To Twoje życie. Pokochaj je - Joanna Olekszyk, Katarzyna Miller

sobota, września 18, 2021

To Twoje życie. Pokochaj je - Joanna Olekszyk, Katarzyna Miller

Polskiego miesiąca ciąg dalszy. Dzisiaj Joanna Olekszyk i Katarzyna Miller z tytułem "To Twoje życie. Pokochaj je". Moje odczucia względem tej książki są dość sprzeczne, bo z jednej strony temat jest całkiem fajny, o samoakceptacji, poczuciu własnej wartości i innych pokrewnych tematach mówi się ostatnio wiele. Z drugiej strony jednak mam wrażenie, że jak na 250 stron książki to jest w niej niewiele przydatnej treści i raczej odbierałam ją jako te wszystkie slogany typu "uwierz w siebie", które możemy spotkać na każdym kroku, a jednak brak im rozwinięcia tematu, które powiedziałoby nam coś konkretnego. 



Autorzy: Joanna Olekszyk, Katarzyna Miller 
Tytuł: To Twoje życie. Pokochaj je
Ilość stron: 250

Wydawnictwo: Zwierciadło
Kategoria: poradnik

"To nie jest książka, która ma cię nauczyć, jak żyć. Bo tego nauczy cię samo życie. Ta książka może dodać otuchy, a czasem nawet i rozbawić. Jeśli się wahasz – wskaże właściwy kierunek. Jeśli się boisz – natchnie odwagą. Jeśli zbytnio przejmujesz – podpowie, co jest naprawdę ważne, a co niewarte ani chwili twojej uwagi.
Wszyscy jesteśmy uczniami w szkole życia i choć zwykle nie brak nam dobrych chęci – niektóre lekcje okazują się dla nas za trudne. Część z nich przegapiamy lub ignorujemy. Inne niewłaściwie interpretujemy. W efekcie cierpimy, błądzimy lub powtarzamy wciąż te same błędy. A przecież życie chce od nas tylko jednego: byśmy je pokochali – takim, jakie jest. I byśmy przeżyli je najlepiej, jak tylko potrafimy.

Psycholożka Katarzyna Miller wspólnie z dziennikarką Joanną Olekszyk w 24 rozmowach-lekcjach poruszają tematy bliskie każdemu z nas: problem z poczuciem własnej wartości, samotność w związku, lęk przed bliskością, sztywność w relacjach, nieumiejętność wyznaczania granic, głód akceptacji, bolesne dzieciństwo czy dawne urazy. Tłumaczą, skąd się wzięły i jaką rolę mają do odegrania. Radzą, by spojrzeć na nie w nowy sposób i włożyć trochę wysiłku w zmianę swojego myślenia (pomogą w tym praktyczne ćwiczenia pod koniec każdego rozdziału).

Ostatecznie to tylko od ciebie zależy, jakie będziesz mieć życie. A może być naprawdę cudowne!" -opis z tyłu okładki

Treść książki przedstawiona jest w formie wywiadu, podzielonego na kilka części poświęconych kolejno dorosłości, autentyczności, empatii, miłości, spokoju ducha i przyjemności. W każdej z nich znajdziemy kilka podrozdziałów poświęconych określonym zagadnieniom oraz pracę domową, która ma celu zgłębienie przyswojonych przez nas treści i odniesienie ich do naszej sytuacji życiowej. 

Przedstawienie treści jest całkiem fajne, jednak treść sama w sobie wypada moim zdaniem dość słabo. Było dużo ogólników, jakie znajdziemy wszędzie. Nic odkrywczego w niej nie znalazłam i momentami odczuwałam to jako nic niewnoszące pierdu-pierdu-srutututu. Biorąc pod uwagę, że jest to rozmowa prowadzona z psycholożką to myślę, że można było bardziej rozwinąć niektóre kwestie i przekazać w niej więcej wartościowej treści. 

Ogółem to nie sięgnęłabym po nią kolejny raz, ciężko było mi dotrwać do końca, ale jestem tym typem, który za wszelką cenę musi skończyć książkę, żeby móc ocenić całość. Tak więc dotarłam do końca, żebyście Wy nie musieli. Nie polecam. 



Utraceni - Marcel Moss

środa, września 15, 2021

Utraceni - Marcel Moss

Po krótkiej przerwie nadal pozostajemy w kryminalnych klimatach oraz znów spotykamy się z polskim autorem, tym razem witam Was książką "Utraceni" Marcela Mossa. Jest to pierwsza część serii Echo, której głównymi bohaterami są Ignacy Sznyder oraz Sandra Milton zajmujący się poszukiwaniem osób zaginionych. Oboje w przeszłości utracili bliskich i postanowili pomóc innym osobom borykającym się z podobnymi problemami.



Autor: Marcel Moss
Tytuł: Utraceni
Cykl: Echo (tom 1)
Ilość stron: 368

Wydawnictwo: Filia
Kategoria: kryminał, thriller

"Jedni chcą żyć, lecz nie mogą. Inni nie chcą, a muszą...

W tajemniczych okolicznościach znika syn kontrowersyjnego działacza społecznego Ryszarda Hajduka. Mężczyzna podejrzewa, że zaginięcie chłopaka może mieć związek z tragicznymi zamieszkami podczas Strajku Kobiet. Gdy policyjne śledztwo nie przynosi efektów, zrozpaczony mężczyzna prosi o pomoc Agencję Poszukiwań Osób Zaginionych "ECHO". Jej właściciel, Ignacy "Igi" Sznyder, razem ze skompromitowaną dziennikarką śledczą Sandrą Milton próbują ustalić przyczynę zniknięcia 24-letniego Ziemowita.

Igi i Sandra, którzy kilka lat wcześniej sami utracili ukochane osoby, zostają zmuszeni do skonfrontowania się z własną przeszłością i stopniowo odkrywają przerażającą prawdę. Ta okazuje się zaś gorsza niż największe kłamstwo..."
-opis z tyłu książki

Ogółem dzieje się tutaj bardzo wiele, historia przedstawiona jest z perspektywy kilku bohaterów, występuje tutaj również kilka linii czasowych, co daje nam naprawdę szeroki i ciekawy obraz sytuacji. Spotkamy się tutaj z wątkami mafijnymi, narkotykami, ogromem okrucieństwa i zagadką, którą trzeba rozwiązać.

Głównych bohaterów, czyli Ignacego i Sandrę oceniłabym na 3, bo momentami miałam wrażenie, że oni kompletnie nie wiedzą, co robią i jaki mają cel, jak również wydawali mi się bardzo płytcy. Ciężko było ich polubić, ale też mam ważenie, że za mało ich poznałam, żeby stwierdzić jednoznacznie, że ich nie lubię.

Powiedziałabym, że akcja rozkręca się dość leniwie, jednak jest przedstawiona w taki sposób, że chce się wiedzieć, co będzie dalej. Momentami jest dość brutalnie, ale w takiej wersji, że nie miałam odruchów wymiotnych, co czasami się zdarza przy naprawdę mocnych i niesmacznych opisach. Plus za to.
Jeśli już uda nam się dotrwać do momentu, gdzie coś się dzieje, to może nas pozytywnie zaskoczyć ilość zwrotów akcji i pęd, jakiego nabiera historia. Myślę, że warto się przemęczyć z początkowymi rozdziałami, żeby do tego dotrzeć ☺

Czytanie umilą nam również przerywniki w postaci krótkich ciekawostek i informacji dotyczących zaginięć, które umieszczone są przed każdym rozdziałem. Podoba mi się ten pomysł.

Ogółem to kiedy już znam zakończenie, to wiem, że chcę wiedzieć, co będzie się działo dalej i sięgnę po kolejne części serii, jednak tą oceniam przeciętnie. Taka jednorazówka, którą pochłonie się jeden wieczór i będzie go można uznać za udany, jednak raczej nie będzie po niej kaca.


Obiecasz mi - Diana Brzezińska

poniedziałek, września 06, 2021

Obiecasz mi - Diana Brzezińska

Dziś mam przyjemność (lub nie) powitać Was trzecim tomem jednej z moich ulubionych serii. Losy Krystiana Wilka i Ady Czarneckiej, bohaterów serii kryminalnej Diany Brzezińskiej, śledzę z zapartym tchem od samego początku. Przystojny podkomisarz i utalentowana profilerka tworzą razem niezwykły duet, który gwarantuje czytelnikowi ogrom emocji.

Więcej na temat pierwszego tomu serii znajdziecie tutaj → Będziesz moja, a o drugim przeczytacie pod tym linkiem → Zaufasz mi.

Autor: Diana Brzezińska
Tytuł: Obiecasz mi
Seria: Ada Czarnecka i Krystian Wilk (tom 3)
Ilość stron: 454

Wydawnictwo: Wydawnictwo Otwarte
Kategoria: kryminał

"Trzecia część bestsellerowej serii kryminalnej o losach podkomisarza Krystiana i profilerki Ady.

Szczecin, środek nocy. Ada odbiera telefon od przerażonego Krystiana.
– Zabiłem… – słyszy.
Profilerka reaguje natychmiast – wsiada do samochodu i jedzie do niego. Krystian jest w szoku. Ada nie może się z nim porozumieć. Na łóżku leżą zwłoki kobiety, z którą się spotykał. Wszystko wskazuje na to, że to Krystian ją zabił. Ale on niczego nie pamięta. I nie wie, co tak naprawdę się wydarzyło.

Relacja Ady i Krystiana nigdy nie należała do łatwych. Teraz jednak staje się jeszcze bardziej skomplikowana… "
-opis z tyłu okładki

W recenzjach poprzednich tomów wspominałam, że relacja bohaterów jest bardzo trudna i skomplikowana, szczególnie w drugiej części było między nimi wiele ciężkich emocji i miałam nadzieję, że ich sytuacja w końcu się poprawi i wszystko pójdzie w odpowiednim kierunku. Teoretycznie ich relacja w "Obiecasz mi" przeszła na inny poziom, taki, jaki jeszcze 2 lata temu byłby przeze mnie pożądany, jednak odnoszę wrażenie, że przez to zabrakło w tej historii pewnego rodzaju smaczku, który dodawał charakteru poprzednim częściom. Zdecydowanie (w porównaniu do poprzednich tomów serii) dominuje tutaj charakter kryminalny powieści, a uczucia zeszły na dalszy plan.

Sam wątek kryminalny zapowiadał się świetnie i od zakończenia poprzedniej części nie mogłam się doczekać, aż zobaczę, jak autorka rozwinęła tę sytuację, spodziewałam się czegoś naprawdę mocnego, jednak wszystko potoczyło się dość spokojnie i statycznie, co odrobinę mnie rozczarowało. Pod tym kątem zdecydowanie jest to najmniej ciekawa część, zabrakło tych emocji i napięcia, do których przywykliśmy przy okazji poprzednich tytułów.

Akcja w przeciwieństwie do poprzednich tomów skupia się głównie wokół postaci Ady i Krystiana oraz w nieco mniejszej części jego brata Przemka. Zaistniała sytuacja zmusza ich do działania w tej okrojonej grupie, bez udziału całej ekipy śledczej. Dzięki temu mamy możliwość bliższego zapoznania się z Przemkiem, który w poprzednich częściach grał mniej ważne role, a tutaj jest znaczącą postacią. Adzie i Krystianowi jednak ta sytuacja nie sprzyja, bo mam wrażenie, że stracili swój niepowtarzalny charakter, którym cechowali się wcześniej. Na siłę można by uznać, że to zaistniała sytuacja tak na nich wpłynęła, jednak ocenię to dopiero po lekturze następnej części, której premiera czeka nas w listopadzie.

Ogółem powiedziałabym, że jest to najspokojniejsza część serii, niewiele się dzieje, akcja rozwija się bardzo powoli, bohaterowie spokornieli, a my nie musimy się obawiać, że coś nas zaskoczy i wywoła szybsze bicie serca. Jeśli czytałabym "Obiecasz mi" bez znajomości innych tytułów serii to chyba nie sięgnęłabym po nie. Jest bardzo przeciętnie, bez większych emocji. Nie mniej jednak bardzo lubię Adę i Krystiana, i mam nadzieję, że ostatnia część będzie tak wciągająca jak dwie pierwsze.


Podsumowanie: sierpień 2021

środa, września 01, 2021

Podsumowanie: sierpień 2021

Witam we wrześniu!

Nie wiem, jak u Was, ale u mnie sierpień był bardzo owocnym miesiącem i udało mi się stworzyć naprawdę wiele wpisów, jak i również przeczytać parę naprawdę mocnych książek.
Był to też dość zaskakujący dla mnie czas, bo 5 z 6 przeczytanych przeze mnie książek jest napisane przez polskich autorów. Jeśli ktoś jest ze mną dłużej, zapewne wie, że nie przepadam za polską literaturą i taki wynik w ciągu jednego miesiąca jest całkowicie przypadkowy, nie planowałam tego. Nie mniej jednak ponowne spotkanie z twórczością Diany Brzezińskiej uznaję za bardzo udane, jak i również przypadły mi do gustu książki Katarzyny Bondy i Marcela Mossa, z którymi było to moje pierwsze spotkanie i już wiem, że nie ostatnie. Recenzje książek pozostałej dwójki autorów pojawiły się w ostatnim czasie na blogu, więc pewnie już wiecie, że z nich też byłam zadowolona.

Co jak co, ale na sierpień nie mogę narzekać, bo spotkały mnie w nim same świetności!




Jeśli chodzi o moje wrześniowe plany, to chciałabym się zapoznać bliżej z grami książkowymi, których mam już kilka na oku. Nigdy nie miałam z nimi do czynienia, a trafiłam w ostatnim czasie na parę dobrych recenzji kilku tytułów i zapragnęłam wypróbować to osobiście ☺

W najbliższym czasie pojawią się też recenzje książek, które możecie zobaczyć na powyższej grafice oraz kilku innych tytułów, które stworzyłam we wcześniejszym czasie.

Miłego września!


Cena milczenia - Jakub Pawełek

piątek, sierpnia 27, 2021

Cena milczenia - Jakub Pawełek

Dziś o niezwykle klimatycznej, pełnej przygód i ciekawych postaci książce, która ostatnio trafiła w moje ręce. Nie jest to jednak zwykła powieść fantasy, tylko zbiór kilku opowiadań dotyczących trójki bohaterów, z którymi zagłębimy się w realia ich świata, w którym właśnie zaczyna się nowa era, hołdująca nowoczesności i osiągnięciom inżynierii, a w którym magia zaczyna schodzić na dalszy plan.


Autor: Jakub Pawełek
Tytuł: Cena milczenia
Ilość stron: 448

Wydawnictwo: WarBook
Kategoria: fanatsy

"Kanion to przerażające miejsce. Pełna skalistych, ostrych jak brzytwa zębów, duszna od morowego powietrza rozpadlina. Śmierć, to pewna śmierć – tak wam powiem, zacni ludzie.

Dobrze, żeśmy przed wiekami wypędzili tam Najeźdźców, którzy chcieli zepchnąć nas do morza i omal nie potopili nas jak kocięta.

Ale odzyskaliśmy nasze plaże, Rozlewisko Wezery, największy szlak handlowy, o który cały czas bezpardonowo, toczymy między sobą wojny.

Mamy swoich odchodzących w niełaskę czarowników, mamy nową magię – inżynierów, którzy jak lubią mawiać – parą i ogniem wprowadzą nasz świat w przyszłość.

Mamy nasz świat, kontynent, królestwa i księstewka, od morza, aż po Góry Kolumnowe i wybity w nich Kanion... "
-opis z tyłu książki

Opowiadania dotyczą trzech różnych postaci, najemnika Wernara Hantsholma, oficera Hakarda Rotesblatta i księżniczki Maeidy. Tej ostatniej dotyczy tylko jedno z nich i chyba jest moim ulubionym w całej książce. Bardzo podoba mi się to, w jaki sposób jest wykreowana postać Maeidy, jej charakter i postępowanie, myślę, że mogę nawet powiedzieć, że utożsamiam się z nią w pewnych sprawach.

Z dwóch pozostałych postaci bardziej polubiłam Wernara, opowiadania z udziałem Hakarda jakoś nie przypadły mi do gustu i nie ukrywam, że w trakcie czytania o nim, czekałam tylko na powrót tego drugiego. Przygody Wernara nie pozwalają się nudzić ani przez moment, są pełne akcji i dostarczają czytelnikowi ogromu emocji. Sama jego postać, być może nie należy do tych, które lubimy od pierwszego momentu, jednak z czasem odkrywamy wiele cech, które pozwolą nam spojrzeć na niego z innej perspektywy.

Świat wykreowany w książce jest niezwykłym połączeniem magii i techniki, gdzie ta druga dopiero zaczyna się rozwijać. Mocno skojarzyło mi się to z książką Gustawa Dziewięckiego "Niepamięć", gdzie była podoba sytuacja i po lekturze całości stwierdzam, że klimatycznie są do siebie dość podobne, więc warto zapoznać się z obiema, jeśli komuś przypadła do gustu, któraś z nich.
W świecie "Ceny milczenia" królują miecze i walka, liczy się władza i bogactwo, co gwarantuje nam, ze nie zabraknie brutalnych scen, jak i zaskakujących zagrań, które zaskoczą nie tylko przeciwników w walce, ale i niejednokrotnie samego czytelnika.

Wszystkie opowiadania łączy świetna narracja, czyta się szybko i przyjemnie, nie brakuje emocjonujących momentów grozy i ciekawych zwrotów akcji. Myślę, że jest to lektura warta polecenia, jak i mam nadzieję, ze dane będzie mi kiedyś przeczytać więcej o przygodach najemnika Wernara Hantsholma ☺


Zobacz również:

Copyright © Czytam, polecam... , Blogger