Królestwo czarnego łabędzia - Lee Carroll

niedziela, lutego 18, 2018

Królestwo czarnego łabędzia - Lee Carroll

"Nie możesz ich zobaczyć, ale bez przerwy Cię obserwują.
Niektóre po to, by Cię chronić, inne żeby zniszczyć..."

Po kilku tygodniach w końcu się doczekała, Lee Carroll i jej historia o Garet James.

Główna bohaterka to artystka mieszkająca z ojcem nad należącą do nich galerią sztuki. Poznajemy ją w momencie, w którym zamartwia się problemami finansowymi, grozi jej utrata domu i galerii, a rynek sztuki gwałtownie się załamał, przez co obrazy się nie sprzedają i odcinają jej dopływ świeżych pieniędzy.
Na prośbę słabowitego właściciela sklepu z  antykami otwiera srebrną szkatułkę, przez co sprowadzana siebie o wiele większe problemy niż wizja utraty domu.
Od tej chwili ma niewiele czasu, aby nauczyć się tego, co powinna już umieć od dawna, w jej rękach leży los świata. Nie ma czasu na oswojenie się z myślą, że magia i nadnaturalne istoty, które nie zawsze są do niej przychylnie nastawione istnieją, musi działać natychmiastowo.

Tytuł: Królestwo czarnego łabędzia
Seria: Królestwo czarnego łabędzia (tom 1)
Autor: Lee Carroll
Ilość stron: 396
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
Kategoria: fantasy

Moim zdaniem bardzo dobra książka. Czytałam z zapartym tchem i od razu po zakończeniu przeszłam do drugiej części. Podoba mi się sposób w jaki są wykreowane postacie, większość jest sympatyczna i dająca się lubić. Mimo oklepanego motywu bohatera żyjącego w nieświadomości, który nagle musi zacząć walczyć ze złem historia jest dość ciekawa. Opisy niezwykłych stworzeń i romans z ponad 400-letnim wampirem nie pozwalają czytelnikowi się nudzić (przynajmniej w pierwszej części).

"Kiedyś, jak byłam mała, mama mówiła mi, że mogę być kim zechcę. Wtedy nie wiedziałam o co chodzi, przecież jak można byłoby żyć inaczej, teraz wiem co miała na myśli..." -cytat z książki

Czytaj więcej »

Podsumowanie: styczeń 2018

poniedziałek, lutego 12, 2018

Podsumowanie: styczeń 2018

Trochę minęło od mojego ostatniego wpisu, mój laptop nadal nie wrócił do żywych, więc ta sytuacja jeszcze trochę potrwa. Mam już cztery przeczytane książki, które czekają cierpliwie na swoje recenzje i mam nadzieję, że uda mi się je dodać jeszcze w tym miesiącu.

Statystyki za styczeń są jeszcze na przyzwoitym poziomie, ale boję się co będę musiała napisać w podsumowaniu lutego. Już 12, a nie pojawił się żaden nowy tekst, więc ruch na stronie jest bardzo mały. 

W skrócie:
Ilość postów: 8
Wyświetlenia: 654
Komentarze: 31 (bez moich odpowiedzi)
Obserwatorzy: 72
Najczęściej wyświetlany wpis: Alfie - kot wielorodzinny

Mam nadzieję, że marzec będzie dla mnie bardziej przyjazny i laptop już do mnie wróci na stałe. Na razie nie mogę nawet przybliżyć daty kolejnego wpisu,bo nie wiem, czy będę go miała na czym zrobić.

 

Czytaj więcej »

Błękit szafiru - Kerstin Gier - TRYLOGIA CZASU 2

poniedziałek, stycznia 29, 2018

Błękit szafiru - Kerstin Gier - TRYLOGIA CZASU 2

Kolejna piękna okładka! Jeśli kiedyś będę miała więcej miejsca (i pieniędzy...) na pewno sprawię sobie tę trylogię na własność, razem z Trylogią Snów, bo okładki są zniewalające i są prawdziwą ozdobą biblioteczki.

Autor: Kerstin Gier
Tytuł: Błękit szafiru
Seria: Trylogia Czasu część 2
Ilość stron: 364
Wydawnictwo: Media Rodzina
Kategoria: literatura młodzieżowa

Druga część Trylogii Czasu. O czym jest? O tym samym, co było w części pierwszej. Książka jest kontynuacją tamtej akcji i to w moim ulubionym wydaniu. Między zakończeniem pierwszej części, a początkiem drugiej nie ma ani chwili przerwy. Nie wiem jak wy, ale ja bardzo nie lubię jak pomiędzy poszczególnymi tomami są jakieś nieopisane wydarzenia, albo akcja rozpoczyna się po jakiejś przerwie w czasie.

"Błękit szafiru" zrobił na mnie tak samo dobre wrażenie jak "Czerwień rubinu". W tej części znajdziemy  jeszcze więcej zagadek, jeszcze więcej spisków i tajemnic, jeszcze więcej wątku romantycznego, który jest jeszcze bardziej zagmatwany i jeszcze więcej denerwującej Charlotty, co akurat mnie nie zadowoliło. Wyjątkowo irytująca osoba...

Nie będę się skupiać na opisach samych podróży w czasie, bo to główny temat książki i nie chciałabym za wiele zdradzić, ale muszę wspomnieć o tym, że każda z nich zawiera w sobie masę szczegółów, wprowadza w klimat danej epoki i da się odczuć, że autorka pisząc książkę musiała opierać się na wielu źródłach historycznych. Opisy strojów, przyjęć i tego jak zachowywano się w minionych stuleciach są bardzo dokładne. Każdy detal jest dopracowany.

Bardzo podobało mi się, że w tej części jest więcej zagadek, z którymi musi zmierzyć się główna bohaterka. To bardzo ciekawy wątek, a domysły nastolatek są zadziwiająco często trafne. Oczywiście muszę wspomnieć też, że Gwen i jej przyjaciółka nie bawią się w szpiegów same, towarzyszy im nowy specyficzny przyjaciel podróżniczki w czasie. Łączy się on z jej nadzwyczajną umiejętnością, magią kruka.

W tej książce, tak jak w poprzedniej mamy do czynienia ze stroną rozpoczynającą każdy kolejny rozdział. Dopiero teraz naprawdę doceniłam te wszystkie diagramy, tabelki i cytaty, bo chwilami gubiłam się w całej tej historii. To bardzo pomocny szczegół.


Polecam tę książkę każdemu całym sercem! Teraz niestety jestem zmuszona do pocieszenia się "Królestwem czarnego łabędzia" Lee Carroll, ale jak tylko dostanę w swoje łapki ostatnią część Trylogii Czasu zrobię podsumowanie całej tej serii.


Muszę też niestety poinformować Was, że nie wiem kiedy pojawi się następny wpis.  Planowałam ten dodać już wczoraj i zmieścić w styczniu jeszcze jeden, ale mój laptop umarł i jestem zmuszona korzystać z dobrego serduszka Ani, która pożyczyła mi swój. W najgorszym wypadku napiszę dopiero w weekend.

Czytaj więcej »

Czerwień rubinu - Kerstin Gier - TRYLOGIA CZASU 1

czwartek, stycznia 25, 2018

Czerwień rubinu - Kerstin Gier - TRYLOGIA CZASU 1

Trochę ciężko mi pisać recenzję książki bez trzymania jej w ręku, ale wciągnęła mnie do tego stopnia, że od razu na drugi dzień po przeczytaniu jej pobiegłam do biblioteki po następną część, a jako rasowa gapa oddałam przy tym pierwszą ☺ Także piszę dzisiaj o "Czerwieni rubinu", a obok mnie spokojnie czeka na swoją kolej prawie już skończony "Błękit szafiru" (ostatnie 25 stron przede mną). Wydaje mi się, że najbliższe tygodnie miną mi na niecierpliwym wyczekiwaniu mejla z wiadomością, że trzecia część jest już dostępna w bibliotece miejskiej...

Moim zdaniem okładka robi wrażenie. W pierwszej chwili skojarzyła mi się z inną trylogią, którą widziałam w bibliotece szkolnej i na którą mam wielką ochotę, ale cała półka nieprzeczytanych książek czeka na mnie już prawie rok. Z informacji na końcu "Czerwonego rubinu" dowiedziałam się, że ta "inna trylogia podobna wykonaniem" to Trylogia Snów tej samej autorki ☺

Autor: Kerstin Gier
Tytuł: Czerwień rubinu
Seria: Trylogia Czasu część 1
Ilość stron: 344
Wydawnictwo: Media Rodzina
Kategoria: literatura młodzieżowa

"Czerwień rubinu" opowiada o dziewczynie, która żyje w dość ciekawej rodzinie. Mieszka z mamą , rodzeństwem, okropną, zarozumiałą kuzynką i jej matką, babką i cioteczną babką. Niby nic nadzwyczajnego, bo nielubiane kuzynki zdarzają się w każdej rodzinie (przepraszam, ale podczas czytania pierwszej części zdążyłam ją znienawidzić, a podczas drugiej jest tylko gorzej), ale ta cechuje się tym, że posiada gen podróży w czasie. Od najmłodszych lat jest przygotowywana przez Strażników z tajnej organizacji do życia z tym darem. Pobiera lekcje fechtunku, tańca, historii i tego jak powinna zachowywać się dama w minionych stuleciach. Oczywiście książka byłaby nudna i trochę niepraktyczna (bo przecież główną bohaterką jest kuzynka Charlotty, która stara się mieć jak najmniej z nią wspólnego), gdyby w którymś momencie nasza główna bohaterka nieoczekiwanie podczas drogi do sklepu nie rozpłynęła się w powietrzu i nie zmaterializowała w tym samym miejscu kilka stuleci wcześniej.  Od tej chwili dziewczyna trafia w ręce Strażników, aby zmierzyć się z tym do czego Charlotta była przygotowywana latami. 

Książka bardzo ciekawa, wciągająca i moim zdaniem po prostu niesamowita. Nie potrafiłam się oderwać i już prawie skończyłam drugą część. Postacie są wykreowane fantastycznie. Pomimo tego, że głównym wątkiem są podróże w czasie i cała ta poważna instytucja Strażników autorka nie pozwala zapomnieć czytelnikowi, że to wszystko nagle wtargnęło do życia zwyczajnej nastolatki. Takiej, która ma najlepszą przyjaciółkę, z którą może obgadywać chłopaków, ma szkolne życie, w którym musie mierzyć się z wymagającymi nauczycielami i błaznami o próbującymi zabłysnąć i ma swoje typowo nastoletnie sprawy i problemy.

Oczywiście biorąc pod uwagę, że jest to książka młodzieżowa muszę też wspomnieć  o tym, że występuje tutaj dość ciekawy wątek miłosny. Moim zdaniem element romantyczny pojawia się w tym typie literatury bardzo często i zazwyczaj jest dość przewidywalny, ale jeśli chodzi o "Czerwień rubinu" to doskonale rozumiem bohaterkę, bo też kompletnie nie wiem, co myśleć o całej tej "miłosnej" sytuacji. Trochę to zagmatwane.

Muszę też wspomnieć o tym, że bardzo fajnym elementem są strony poprzedzające kolejne rozdziały. Na każdej znajdziemy fragmenty raportów instytucji, zasady podróży w czasie, przepowiednie lub rozrysowane linie rodowe podróżników w czasie i członków instytucji. To ciekawy i pomocny dodatek.

Książka mnie zachwyciła i już żałuję, że są tylko 3 części. Kończę drugą i nie wiem, co zrobię, gdy skończę trzecią. Na pewno zabiorę się za Trylogię Snów, ale to nie będzie już to samo.

Polecam!

Czerwień rubinu❤️💎 #book #bookstagram #cafe #libro #libros #ferie2018 #książka #książkimojamiłość #ksiazkoholizm

Post udostępniony przez @ w._.u._.z._.e._.t._.k._.a Sty 24, 2018 o 4:52 PST

Czytaj więcej »

Anioł stróż/Grom - Dean R. Koontz

poniedziałek, stycznia 22, 2018

Anioł stróż/Grom - Dean R. Koontz

Książka do której wróciłam po kilku latach i nie żałuję!

Autor: Dean R. Koontz
Tytuł: Grom
Ilość stron: 381
Kategoria: thriller

Grom pierwszy raz trafił w moje ręce, kiedy byłam na początku gimnazjum, teraz kiedy postanowiłam przypomnieć sobie lepsze książki, na które trafiłam w przeszłości był jednym z pierwszych tytułów jakie przyszły mi do głowy.

Całość opowiada o życiu Laury Shane i jej obrońcy, który pojawia się zawsze, gdy dziewczynie zagraża niebezpieczeństwo, już od pierwszych chwil jej życia. Nie wie kim jest jasnowłosy, niebieskooki mężczyzna, który pojawia się zawsze, gdy jego obecność jest niezbędna i nie pozostaje ani chwili dłużej. 

Grom to jedna z pierwszych książek tego autora, którymi byłam zafascynowana przez dość długi czas. Jest starsza ode mnie, napisana w roku 1988, a idealnie wpasowała się w mój gust. Zawiera w sobie cechy kryminału, fantasy, powieści, wywołuje łzy i śmiech. Nie zabraknie w niej opisów spokojnego życia Laury, historii o sir Thomasie Żabie, którymi rozweselał dziewczynkę ojciec, wspaniałych przyjaźni, woli przetrwania i szczęśliwych chwil spędzonych w rodzinnym gronie. Równocześnie spotkamy się z morderstwami, ucieczkami, pedofilami, bolesnymi stratami i ciągle czyhającym niebezpieczeństwem.

Moim zdaniem Grom zawiera w sobie wszystko, co jest niezbędne do stworzenia arcydzieła. Wątki miłosne, obyczajowe, kryminalne to mieszanka tworząca książkę, która spełnia wszystkie moje wymagania. Nie pozwala się oderwać od czytania do ostatniej strony, chwilami cieszy, chwilami wyciska łzy, a przede wszystkim pokazuje, że nawet najgorszy los nie ma szans z kimś, kto ma ogromną wolę przetrwania. Podziwiam, w jaki sposób główna bohaterka radziła sobie z przeciwnościami, jakie spotykały ją w życiu, nigdy się nie załamała, potrafiła wyjść cało z każdej sytuacji i po prostu żyła dalej.
Bardzo też podobały mi się wątki dotyczące miłości rodziców do dzieci. Najpierw ojca Laury do niej (te bardziej wzruszające), potem Laury do jej syna. To niesamowite jak rodzic potrafi się poświęcić, żeby dziecko było szczęśliwe nawet w najgorszych sytuacjach, jak cieszy go każdy uśmiech malucha i daje mu siłę.

Jestem pewna, że jeszcze kiedyś wrócę do tej lektury. Teraz gdy przeczytałam ją drugi raz udało mi się odkryć ją na nowo i uplasowała się na początku mojej listy ulubionych książek.

Czytaj więcej »