Sekrety zamkowych podziemi - Joanna Hacz

środa, marca 18, 2020

Sekrety zamkowych podziemi - Joanna Hacz

Lekka i przyjemna lektura w sam raz na miły wieczór. W wakacyjnym klimacie jednak nie zabraknie w niej też szczypty tajemniczości i delikatnego wątku romansowego.
UWAGA! Skutki uboczne: Może wywoływać nieprzyjemne uczucie kaca książkowego.

Autor: Joanna Hacz
Tytuł: Sekrety zamkowych podziemi
Ilość stron: 416
Wydawnictwo: Lucky
Kategoria: literatura obyczajowa

"Kaśka, szalona i nieobliczalna studentka polonistyki, wraz z koleżankami wyjeżdża na wakacje w zamku. Początkowo wyjazd nie zapowiadał się niezwykle, do czasu, aż dziewczyny dotarły na miejsce...
Okazało się, że wczasowiczki nie mogą zamieszkać w zamkowym hotelu, ponieważ w ostatnim czasie kilka kobiet zaginęło tam w niewyjaśnionych okolicznościach. Dziewczyny, nie chcąc zrezygnować z przygody, dopinają swego i ostatecznie dostają zakwaterowanie w jednym z pokoi.
Żądna przygód Kaśka odkrywa tajemne podziemia ukryte przed turystami, a to tylko początek ciągu niezwykłych wydarzeń." -opis z tyłu okładki

Tym razem zacznijmy od okładki, która podobnie jak ta z poprzedniego posta podbiła moje serce. Uwielbiam zamkowe klimaty, a grafika i tytuł niesamowicie zachęcają do odkrycia wnętrza książki. Całość jest utrzymana w przyjemnym nastroju i z pewnością będzie prawdziwą ozdobą biblioteczki.

Okładka bardzo mi się podoba, jednak mam pewne wątpliwości co do tego, czy jest ona adekwatna do treści książki. Na obrazku widzimy piękną panią, emanującą spokojem i cierpliwością, a w książce zderzamy się z nieobliczalną, szaloną Kaśką, którą wystarczy spuścić z oka na kilka sekund, aby doprowadziła do katastrofy.

Ogółem to właśnie dzięki tej osóbce akcja pędzi jak szalona i nie pozwala się oderwać czytelnikowi ani na malutką chwilę. Żywiołowa, żądna przygód i nowych doświadczeń Kaśka pozwoli nam odkryć sekrety zamkowych podziemi, pokłócić się z policją, pracodawcą i chyba każdą osobą napotkaną na jej drodze oraz wywołać duże poruszenie wśród mieszkańców lokalnej społeczności. Nie zabraknie też przystojnych policjantów, nieco zbyt pewnego siebie amanta, tragicznego przedstawienia teatralnego, niepokojących zaginięć, wystrzałów z broni i skomplikowanych relacji międzyludzkich.

Z zapartym tchem śledziłam wątek dotyczący znajomości Kaśki z pewnym policjantem z jej rodzinnej miejscowości, który wskutek różnych wydarzeń znalazł się w tym samym zamku, który służył głównej bohaterce i jej koleżankom za hotel. Szczerze mówiąc jest to główny powód mojego książkowego kaca, który dręczy mnie od wczoraj, ponieważ miałam nadzieję na inne rozstrzygnięcie tej specyficznej relacji. Niestety się zawiodłam i po raz kolejny będę topić smutki w thrillerach.

Książka jednak nie skupia się na romansowym wątku, ale na wątku detektywistyczno-kryminalnym, bowiem w owym zamku w ostatnim czasie zaginęło kilka kobiet. Dla bohaterek książki nie jest to jednak powód do tego, aby rezygnować z wakacji, a skłonności Kaśki do odkrywania tego, co niedozwolone i nieustannego wpadania w tarapaty sprawiają, że jest ona jedną z osób w dużym stopniu przyczyniającą się do odkrycia prawdy. Wprawdzie wbrew woli władz, jednak ważne, że skutecznie...

Książka bardzo mi się podobała i polecam ją każdemu, szczególnie teraz, kiedy większość z nas przebywa głównie w domu i można odczuwać już lekką monotonię. "Sekrety zamkowych podziemi"- pełne humoru, optymizmu oraz małej dozy tajemniczości zagwarantują wam kilka godzin oderwania od rzeczywistości.

Polecam całym sercem! ♥

Czytaj więcej »

Nieobecność - Magdalena Piekorz, Ewa Kopsik

sobota, marca 14, 2020

Nieobecność - Magdalena Piekorz, Ewa Kopsik

Książka, która towarzyszyła mi w ostatnim czasie. Mimo że nie spodziewałam się po niej wiele to zrobiła na mnie bardzo duże wrażenie i zapamiętam ją na długo.

Z opisu, który znajdziecie poniżej dowiedziałam się, że fabuła powstała w wyniku inspiracji prawdziwymi przeżyciami reżyserki Magdaleny Piekorz. Nigdy wcześniej nie spotkałam się z tym nazwiskiem, ale świadomość, że w tworzeniu książki brał udział ktoś, kto rzeczywiście przeżył walkę z chorobą sprawiła, że historia bardziej mnie zainteresowała i wydała mi się o wiele bardziej autentyczna.

Autor: Magdalena Piekorz, Ewa Kopsik
Tytuł: Nieobecność
Ilość stron: 72
Wydawnictwo: Sonia Draga
Kategoria: literatura piękna


"Opowieść o walce z chorobą, której przyglądała się cała Polska. Historia inspirowana przeżyciami reżyserki Magdaleny Piekorz.

W życiu uzdolnionej baletnicy wszystko zaczyna się układać. Dostaje upragnioną rolę, spotyka mężczyznę, przy którym wreszcie czuje się szczęśliwa i kochana. Kres idylli przychodzi niespodziewanie. Ciężka choroba przekreśla wszystkie plany, odbiera sprawność i wymarzoną pracę. Kolejni lekarze bezradnie rozkładają ręce. Życie młodej kobiety zamienia się w piekło. W końcu słyszy diagnozę: borelioza. Do tragedii doprowadza ukąszenie kleszcza sprzed 10 lat. Rozpaczliwa walka o życie nie uznaje kompromisów i wystawia na próbę miłość. Nie jest jednak silniejsza od chęci powrotu na scenę." -opis z tyłu okładki

Tym, co najbardziej poruszyło mnie w trakcie czytania tej książki było to, jak długo główna bohaterka musiała czekać na diagnozę boreliozy. Powszechnie wiadomo też, że jest to choroba wywoływana przez ugryzienie kleszcza, charakteryzuje się rumieniem pojawiającym się w miejscu ugryzienia i w momencie posiadania takowego śladu zalecane jest przyjęcie antybiotyku chroniącego przed rozwojem boreliozy. Bohaterka książki miała do czynienia z kleszczem i wystąpieniem rumienia, jednak podczas wizyty w gabinecie usłyszała, że lekarz nie poda jej antybiotyku, bo przepisuje go jedynie w sytuacji wyższej konieczności, a tu takiej nie widzi. Gdyby nie te słowa i postępowanie dałoby się uniknąć wydarzeń, które 10 lat później całkowicie zmienią życie naszej bohaterki - Poli.

Przez 10 lat choroba nie dawała o sobie znać, dopiero po tym czasie wystąpiły niepokojące, wędrujące po całym ciele bóle. Z początku znośne, później coraz gorsze, aż do momentu, w którym całkowicie wyłączyły z życia główną bohaterkę. Szybko rozpoczęła się wędrówka po lekarzach w celu znalezienia ich przyczyny, jeden, drugi, trzeci... i nic. Nie wiadomo, co się dzieje, nie wiadomo jak leczyć, nic nie można zrobić. To straszne, że w naszych czasach, kiedy medycyna jest na takim poziomie zdarzają się przypadki, kiedy pacjent jest traktowany jak symulant tylko przez to, że lekarze nie potrafią go prawidłowo zdiagnozować. Trzeba wziąć pod uwagę też to, że choroba nie czeka na leczenie, a stopniowo postępuje prowadząc do kolejnych zmian w organizmie.
Sama ostatnio dość często pałętałam się po szpitalach, więc może to jest powodem tego, że akurat ten wątek szczególnie zapadł mi w pamięć.

Z książki dowiemy się także jak bardzo choroba może wpłynąć na nasze życie. Sfera zawodowa, osobista i ogólne funkcjonowanie w społeczeństwie to rzeczy, które mogą nam się wydawać stałe i niepodważalne, ale czasami wystarczy jedno ugryzienie kleszcza sprzed 10 lat, aby zdefiniować je na nowo.

Bardzo podoba mi się kompozycja książki, krótkie i zwięzłe rozdziały zawierają w sobie wszystko, co potrzeba, bez zbędnych opisów i koloryzowania. Akcja toczy się spokojnie i daje czytelnikowi czas na refleksję oraz poszukiwanie odpowiedzi do nasuwających się podczas czytania pytań.

Muszę pochwalić też okładkę książki, ponieważ gdyby nie jej intrygujący wygląd nie zdecydowałabym się na wzięcie tego tytułu. Kolorystyka i kompozycja całkowicie trafiły w moje serce, kiedy tylko ją ujrzałam wiedziałam, że chcę ją mieć.

Krótka, lecz treściwa lektura, którą polecam dla każdego. Nie tylko dla osób zmagających się z chorobami, którym może dać nadzieję na poprawę losu, ale także zdrowym, aby poznali, co dzieje się w świecie chorującego i w przypadku kontaktu z taką osobą udzielili potrzebnego wsparcia i pomocy. Myślę, że każdy czytelnik będzie zadowolony z lektury.

Czytaj więcej »

Miłość - Quentin Gréban, Hélene Delforge

czwartek, marca 12, 2020

Miłość - Quentin Gréban, Hélene Delforge

"Miłość.
Stan serca, szczęście, niespodzianka,
uczucie, poruszenie, emocja.
Miłość to przeżycie, wyznanie, opowieść.
Miłość to coś wspólnego. Coś, co się zaczyna,
a czasem i kończy. Ale nie zawsze.
Miłości jest tyle, ilu ludzi. Kochających, kochanych."

Autor: Quentin Gréban, Hélene Delforge
Tytuł: Miłość
Ilość stron: 72
Wydawnictwo: Media Rodzina
Kategoria: literatura piękna

Ta niezwykle barwna i treściwa książka umiliła mi wieczór już jakiś czas temu, jednak z różnych przyczyn tekst ukazuje się dopiero teraz.

Nie jestem fanką poezji, ale "Miłość" urzekła mnie swoim wnętrzem, nie chodzi mi tutaj tylko o ilustracje, ale o miłosne bogactwo, jakie nam ukazuje. Słysząc słowa "miłość" i "kochać" często myślimy o związku kobiety i mężczyzny, ale należy pamiętać także o miłości rodzicielskiej, miłości przyjaciół, uczuciu łączącym osoby tej samej płci, czy nawet nieszczęśliwej miłości.

Każdy z wierszy jest przepełniony emocjami, pełen uczucia, ale zwraca również uwagę czytelnika na drobne, zwyczajne gesty, które świadczą o miłości, takie codzienne drobnostki, które jednak grają bardzo ważną rolę.

Niektóre z utworów mają zaledwie kilka słów, w których jednak zawiera się ogromny ładunek emocjonalny, a inne znowu mają kilkanaście wersów opowiadających nam całą romantyczną historię.

Dopełnieniem całości są niesamowite ilustracje, które zdobią każdą stronę. Nadają one książce jeszcze bardziej emocjonalny i romantyczny charakter, pobudzają zmysły czytelnika i ubogacają wydanie.

Książka, którą polecam każdemu, w niezwykle barwny i wyrazisty sposób ukazuje rożne odcienie miłości i mimo, że teksty są pisane wierszem, za czym nie przepadam, jest bardzo przyjemna w odbiorze. Zachwyci nie tylko zakochanych, ale również tych poszukujących uczucia. Zwróci uwagę na miłość rodzica, przyjaciela, bliskiej osoby.

Czytaj więcej »

Podsumowanie: luty 2020

niedziela, marca 01, 2020

Podsumowanie: luty 2020

Kolejny miesiąc za nami, więc pora na krótkie podsumowanie ☺

Luty w skrócie:
Wyświetlenia: 1 578
Posty: 4
Komentarze: 8
Obserwatorzy: 95
Najchętniej czytany post: Nie zostawia się dziecka w niebie - Ewa Jarocka


Muszę przyznać, że był to bardzo przyjemny miesiąc, bo udało mi się trafić na kilka ciekawych i wartościowych książek. Mój stosik oczekujący na przeczytanie i recenzje powiększył się o kilka nowych pozycji i już po prostu nie mogę się doczekać, żeby się za to zabrać.

Z niecierpliwością czekam też na kilka nowości, które swoją premierę mają w marcu. Bardzo ciekawie zapowiada się oferta wydawnictwa Media Rodzina, które jest jednym z moich ulubionych. Pod tym kątem mogę się spodziewać, że będzie to bardzo zadowalający miesiąc.

Czeka mnie też parę ważnych wydarzeń w ciągu całego miesiąca i mam nadzieję, że nie będą dla mnie przeszkodą w pisaniu. W kolejnym podsumowaniu zobaczymy, czy się to udało.

Miłego marca!

Czytaj więcej »

Nie zostawia się dziecka w niebie - Ewa Jarocka

piątek, lutego 21, 2020

Nie zostawia się dziecka w niebie - Ewa Jarocka

"Nie zostawia się dziecka w niebie  to poetycka opowieść o  wrażliwości dziecka i głębi jego emocji, wzruszająca i do bólu prawdziwa."

Autor: Ewa Jarocka
Tytuł: Nie zostawia się dziecka w niebie
Ilość stron: 142
Wydawnictwo: Oficynka
Kategoria: literatura piękna


"Mama Angeliki jest uzależniona od alkoholu. Dziesięcioletnia dziewczynka próbuje zrozumieć, co się dzieje w jej otoczeniu. Azyl znajduje w szafie, w której tworzy swój idealny dom. Jednak traumatyczna rzeczywistość wciąż przenika do jej schronienia. Przed nocą, która ogarnia cały jej świat, nie ma ucieczki." -opis z tyłu okładki

Lektura na jeden wieczór, poruszająca, pełna emocji, dająca do  myślenia, pokazująca świat oczami dziecka.

Książkę czyta się niesamowicie szybko, mamy tutaj do czynienia z historią 10-letniej Angeliki, córki alkoholiczki samotnie wychowującej dwójkę dzieci. Razem z dziewczynką przebrniemy przez popijawy matki, jej spotkania z obcymi mężczyznami, wizyty policji i w szpitalu, dom dziecka i wiele innych sytuacji, które będziemy mogli zobaczyć jej oczami i poznać przy tym sposób jej myślenia oraz to w jak rozumie swoje położenie. Fabuła opowieści porusza dogłębnie i uświadamia czytelnikowi jak bardzo otoczenie wpływa na psychikę dziecka.

Jako że jest zrealizowana z perspektywy małej dziewczynki spotkamy się tutaj ze szczyptą fantazji, która jest cechą dziecięcej, niewinnej osobowości. Zwróci to naszą uwagę na to, że w tej sytuacji dziecko wymagające opieki rodziców, ich miłości i troski samo musi zmierzyć się z opieką nad młodszym bratem oraz pijaną matką, czuje się odpowiedzialne niczym dorosły, jednak nadal jest dzieckiem.

Opowieść to tylko 142 strony, jednak jest w nich zawarte wszystko to, co trzeba. Nie spotkamy się tutaj ze zbędnymi opisami, nie będziemy skupiać na nic nieznaczących szczegółach, tylko zderzymy z bezpardonowym odniesieniem do tematu, jakim jest alkoholizm i dzieciństwo w jego cieniu.

Tym, co nie za bardzo przypadło mi do gustu jest rodzaj narracji, z jakim się tutaj spotykamy. Zamiast standardowej narracji pierwszoosobowej, w której bohater przedstawia nam sytuację lub trzecioosobowej, w której poznajemy sytuację z perspektywy obserwatora, tutaj mamy do czynienia z narratorem, który oglądając sytuację z boku przemawia bezpośrednio do głównej bohaterki. Pierwszy raz spotykam się z takim zabiegiem i nie bardzo wiem, do jakiego rodzaju narracji mogę go zaliczyć, podejrzewam drugoosobową, jednak przeczytałam o niej dosłownie chwilę temu i nie jestem pewna. Jestem jednak pewna tego, że bardzo ciężko było mi się przyzwyczaić do czytania tekstu pisanego w ten sposób i momentami było to dla mnie denerwujące.

"Nie zostawia się dziecka w niebie" to poruszająca opowieść, która przypadnie do gustu osobom, które lubią czytać książki  odnoszące się do ciężkich tematów. Powinna zostać także przeczytana przez tych, którzy być może sami spotkali się z taką sytuacją w życiu, nieważne czy z perspektywy dziecka, rodzica, czy może z perspektywy obserwatora.

Czytaj więcej »