że już teraz w tym momencie mam ochotę pochłonąć kolejny tom, jaki nawet jeszcze nie został wydany. Ba! "Zaufasz mi" ma swoją premierę dopiero 15 stycznia 2020 roku, więc dopiero za 3 dni. Oznacza to mniej więcej tyle, że czeka mnie kilka długich miesięcy niepewności i kaca książkowego wywołanego wieloma niedopowiedzeniami, niewiadomymi i podekscytowaniem. To ostatnie dlatego, że mam pewne teorie dotyczące zakończenia książki i jestem ciekawa, czy autorka pójdzie właśnie w takim kierunku. 

Oczywiście książka nie skupia się jedynie na romansowym wątku, mamy tutaj do czynienia z serią niecodziennych samobójstw, które słusznie zwracają uwagę śledczych. Akcja pędzi jak szalona, co chwilę wpadamy na kolejny trop, zostają odkryte nowe szczegóły sprawy, nowe podejrzenia, które nie pozwalają nam oderwać się od lektury nawet na moment, nie ma tutaj znaczenia, że to ponad 500 stron, bo historia intryguje do tego stopnia, że zapomina się o potrzebie picia, jedzenia, czy spania, a zakończenie spędza sen z powiek. Miejmy nadzieję, że kolejna część będzie dostępna jak najszybciej, bo autorka maltretuje nas niewiedzą.

Pełna emocji, przesiąknięta sarkazmem, intrygująca i nieobliczalna książka, która nie zawiedzie fanów "Będziesz moja", w moim odczuciu jest nawet lepsza od pierwszej części i mam nadzieję, że przy kolejnym tytule poprzeczka powędruje jeszcze wyżej i Diana Brzezińska zafunduje nam jeszcze więcej emocji i zaskoczy nas po raz kolejny.

Serdecznie polecam i dziękuję wydawnictwu Otwarte za możliwość przeczytania tej niesamowitej historii.

Czytaj więcej »

Coraz większy mrok - Colleen Hoover

sobota, listopada 30, 2019

Coraz większy mrok - Colleen Hoover

"Pierwszy thriller psychologiczny autorki, która porwała miliony czytelników."

Autor: Colleen Hoover
Tytuł: Coraz większy mrok
Ilość stron: 320
Wydawnictwo: Otwarte
Kategoria: kryminał, sensacja, thriller

Colleen Hoover znałam już wcześniej, bo miałam styczność z jej romansami. Od kiedy dowiedziałam się, że wydaje thriller psychologiczny nie mogłam doczekać się momentu, kiedy dostanę go w swoje ręce. Colleen to jedna z moich ulubionych autorek, więc byłam bardzo ciekawa jak poradzi sobie z thrillerem psychologicznym, który jest jednym z moich ulubionych gatunków. Muszę przyznać, że "Coraz większy mrok" jest świetną książką, porywającą i jedną z tych, które pochłaniają czytelnika w całości. Mam nadzieję, że autorka ma w planach więcej powieści tego typu, bo ja z pewnością chętnie po nie sięgnę.

"Verity Crawford, sławna autorka thrillerów, zostaje sparaliżowana wskutek tragicznego wypadku. Jej mąż zatrudnia pisarkę Lowen Ashleigh, by dokończyła bestsellerową serię książek chorej żony.

Podczas przygotowań do pracy w posiadłości Crawfordów Lowen w stosie notatek znajduje niepublikowany dotąd materiał. Tekst, który miał na zawsze pozostać tajemnicą, okazuje się wstrząsającą spowiedzią Verity.

Odkrywając sekrety autorki, Lowen coraz bardziej pogrąża się w mroku i niebezpiecznie zbliża się do jej męża Jeremy'ego. Aż w pewnym momencie staje się częścią życia Crowfordów, jeszcze bardziej niepokojącego niż thrillery Verity...

Szokująca opowieść o małżeństwie, obsesji i manipulacji" -opis z tyłu okładki


Książkę czytało mi się bardzo przyjemnie i szybko, bo pochłonęłam ją w jeden wieczór. Z początku akcja toczy się spokojnie, bez większych emocji, ale potem następuje moment, w którym rozpoczynają się chwile pełne niepokoju i zaciekawienia, które nie pozwalają na oderwanie się od lektury.

Powieść jest podzielona na rozdziały będące opisem aktualnych wydarzeń i na te będące nieopublikowanym dotąd tekstem sparaliżowanej Verity. Ta forma bardzo mi się podoba, bo czytając unika się uczucia bałaganu w lekturze. Sama postać Verity wywoływała u mnie mieszane uczucia, początkowo było to coś na kształt współczucia, które później coraz bardziej zmieniało się w przerażenie. Nie spodziewałam się, że wokół sparaliżowanej bohaterki można zbudować aż tak niepokojącą aurę. Momentami napięcie rosło do naprawdę wysokiego poziomu, co jest dużym plusem dla autorki.

Całość czyta się przyjemnie, daje się odczuć dreszczyk emocji, nie brakuje też elementu zaskoczenia, jakim jest nieoczekiwany zwrot akcji na końcu książki, który zostawił mi całkiem niezły mętlik w głowie, który długo nie pozwoli mi zapomnieć o tym tytule.

Colleen Hoover świetnie odnalazła się w thrillerze i liczę na to, że będę miała przyjemność przeczytać więcej jej książek tego gatunku. "Coraz większy mrok" polecam miłośnikom zarówno thrillerów, jaki i samej autorki.

Czytaj więcej »

Wśród rekinów - Nele Neuhaus

niedziela, listopada 17, 2019

Wśród rekinów - Nele Neuhaus

Książka, która pochłonęła mnie bez reszty od pierwszych stron!
Opasłe tomiszcze, które mimo swoich 757 stron i prawie 5 cm grubości pochłonęłam w 3 wieczory stało się moim nowym faworytem i na nowo rozpoczęło moją fascynację kryminałami i thrillerami.

Autor: Nele Neuhaus
Tytuł: Wśród rekinów
Ilość stron: 757
Wydawnictwo: Media Rodzina
Kategoria: kryminał, thriller, sensacja


To cudeńko przywędrowało do mnie od wydawnictwa Media Rodzina, któremu serdecznie dziękuję za możliwość przeczytania książki i jak zawsze dopracowaną w każdym calu przesyłkę.

"Nowy Jork, rok 1998. Młoda i piękna Alex Sontheim jest bankierem inwestycyjnym i całe życie walczy o to, by przebić szklany sufit. Dzięki ciężkiej pracy i dyscyplinie już osiągnęła ogromnie dużo w męskim świecie, w którym teraz musi udowodnić swoją wartość. Miliarder Sergio Vitali zaczyna ją adorować, lecz przystojny burmistrz Nowego Jorku Nick Kostidis systematycznie ją ostrzega przed podobno skorumpowanym Vitalim. Alex z początku puszcza plotki mimo uszu, ale gdy dokona pewnego odkrycia, znajdzie się w śmiertelnym niebezpieczeństwie…

Akcja i napięcie rodem z thrillerów Johna Grishama. Pieniądze, chciwość i władza na Wall Street – Nele Neuhaus w doskonałym amerykańskim wydaniu." -opis z tyłu okładki

Jak już wiemy z opisu akcja książki dotyczy młodej, ambitnej i zdolnej Alex, która realizuje się jako bankier inwestycyjny. Z początku nie byłam przychylnie nastawiona do jej postaci, ponieważ miałam wrażenie, że całe jej życie polega na dążeniu do osiągnięcia jak największego sukcesu zawodowego i w momencie, kiedy już miała prawie wszystko pragnęła jeszcze więcej. Była zaślepiona wizją awansu i jeszcze większej sławy, co było głównym powodem jej znajomości z Sergiem Vitalim, przed którym ostrzegało ją duże grono osób. Przystojny miliarder o włoskich korzeniach to świetny sposób na poszerzenie znajomości z ważnymi ludzi z branży i prowadzenie luksusowego, dostatniego życia pełnego wrażeń.
Niestety nic, co piękne nie może trwać wiecznie i w pewnym momencie nasza główna bohaterka wpada na trop czegoś, co powoduje, że znajduje się ona w poważnym niebezpieczeństwie. W miarę śledztwa odkrywa, że nie jest pierwszą osobą, która się o tym dowiaduje, ale nie ma możliwości porozmawiać z tamtymi, ponieważ wszyscy ginęli w niewyjaśnionych okolicznościach. Jako honorowa osoba stara się rozwiązać zagadkę i doprowadzić do tego, aby prawda wyszła na jaw.
Kosztuje ją to sporo wysiłku i poświęceń, a jej życie po tej sprawie już nigdy nie będzie takie samo.


Postać Alex, której na początku nie darzyłam zbyt wielką sympatią w toku całej historii przechodzi przemianę, która powoduje, że zmienia ona swoje priorytety i staje się naprawdę świetną kobietą, która docenia odpowiednie wartości. Tę Alex, która wyłania się dopiero w toku książki pod wpływem różnych doświadczeń i przeżyć bardzo lubiłam za odwagę do podjęcia działań bez względu na cenę, inteligencję, jaką się wykazywała nawet w najcięższych sytuacjach i przede wszystkim niesamowitą siłę ducha.

Z racji objętości książki muszę też wspomnieć o jej wykonaniu, ponieważ na początku nie byłam pewna czy przy takiej ilości stron miękka oprawa jest dobrym pomysłem, ale teraz po zakończeniu czytania i kilkukrotnym upychaniu książki to w walizce, to w plecaku, aby ją przetransportować z miejsca na miejsce stwierdzam, że jest bardzo solidnie wykonana, bo nie ma najmniejszego zagięcia, czy ryski, a grzbiet się nie przełamał, co niesamowicie irytuje mnie w grubych książkach, które niestety mają do tego tendencję. Wszystko bardzo na plus, zarówno wykonanie, jak i sam wygląd okładki, który zachęca, aby zajrzeć do środka.

Książka trzyma w napięciu i mimo dużej objętości czyta się ją bardzo szybko. To prawdziwy majstersztyk dla miłośników thrillerów i kryminałów. Polecam całym sercem, na pewno się nie zawiedziecie i spędzicie pełne napięcia chwile z tym tomiszczem w ręku. Polecam zaopatrzyć się w hektolitry herbaty oraz ulubione przekąski, aby nie musieć przerywać czytania, ani na moment.

Czytaj więcej »

Grzesznica - Petra Hammesfahr

wtorek, września 17, 2019

Grzesznica - Petra Hammesfahr

Jedna z niewielu książek, które porzuciłam będąc w połowie czytania...
"Grzesznicę" zabrałam ze szkolnej biblioteki na wakacje, po tym, jak poleciła mi ją jedna z nauczycielek. Zachęcona jej opinią i tekstem na okładce głoszącym, że to światowy bestseller zabrałam się za czytanie niemalże natychmiast i... równie szybko ją porzuciłam. 

Autor: Petra Hammesfahr
Tytuł: Grzesznica
Ilość stron: 429
Wydawnictwo: Otwarte
Kategoria: kryminał, sensacja, thriller

"Woda była chłodna i rześka. Cora zanurkowała, a gdy toń zamknęła się nad jej głową, przeszedł ją przyjemny dreszcz.

Podobno utopił się tu kiedyś jakiś mężczyzna, jego ciała nigdy nie znaleziono. Nie wiedziała, czy to prawda. Jeśli tak, to mężczyzna nadal musiał leżeć na dnie. Mogłaby z nim zamieszkać wśród ryb i wodorostów. W tym wodnym świecie z pewnością było pięknie, nie istniały melodie ani czarne sny. Tylko lekki szmer, tylko uderzenia własnego serca, tylko szum krwi w uszach."

Chwilę później Cora zabija nieznajomego opalającego się na piaszczystej plaży. Zwyczajna, niepozorna kobieta, spełniona żona i matka zostaje uznana za niepoczytalną. Czy prawda jest tak banalnie prosta? Czy szaleństwo popchnęło Corę do zbrodni? A może prawda jest zupełnie inna. Kłamstwa czają się na każdym kroku.

"Grzesznica" – mroczna i fascynująca powieść psychologiczna, na podstawie której powstał serial z Jessicą Biel w roli głównej." -opis z tyłu okładki


Jak widać opis z tyłu okładki przybliża nam wydarzenia z którymi spotkamy się w książce. Na mnie podziałał przyciągająco i sprawił, że miałam ochotę poznać wnętrze, jakie skrywa w sobie ten tytuł. Zachęcająco wyglądała też sama okładka, która bardzo mi się spodobała i myślę, że to jedna niewielu okładek, na których znajduje się zdjęcie postaci, która aż tak bardzo przypadłaby mi do gustu. Ogólnie nie lubię książek, na których są zdjęcia, bo o wiele bardziej przemawiają do mnie okładki z rysunkami i innymi tego typu obrazkami. To jest bardzo na plus.

→ Więcej o moich okładkowych upodobaniach możesz przeczytać w tym poście → Sztuka w świecie książek

Co mi się nie spodobało?

Nie rozumiem fabuły. Teoretycznie wiem, że chodzi w niej o jakieś traumatyczne wydarzenia z przeszłości, że główna bohaterka mierzy się z wieloma problemami natury psychicznej, że w książce dzieje się wiele złego, ale wcale nie odczuwam potrzeby odkrycia o co w tym wszystkim chodzi.

Denerwowało mnie, że bohaterka ciągle zmieniała przebieg zdarzeń, że niektóre akapity miały w sobie tyle niejasności i absurdów, że akcja toczy się tak wolno, że momentami miałam wrażenie, że stoję w miejscu, a przerzucanie kolejnych stron nie wnosi nic nowego do sprawy.

Przerwałam czytanie, bo każde podejście do tej książki kończyło się tym, że byłam zła na siebie za to, że zmarnowałam czas, który mogłam przeznaczyć na przyjemniejsze i bardziej pożyteczne rzeczy, a zamiast tego siedziałam i męczyłam się próbując zrozumieć coś, czego wcale nie chciałam zrozumieć, bo zwyczajnie mnie nudziło. Może gdybym dotrwała do końca znalazłabym odpowiedź na te wszystkie pytania, które zrodziły się w mojej głowie, ale myślę, że nie warto się do tego zmuszać, kiedy czeka na mnie wiele innych tytułów, które zapowiadają się świetnie.

Czytaj więcej »

Będziesz moja - Diana Brzezińska

niedziela, sierpnia 18, 2019

Będziesz moja - Diana Brzezińska

Książka, która umiliła mi parę ostatnich wieczorów i skutecznie zadziałała na mojego książkowego kaca, którego odczuwam jeszcze od czerwca. Też tak macie, że przez długi okres wszystkie książki są tymi najlepszymi, najbardziej wciągającymi, a potem przychodzi moment, w którym nic nie jest w stanie was zainteresować? Ja przeżywałam to ostatnio i "Będziesz moja" pomogła mi się z tym uporać, chociaż na chwilę.

Autor: Diana Brzezińska
Tytuł: Będziesz moja
Seria: Ada Czarnecka i Krystian Wilk (tom 1)
Ilość stron: 480
Wydawnictwo: Otwarte
Kategoria: kryminał, sensacja, thriller

"Ada Czarnecka: rudowłosa profilerka z ciętym językiem, powszechnie znana jako leń o wyjątkowo niskiej empatii, notoryczna spóźnialska i miłośniczka seriali true crime.

Krystian Wilk: przystojny i ambitny podkomisarz, seryjny podrywacz, dla którego „mąż to nie przeszkoda”.

Połączyła ich praca w Komendzie Wojewódzkiej Policji w Szczecinie, zagadkowa sprawa z Archiwum X i skomplikowana „przyjaźń”.

Szczecinem wstrząsa seria brutalnych morderstw. Sprawca upodobał sobie młode, rudowłose kobiety i z niezwykłym okrucieństwem urządza swoim ofiarom specyficzną uroczystość przed śmiercią. Trzeba działać szybko. Zostaje powołany zespół śledczy, w którego skład wchodzą Ada i Krystian. Ich znajomość się zacieśnia. W końcu nic tak nie zbliża jak zbrodnia…" -opis z tyłu okładki

Opis z tyłu okładki idealnie ilustruje nam fabułę książki. Mamy tutaj do czynienia z seryjnym mordercą, który charakteryzuje się specyficznym sposobem działania. Bardzo przyjemnie czytało mi się wątki, które dotyczyły jego osoby. Nie spotkałam się tu z sytuacją, w której udałoby mi się przewidzieć dalszą część fabuły, co często denerwuje mnie w książkach.

Zdecydowanie gorzej było z wątkiem miłosnym, który mam nadzieję rozkwitnie w drugiej części serii. Od razu było wiadomo, że między głównymi bohaterami coś się szykuje, co początkowo trochę zraziło mnie do tej kwestii. Lubię historie, które są dla mnie niespodzianką i mogę je powoli odkrywać, a w tym przypadku dokładnie przewidziałam jak potoczą się relacje tych dwojga. Pomimo tego mankamentu polubiłam obie postacie, bo same w sobie są nieszablonowe i ciekawie wykreowane, nie można się z nimi nudzić ani chwili.

Całość oceniam bardzo pozytywnie, nie spodziewałam się, że aż tak bardzo przypadnie mi do gustu i trochę żałuję, że tak długo zwlekałam z tym, żeby się za nią zabrać i męczyłam inny tytuł, który finalnie postanowiłam odstawić na potem. Czyta się szybko i przyjemnie, akcja nie pozwala oderwać się czytelnikowi ani na chwile, ale też nie jest męcząca i nie pędzi jak szalona. Powiedziałabym raczej, że jest taka w sam raz, wszystko dzieje się w swoim czasie, a czytelnik ma chwilę na to, żeby sobie wszystko w głowie na spokojnie poukładać.

Polecam jako czytadło na pozytywne zakończenie wakacji ☺

Czytaj więcej »

Ostatnia chowa klucz - Ałbena Grabowska

niedziela, lipca 14, 2019

Ostatnia chowa klucz - Ałbena Grabowska

Długo się z nią męczyłam zanim stwierdziłam, że czas sobie dać spokój, bo zwyczajnie marnuję godziny i minuty, które mogłabym przeznaczyć na coś lepszego. Książka Ałbeny Grabowskiej zawiodła na wszystkich możliwych płaszczyznach. Z początku upierałam się jeszcze, żeby mimo wszystko ją dokończyć, ale jak już byłam za połową stwierdziłam, że życie jest za krótkie, żeby czytać słabe książki. Finalnie przeczytałam tylko połowę i list znajdujący się na końcu.

Autor: Ałbena Grabowska
Tytuł: Ostatnia chowa klucz
Ilość stron: 302
Wydawnictwo: Zwierciadło
Kategoria: thriller, sensacja, kryminał


Co tak bardzo zawiodło mnie w tym tytule? Wszystko. Brak napięcia, akcji, bohaterów, którzy grzeszyliby choć odrobiną rozumu, no po prostu nie widzę ratunku dla tej książki, choć zawsze usilnie staram się znaleźć chociaż najmniejszy pozytyw słabej powieści.

Tym, co najbardziej mnie irytowało, kiedy czytałam była główna bohaterka. Niezwykle denerwująca i głupia nastolatka Marzena, która co chwila zmienia zdanie i sama nie wie czego chce. Wyjątkowo zabawne i chwilowo żałosne były dla mnie jej miłosne ekscesy. Przygotowałam parę smaczków z jej niezwykle gorącego romansu z pewnym Pawłem, który jak się można domyślić jest największym przystojniakiem w szkole, o ile nie w danym mieście.

"Nastawiłam koncert fortepianowy Beethovena, żeby Paweł uznał mnie za kogoś wyjątkowego, kto nie słucha muzyki takiej jak wszyscy, a jest bardziej wysublimowany."

"...znacznie rzadziej się spotykaliśmy, poza tym przestał być już taki czuły, jakby coś między nami pękło. Tak bardzo starałam się być miła, przyjacielska, dobra, cudowna..."

"Zrezygnowałam z muzyki klasycznej, teraz katowałam go Beatlesami, bo kiedyś mi powiedział, że ich lubi, a on wciąż sprawiał wrażenie, jakby był niezadowolony. Wychodziłam z siebie, żeby zakochał się we mnie na nowo, a im bardziej mi na nim zależało, tym bardziej słabł zapał z jego strony. Namawiałam go na kurs tańca w naszej szkole, bez przerwy o tym mówiłam. (...) Wykręcał się tak długo aż w końcu odpuściłam. Czym miałam go zatrzymać? Pozostało mi tylko udawanie kogoś podobnego do Julii, co było straszliwie żałosne. "

"Ciągle  myślałam jak zatrzymać Pawła. Niemal histerycznie starałam się okazywać mu moje uczucia, choć czułam, że jest nimi zmęczony. Miałam w zanadrzu jeszcze jeden pomysł, ale wolałam zostawić go na koniec. Chciałam mu się oddać, by ode mnie nie odszedł."

"Oddałam się Pawłowi kilka dni później (...) Zadbałam o wszystko: nastrój, jedzenie, świece. (...) A jeśli zajdę w ciążę? Nie miałam odwagi kupić prezerwatyw (...) Sama myśl, iż ktoś mógłby to skomentować, a rodzice w jakiś magiczny sposób się dowiedzieć, paraliżowała mnie bardziej, niż lęk przed ciążą. "

Wydaje mi się, że powyższe cytaty z książki najlepiej obrazują jaką osobą, jest nasza główna bohaterka. Ciągle udaje kogoś, kim nie jest, nie potrafi nawiązywać poprawnych relacji z ludźmi, ignoruje przyjaciółki, a w chwilach kiedy potrzebuje wsparcia wymaga od nich uwagi, uważa się detektywa skuteczniejszego od policji, jest okropnie niedojrzała emocjonalnie.

Apogeum mojej niechęci do niej nastąpiło w momencie, kiedy przeczytałam fragment "Chciałam mu się oddać, by ode mnie nie odszedł.". Boli mnie świadomość, że ta postać jest wzorowana na prawdziwych nastolatkach, które naprawdę myślą, że seks sprawi, że ich wymarzony chłopak, który od dawna ma je gdzieś, nagle postanowi zostać przy nich na zawsze. Nie zostanie. Tak jak bohater książki skorzysta z okazji, a potem odejdzie. Pomijam brak rozumu i ryzykowanie ciążą w wieku 17 lat, ale wydaje mi się, że jeśli ktoś jest na tyle dojrzały, żeby uprawiać seks powinien też mieć na tyle odwagi, żeby przejść się do sklepu lub apteki po prezerwatywy. Jestem ciekawa, jak Marzena zareagowała by na ciążę, skoro tak panicznie bała się, że rodzice dowiedzą się, że kupiła prezerwatywy.

Pomijając główną bohaterkę, która zdecydowanie jest najgorsza w całej książce, tym co spowodowało, że ją odłożyłam jest też kompletny brak napięcia i jakiejkolwiek akcji. Niby mamy do czynienia z zagadką do rozwiązania, ale całość jest tak słabo rozegrana, że nie ma w niej nic emocjonującego.

Z początku miałam plany dokończenia książki, ale w momencie, kiedy męczyłam się z nią już bardzo długo trafiłam na post dotyczący tego tytułu w jakiejś książkowej grupie na Facebooku. Autorka postu miała podobne odczucia do mnie i pytała jedynie o zakończenie, więc kiedy już wiedziałam jaki jest finał postanowiłam to rzucić i zabrać się za przyjemniejszą lekturę.

Nie polecam. Dla mnie nie jest to thriller, kryminał i żadna sensacja. Książka jest po prostu słaba i szkoda na nią czasu. A przecież życie jest za krótkie, żeby czytać słabe książki.

Czytaj więcej »

Głębokie cięcia - Leah Ruth Robinson

niedziela, czerwca 16, 2019

Głębokie cięcia - Leah Ruth Robinson

Dawno nie miałam w rękach tak dobrej książki! Niezwykle wciągająca, tajemnicza, trzymająca w napięciu do ostatniego momentu.
Spędziłam z nią kilka bardzo miłych wieczorów.

Autor: Leah Ruth Robinson
Tytuł: Głębokie cięcia
Ilość stron: 346
Wydawnictwo: Crime&Thriller
Kategoria: kryminał, thriller, sensacja

"Dla Evelyn Sutcliffe, pracującej w nowojorskim szpitalu, makabryczne obrazy to codzienność.
Podobnie jak protesty przeciwników aborcji, które przybierają coraz ostrzejsze formy. Dopiero kontakt z grasującym w okolicy bestialskim gwałcicielem - nazwanym przez prasę "Lalkarzem" - wprawia ją w osłupienie. Zwłaszcza że Evelyn przeżyła spotkanie z nim. Inni nie mieli tyle szczęścia.
Jak ta dwudziestolatka Theresa Kahr przywieziona do szpitala w stanie agonalnym.
Theresa była przyjaciółką lekarki-stażystki Lisy Chiu. Obie były wolontariuszkami w Klinice dla Kobiet. A i Lisa niedługo później zostaje brutalnie zaatakowana. I teraz detektyw Ost z nowojorskiej policji zaczyna mieć wątpliwości: czy to sprawki "Lalkarza", czy może jakiś obrońca życia poczętego wykorzystuje okazję?
A kolejne odkrycia Evelyn Sutcliffe dotyczące różnych malwersacji w szpitalu jeszcze bardziej gmatwają sprawę..." -opis z tyłu książki

Bardzo lubię książki, które angażują mnie do tego stopnia, że nie umiem przestać o nich myśleć. Czasem są to thrillery i kryminały, których zagadki pochłaniają mnie bez reszty, czasem książki "problemowe" opowiadające o ludzkim cierpieniu, a czasem lekkie, zabawne powieści z wciągającą fabułą. Jako czytelnik się nie ograniczam i czytam wszystko. Nie ważne, czy to biografia, fantastyka, horror, klasyka, romans, czy kryminał. Dla mnie liczy się to "coś", co powoduje, że o danej książce nie da się przestać myśleć. "Głębokie cięcia" długo siedziały mi w głowie i nie pozwalały o sobie zapomnieć. Z początku przy czytaniu przychodziła mi na myśl twórczość Robina Cooka, bo to mój ulubiony autor i zawsze, kiedy mam styczność z książką poruszającą medyczny temat nieświadomie ją z nim porównuję. Jednak kiedy mam już całość "Głębokich cięć" za sobą doszłam do wniosku, że jest to trochę inny typ thrillera. Skupiamy się tutaj bardziej na poszukiwaniu mordercy i rozwiązywaniu skomplikowanych sytuacji, na które napotykamy w czasie czytania. Medyczne wątki książki są tylko drugoplanowym dodatkiem do całości.

Nie jest to wybitna książka, ale bardzo miło spędziłam z nią czas i jak już wcześniej wspominałam bardzo się wciągnęłam. Mamy tutaj dużo dialogów, multum postaci i zatrzęsienie osób, które można by uznać za mordercę. Bardzo podobało mi się to, że autorka nie wrzuca kolejnych postaci, tylko po to, by wypełnić jakąś "dziurę" w fabule, ale o każdej z nich pisze coś więcej. Są to informacje o tej osobie lub wspomnienia głównej bohaterki związane z daną osobą, co sprawia, że nie jest to tylko kolejne imię wymienione w tekście, a ktoś więcej.

Książka dobra, myślę, że z czystym sumieniem mogę ją polecić, jednak bardziej jestem za Robinem Cookiem.

Czytaj więcej »