Pokazywanie postów oznaczonych etykietą literatura obozowa. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą literatura obozowa. Pokaż wszystkie posty
Sekret Elizy. Auschwitz. Płatna miłość - Dominik W. Rettinger

poniedziałek, lipca 26, 2021

Sekret Elizy. Auschwitz. Płatna miłość - Dominik W. Rettinger

"Sekret Elizy" to książka, którą czytałam dość dawno, bo na początku roku i od tamtego czasu wisiały u mnie strzępki jej opinii w postaci wersji roboczej. Książka początkowo trochę namieszała mi w głowie, bo równocześnie poznajemy aktualne wydarzenia, jak i również te z przeszłości, które na samym wstępnie mogą wydawać się czytelnikowi kompletnie ze sobą niezwiązane i chaotyczne, jednak finalnie okazuje się, że wszystko łączy się ze sobą idealnie.

Poznajemy tutaj dwie kobiety, tytułową Elizę Obrońską, której losy są opowiedziane za pomocą dziennika, z którym zaznajamia się druga z kobiet, czyli Anna Steinhoff. Szczerze mówiąc, największy problem podczas czytania miałam z postacią Anny. Ciągle coś mi w niej nie pasowało i nie mogłam zrozumieć, jakie ma ona intencje i do czego dąży, przez co, czekałam tylko na momenty, w których w końcu zabierze się za czytanie dziennika i pozwoli poznać mi dalsze losy Elizy.



Autor: Dominik W. Rettinger
Tytuł: Sekret Elizy. Auschwitz. Płatna miłość
Ilość stron: 320
Wydawnictwo: Świat Książki
Kategoria: literatura piękna, literatura obozowa

"Za jaką cenę warto przetrwać?
Czy w piekle można uratować swoje człowieczeństwo?

Dramatyczne losy młodej kobiety, która, ratując się z koszmaru obozu Auschwitz-Birkenau, decyduje się pracować jako prostytutka w Kommandzie Puff, domu publicznym otwartym w 1943 r. przez SS w głównym obozie. Jej walka o przetrwanie i chora niebezpieczna miłość oficera SS, przeplatają się z opartą na faktach relacją z obozowego życia i funkcjonowania esesmańskiego domu publicznego, nigdy wcześniej nieopisanego w literaturze."
-opis ze strony wydawnictwa

Eliza od początku wydawała mi się bardzo ciekawą i dość specyficzną postacią. Początkowo nawet nie spodziewałabym się, że trafi ona do obozu Auschwitz, bo pierwsze rozdziały, które opowiadały jej najwcześniejsze losy, nie sugerowały, że może tak się wydarzyć. Czytałam już wiele książek, w których akcja była osadzona w Auschwitz i powiedziałabym, że fabuła tej książki pod tym kątem od nich nie odstaje i prezentuje nam obraz pełen okrucieństwa i cierpienia. Nowością, jaka wyróżnia ten tytuł na tle innych jest wprowadzenie wątku Kommanda Puff, które było niczym innym, jak domem publicznym, z którego mogli korzystać zasłużeni więźniowie funkcyjni, a usługi oferowały nim więźniarki obozu. Jak można się spodziewać, nie było to miejsce o wiele lepsze od innych części obozu, ponieważ walka o przetrwanie toczyła się wszędzie, jednak kobiety decydowały się na pracę tam ze względu na łatwiejszy dostęp do pożywienia i zapewnienie ciepłego miejsca do spania. Taką decyzję podjęła, także Eliza, która kilkukrotnie cudem uniknęła śmierci na terenie obozu i Kommando Puff jawiło jej się jako szansa na przeżycie.

Historie samej Elizy czytało mi się bardzo szybko i z ciekawością, jak już wcześniej wspominałam, trochę gorzej było z wątkami Anny, której początkowo nie mogłam zrozumieć, jednak finalnie muszę powiedzieć, że wszystko splata się w sensowną całość, co powoduje, że jestem nawet zadowolona z tej lektury. Książka oddaje brutalną rzeczywistość tamtych miejsc, pozwala nam poczuć i poznać myśli kobiet cierpiących w obozie, jak i również przybliża strukturę Kommanda Puff.


Podróż Cilki - Heather Morris

poniedziałek, września 28, 2020

Podróż Cilki - Heather Morris

Moja nowa książkowa miłość! W zeszłym roku zachwycałam się "Tatuażystą z Auschwitz", a w tym miałam przyjemność poznać kontynuację historii jednaj z bohaterek tamtego tytułu.


Autor: Heather Morris
Tytuł: Podróż Cilki
Cykl: Tatuażysta z Auschwitz
Ilość stron: 400

Wydawnictwo: Marginesy
Kategoria: literatura obozowa, literatura piękna
 
"Historia młodziutkiej dziewczyny, którą Lale Sokołow, tatuażysta z Auschwitz, uważał za najdzielniejszą osobę, jaką kiedykolwiek poznał.

Uroda ją uratowała – i skazała na piekło. Cilka ma zaledwie szesnaście lat, kiedy trafia do Auschwitz. Tam szybko się uczy, że uroda daje siłę, a ta oznacza przetrwanie. Kiedy po trzech latach Armia Czerwona wyzwala obóz, dziewczyna nie odzyskuje wolności: zostaje oskarżona przez komunistyczne władze o kolaborację i skazana na piętnaście lat łagru w Workucie.

Tak zaczyna się długa i bolesna podróż Cilki. Na Syberii staje przed wyzwaniami zarówno nowymi, jak i boleśnie znanymi, w tym niechcianą uwagą strażników. Młoda kobieta, która podczas Zagłady straciła całą rodzinę, musi się zmierzyć nie tylko z trudnymi warunkami życia na nieludzkiej ziemi i pracą ponad siły, ale i ciążącym nad nią poczuciem winy.

W sowieckim łagrze spotyka ludzi dobrych i okrutnych, mądrych i zaślepionych, codziennie zmaga się ze śmiercią i terrorem. Ale odkrywa w sobie siłę, o którą się nigdy nie podejrzewała i widzi, że ​​pomimo wszystkiego, co jej się przydarzyło, w jej sercu jest miejsce na miłość – miłość, która da jej siłę, by myśleć o przyszłości.

To opowieść o cierpieniu, ale także o niezwykłej odwadze i harcie ducha w obliczu niesprawiedliwości i okrucieństwa. Opowieść o sile, niezłomności, człowieczeństwie i – przede wszystkim – nadziei, nawet w najgłębszych ciemnościach"
-opis z tyłu książki

Cilka Klein to niesamowita postać, pomimo tak wielu przeciwności losu wciąż brnie do przodu i rozpaczliwie próbuje przetrwać w otaczającym ją koszmarze. Niesamowicie dzielna i zaradna, inteligentna, a do tego piękna, co niestety w  tamtejszych warunkach mogło przynieść jej jedynie cierpienie nie poddaje się i walczy do samego końca.

Mimo otoczenia pełnego przemocy i tyranii Cilka nie staje się jedną z agresywnych, bestialskich więźniarek, które prześladowaniem wymuszają to, czego oczekują, a wręcz przeciwnie stara się pomóc swoim towarzyszkom i ulżyć im choć trochę w cierpieniu, nawet za cenę własnej udręki. Bardzo polubiłam jej postać i większości przypadków podziałam jej heroizm i oddanie swoim towarzyszkom niedoli, jednak niektóre z zaistniałych tam sytuacji wydały mi się niedorzeczne. Miałam wrażenie, że Cilka boi się poprawić swoją sytuację, ponieważ boi się oceny swoich kompanek, nawet jeśli miałoby to oznaczać jej koniec. Były momenty, kiedy naprawdę uważałam jej zachowanie za nieracjonalne.

Wątkiem, który wydał mi się strasznie naciągany był też romans Cilki z facetem, którego widywała po kilka sekund z daleka i z którym rozmawiała zaledwie raz. Później, kiedy ich wspólna historia się rozkręca i zaczynają się poznawać robi się z tego całkiem zacny wątek, jednak czytanie o dziewczynie wzdychającej do chłopaka, którego praktycznie nie zna było dla mnie nieco irytujące. Wydaje mi się, że do miłości potrzeba czegoś więcej.

Na początku posta pisałam, że to moja nowa książkowa miłość i mi o tych wad, które wymieniłam wcześniej  jest to naprawdę świetna książka. Uwielbiałam czytać o tym, jak Cilka i jej towarzyszki wzajemnie sobie pomagają, opatrują rany, opiekują się sobą wzajemnie, tworzą ubranka i ozdoby, przemycają jedzenie i leki dla tych najbardziej potrzebujących oraz w samym środku piekła starają się zrobić coś dobrego. Moimi ulubionymi rozdziałami były te, w których bohaterka pomagała jako pielęgniarka, jeździła w karetce oraz pomagała świeżo upieczonym matkom, jestem pełna podziwu wobec tego, jak wiele dobra udało jej się uczynić w tak okrutnych warunkach, gdzie co kilka sekund giną i umierają dorośli i dzieci, gdzie dzieje się tyle złego i nikt nie zwraca na to większej uwagi, bo po prostu przywykli do tego widoku. Ciekawym wątkiem okazał się dla mnie też wątek Borysa, ponieważ w pewnym momencie zaskoczył mnie na tyle mocno, że zrobiło mi się szkoda tej postaci.

Oprócz Cilki w książce poznamy wielu innych bohaterów, na pewno zajdą się tam tacy, którzy występowali w poprzedniej książce z tego cyklu, ale natrafimy również na nowych z których każdy jest wykreowany w świetny sposób, nie spotkamy się tutaj z nudnymi osobowościami, ponieważ każdy ma swój niezwykły i niepowtarzany charakter.

Mi książka się bardzo podobała, chociaż po tym, jak przeczytałam ogrom tytułów nawiązujących do Auschwitz i innych obozów nie spotkałam się w niej z niczym nowym i zaskakującym. Powiedziałabym, że jest to coś, co już poznałam wcześniej, ale w nowym, odświeżonym wydaniu, które bardzo przypadło mi do gustu.


Dymy nad Birkenau - Seweryna Szmaglewska

środa, grudnia 25, 2019

Dymy nad Birkenau - Seweryna Szmaglewska

"Wśród życia dróg bosych stóp krwawy ślad
Oznajmia nam, że przechodził nasz brat.
Szubienic rząd, naszych dni czarnych stróż,
Oznajmia nam, że nasz brat odszedł już."

- z piosenki więźniów Oświęcimia




Autor: Seweryna Szmaglewska
Tytuł: Dymy nad Birkenau
Ilość stron: 383
Wydawnictwo: Czytelnik
Kategoria: biografia, autobiografia, literatura obozowa, pamiętnik


Niesamowity dokument o nazistowskiej machinie zagłady, pamiętnik Seweryny Szmaglewskiej, która spędziła dwa i pół roku w obozie Auschwitz. W styczniu 1945 roku udało jej się uciec z Marszu Śmierci i już od pierwszych dni wolności zajęła się opisywaniem tego, czego doświadczyła. Książka ukazała się pod koniec 1945 roku, a w lutym 1946 roku Międzynarodowy Trybunał w Norymberdze dołączył ją do materiałów oskarżenia przeciw hitlerowskim oprawcom, a Sewerynę Szmaglewską poprosił o złożenie zeznań.

Książka jest nazywana jednym z najważniejszych świadectw losu więźniów i ofiar obozu Auschwitz-Birkenau i jednocześnie jedną z pierwszych literackich relacji z piekła na ziemi. Na mnie zrobiła ogromne wrażenie drastycznym, a jednocześnie poetyckim opisem dnia więźnia, począwszy od przebiegu pracy, systemu wydawania posiłków, życia z wszami, spędzana czasu wolnego, kończąc na nocowaniu w barakach i radzeniu sobie podczas choroby. Czytelnik poznaje realia panujące w obozie, wyrazisty opis panującego wszech obecnie brudu i choroby, oczami wyobraźni dostrzega zniszczone łachmany więźniów, prycze w barakach, gdzie komfort zależał od tego, które miejsce się zajmie, zawszone koce i materace, czy naczynia wygrzebywane z kloacznych dołów. Wszystko to jest wyłożone prostym językiem, który ma swój wyjątkowy klimat.

Jest to pierwsza książka zawierająca tak szczegółowy, wręcz drobiazgowy opis życia więźnia obozu, jaką zdarzyło mi się przeczytać. Nie znajdziemy tutaj wątków miłosnych, czy ekscytujących przygód więźnia znajdującego swój sposób na przetrwanie, lecz szczegółowy opis codziennych prac, apeli, czy procedur towarzyszących odwszeniu całych baraków, przeplatany przeżyciami wewnętrznymi więźniarki. "Dymy nad Birkenau" to opis obozowego życia, piekła na ziemi, wyrażony pięknymi słowami. Czytając niektóre opisy miałam wrażenie, że autorka pisze wierszem, podziwiam jej umiejętność przedstawiania tak drastycznej rzeczywistości w tak nastrojowy, liryczny sposób.

Tego, że jest to drastyczna, szokująca książka chyba nie muszę nikomu mówić, tytuł tłumaczy to sam. Ze swojej strony mogę dorzucić jedynie, że nie powinniśmy pozwoli, aby te wydarzenia popadły w zapomnienie, aby nie dopuścić do podobnych sytuacji w przyszłości.

Tatuażysta z Auschwitz - Heather Morris

poniedziałek, listopada 11, 2019

Tatuażysta z Auschwitz - Heather Morris

Kolejna godna polecenia książka z półki literatury obozowej.



Autor: Heather Morris
Tytuł: Tatuażysta z Auschwitz
Ilość stron: 320
Wydawnictwo: Marginesy
Kategoria: literatura obozowa, literatura piękna, romans


"Bestsellerowa oparta na faktach powieść na miarę „Chłopca w pasiastej piżamie” i „Listy Schindlera”.

Lale Sokołow trafił do Auschwitz w 1942 roku jako dwudziestosześciolatek. Jego zadaniem było tatuowanie numerów na przedramionach przybywających do obozu więźniów. Naznaczanie ich. Pewnego dnia w kolejce stanęła młoda przerażona dziewczyna – Gita. Lale zakochał się od pierwszego wejrzenia. I obiecał sobie, że bez względu na wszystko uratuje ją.

Wykorzystał swoją pozycję nie tylko, by jej pomóc. W obozie po raz pierwszy rozmawiali, flirtowali, wymienili pocałunki. Ich uczucie przetrwało nazistowskie piekło: po wyzwoleniu odnaleźli się, pobrali i spędzili razem resztę życia.

Lale Sokołow zdecydował się opowiedzieć swoją historię dopiero po śmierci Gity. To łamiąca serce, a jednocześnie pełna otuchy opowieść. Opowieść, która daje siłę nawet w najmroczniejszych czasach.

Niesamowita historia miłosna niezwykłego człowieka i apoteoza człowieczeństwa."
-opis z tyłu okładki

Rewelacyjna książka, którą pochłonęłam w dwa wieczory. Czytałam i nie wierzyłam, że w piekle Auschwitz jest jeszcze miejsce na miłość, a tym bardziej że da ona tam radę przetrwać.

Bardzo polubiłam postać głównego bohatera, który dzięki swojej narracji pozwala nam przyjrzeć się temu, co działo się w obozie. Na jego oczach powstawały kolejne komory gazowe i krematoria, dokąd później trafiali ludzie z numerami wytatuowanymi im przez Lalego. Chłopak dzięki pełnionej funkcji mógł cieszyć się dodatkowymi przywilejami, typu mieszkanie samemu, czy dodatkowe porcje jedzenia, którymi chętnie dzielił się z innymi. Starał się także pomagać tym najbardziej potrzebującym i dzięki swoim dojściom organizować dla nich potrzebne leki i tym podobne rzeczy.

Moim zdaniem jest to bardzo pozytywna postać, której historię bardzo przyjemnie i szybko się czyta.
Interesującym wątkiem jest też jego romans z Gitą, który nadaje charakteru książce. W miejscu takim jak obóz ich miłość daje im nadzieję i pozwala, chociaż na chwilę zapomnieć o tym, jaki koszmar ich otacza.

Satysfakcjonujące jest także zakończenie tej historii, które jest właśnie takie, jakie sobie wymarzyłam.

Rewelacyjna książka, którą polecam każdemu wielbicielowi literatury obozowej oraz książek, które wciągają, aż do ostatniej strony.

Czerń i purpura - Wojciech Dutka

niedziela, listopada 03, 2019

Czerń i purpura - Wojciech Dutka

Do literatury obozowej zabierałam się już od dłuższego czasu, ale dopiero teraz naszedł ten moment, kiedy mogę opublikować pierwszą recenzję z tej kategorii.

"Czerń i purpura" zajmowała miejsce na mojej półce już od kilku miesięcy, ale dopiero w zeszłym tygodniu postanowiłam dać jej szansę. To był dobry wybór, bo pochłonięcie całej książki zajęło mi 3 dni, a w tym momencie jestem także po skończeniu "Tatuażysty z Auschwitz", więc już wiecie czego można się spodziewać w kolejnej recenzji ☺




Autor: Wojciech Dutka
Tytuł: Czerń i purpura
Ilość stron: 453
Wydawnictwo: Albatros
Kategoria: literatura obozowa, literatura piękna, romans


Literatura obozowa nie należy do najlżejszych, przepełniona bólem, cierpieniem, głodem i śmiercią niesie w sobie duży ładunek emocjonalny, który długo nie pozwala o sobie zapomnieć. Wszyscy z nas wiedzą, jakie były realia w obozach koncentracyjnych oraz do jakich okropności tam dochodziło. Mimo całego zła które otaczało więźniów każdy z nich miał nadzieję na odrobinę szczęścia, która pozwoli mu przeżyć kolejny dzień.

"Czerń i purpura" przedstawia nam losy dwójki bohaterów - Mileny i Franza, którzy poznają się w bardzo niesprzyjających okolicznościach. Ona - Żydówka, więźniarka obozu Auschwitz, on - młody, ambitny esesman, pełniący służbę w obozie. Wydarzenia, które dzieją się w chwili ich pierwszego spotkania sprawiają, że młoda kobieta zaczyna pałać do Franza szczerą nienawiścią, on jednak jest na nią obojętny do momentu, kiedy występuje na jego urodzinach jako śpiewaczka. Ten moment zmienia wszystko i młody esesman coraz bardziej zaczyna interesować się dziewczyną. Dzięki swoim kontaktom i znajomością może sprawić, że warunki jej życia będą nieco lepsze oraz zapewnić jej ochronę w piekle Auschwitz. Jet gotowy ryzykować życie, aby ratować jedną Żydówkę w miejscu, w którym codziennie giną ich setki, a wszystko zależy od tego, czy dziewczyna da radę zaufać znienawidzonemu esesmanowi.

Książkę skończyłam czytać już kilka dni temu, jednak ciągle nie mogłam zabrać się za pisanie, ponieważ nie wiem, jak mam wyrazić wszystko to, co czuję po jej przeczytaniu. Historia Franza i Mileny jest poruszająca i wzruszająca.
Dzięki temu, że autor pozwala nam poznać wcześniejsze losy bohaterów wiemy, że Franz pochodzi z bardzo wierzącej rodziny i możemy obserwować zmianę dobrego, wrażliwego chłopca służącego w kościele, w bezwzględnego esesmana, który nie waha się zabić z byle powodu. Dopiero miłość do Żydówki sprawia, że głęboko ukryte sumienie chłopaka znów zaczyna działać i budzi się w nim chęć odkupienia win.
Milena natomiast jest bardzo życzliwą osobą i stara się nieść pomoc innym. Mimo wewnętrznych rozterek i niechęci do esesmana stara się wykorzystać tę znajomość, aby ocalić innych więźniów, którzy potrzebują większego wsparcia niż ona.

Książkę czyta się bardzo szybko, mimo wszystkich okropności, jakie w sobie zawiera, mimo wszechobecnego głodu, chorób i śmierci ma w sobie tez coś dobrego. Ta mała dawka ciepła i czułości, jaką Franz otoczył Milenę sprawia, że w człowieku rodzi się nadzieja.


Zobacz również:

Copyright © Czytam, polecam... , Blogger