Surogatka - Louise Jensen

wtorek, lutego 18, 2020

Surogatka - Louise Jensen

"Znasz to uczucie? Kiedy zależy ci na czymś tak bardzo, że byłabyś gotowa za to zabić?"

A ty znasz to uczucie? Kiedy czytasz książkę i pochłonie cię tak bardzo, że byłbyś gotowy zrezygnować z jedzenia i picia, tylko po to, aby móc dokończyć rozdział?


Autor: Louise Jensen
Tytuł: Surogatka
Ilość stron: 400
Wydawnictwo: Burda Polska
Kategoria: kryminał, thriller, sensacja

"
Kat i jej mąż Nick próbowali wszystkiego, żeby zostać rodzicami, i po kolejnej porażce są bliscy rezygnacji. Jednak przypadkowe spotkanie z Lisą, przyjaciółką Kat z dzieciństwa, daje parze ostatnią szansę na spełnienie marzeń.

Ale przeszłość Kat i Lisy jest pełna mrocznych sekretów.

Co gorsza, Kat podejrzewa, że Lisa nie mówi jej wszystkiego.

Dla Kat to miała być prosta historia ze szczęśliwym zakończeniem – jednak z biegiem czasu na jej perfekcyjnym życiu zaczynają pojawiać się rysy i pęknięcia. W końcu staje się jasne, że kobieta nie może dłużej uciekać przed własną przeszłością, jeśli chce ocalić rodzinę…"
-opis z tyłu książki

"Surogatka" czekała w moim koszyczku od dłuższego czasu, bo kupiłam ją na promocji w Black Friday i nie mogłam się zabrać za czytanie. Ów koszyczek to miejsce, gdzie lądują wszystkie książki, które zamierzam przeczytać. Przeplatam tam sobie te z bibliotek i własne, a także układam w takiej kolejności, żeby nie katować się jedną tematyką bez przerwy, bo mam skłonności do popadania w monotematyczność książkową, co skutkuje tym, że na blogu pojawiają się przez jakiś czas same thrillery medyczne lub tylko i wyłącznie literatura obozowa. Na razie system koszyczkowy się sprawdza i nie pochłonęłam na raz wszystkich książek o Auschwitz, jakie udało mi się zdobyć. Jedynym minusem jest chyba to, że jest niewielkich rozmiarów i mieści się w nim około 11 tytułów w tym momencie.

Koszyczkowy system wskazał mi "Surogatkę" jako lekturę na walentynki, więc z pewną niechęcią się za nią zabrałam. Nie wiem, czy jest to spowodowane kieszonkowym wydaniem książki, jakie posiadam, czy niezbyt zachęcającym opisem, ale nie potrafiłam podejść z entuzjazmem do tego tytułu.

Po ciężkich początkach jednak przekonałam się do historii Kat i Nicka, a nawet dałam się wciągnąć. Przeplatanie historii dziejącej się wtedy, teraz i później dało powieści ciekawy efekt, w moim przypadku skutkujący tym, że z zapartym tchem pochłaniałam kolejne rozdziały, aby tylko dowiedzieć się, co dokładnie stało się wtedy i co stanie się teraz, że później akcja potoczy się w taki, a nie inny sposób. Zazwyczaj jestem przeciwna takiemu rozwiązaniu, ponieważ wprowadza ono dużo zamieszania w chronologii powieści i często zdarza mi się zgubić w tym, w którym czasie aktualnie się znajduję. Louise Jensen jednak zastosowała ten środek w umiejętny sposób, dzięki czemu czytelnik jest zaintrygowany fabułą oraz nie ma wrażenia chaosu podczas czytania.

Książka porusza tematy surogacji, rodzicielstwa, tajemnic, przeszłości i wiele innych. Jak można wnioskować z opisu i tytułu Kat i Nick po wielu nieudanych próbach zostania rodzicami decydują się na skorzystanie z usług surogatki. Nie wybierają przypadkowej osoby, tylko Lisę, która w dzieciństwie i latach nastoletnich była najlepszą przyjaciółką Kat. Łączy je wspólna przeszłość, nie do końca kolorowa, momentami tragiczna, która przez ostatnie 10 lat nie dawała o sobie znać w nowym życiu Kat. Wszystko to ma się jednak zmienić, niekoniecznie na korzyść bohaterki.

Nick również przed poznaniem Kat nie wiódł szczęśliwego, spokojnego życia, przeszłość go nie oszczędzała, jednak u boku żony wiedzie perfekcyjne życie, w którym brakuje tylko potomka do pełni szczęścia.

Ogólnie po ciężkich początkach udało mi się złapać dobry kontakt z książką i bardzo się wciągnęłam, nie znaczy to jednak, że była to w pełni przyjemna lektura. Bywały momenty, kiedy niesamowicie irytowałam się zachowaniem Kat i jej brakiem zdrowego rozsądku, logicznego myślenia, czy czegokolwiek. Jestem zdania, że większości sytuacji, z których w książce wynikały różnego rodzaju konflikty lub sprzeczki dałoby radę uniknąć, gdyby małżonkowie po prostu przeprowadzili ze sobą spokojną, szczerą rozmowę. Niesamowicie mnie irytuje, kiedy czytam, że kobieta jest zdenerwowana zachowaniem mężczyzny, ale mu tego nie powie, nie wyjaśni sytuacji, tylko się obraża i wyłącza telefon, a potem jest na niego jeszcze bardziej zła, bo sobie nawymyślała...

Ogółem w książce zderzymy się z dużą ilością scen, w których Kat zachowuje się jak w amoku i osobiście rozważałam kwestię tego, czy nasza bohaterka nie cierpi przypadkiem na jakiś rodzaj choroby psychicznej, a cała książka nie zakończy się słowami, że wszystko to był tylko wytwór jej wyobraźni.

Sam wątek przeszłości i przenikania jej do teraźniejszości, wpływania na sytuacje życiowe bohaterów bardzo mi się spodobał i był dobrze skonstruowany. Nie wyłapałam żadnych nieścisłości i jestem zadowolona pod tym względem. Dodatkowo mogę powiedzieć, że skłania on do refleksji nad tym, jak ważną rolę w związku pełni to, aby być szczerym wobec partnera.
Wątek surogacji moim zdaniem mógłby zostać bardziej rozwinięty, ponieważ moim zdaniem pełni on tutaj dość poboczną rolę.

Finalnie książka okazała się całkiem przyjemna w odbiorze, trzymająca w napięciu i wciągająca. Mimo kilku szczegółów, które mi nie podeszły oceniam ją bardzo pozytywnie i polecam ☺


Pułapka życia - Klaudia Morawa

sobota, lutego 15, 2020

Pułapka życia - Klaudia Morawa

Mój pierwszy e-book od naprawdę długiego czasu. Ostatnio ciężko było mi się zmotywować do kupowania książek w elektronicznej wersji, ale po kilku wieczorach z moim inkBOOKiem zaczęłam na nowo doceniać jego zalety i chyba zacznę częściej na nim czytać.

Książką, która zmotywowała mnie do odkurzenia czytnika jest "Pułapka życia".




Autor: Klaudia Morawa
Tytuł: Pułapka życia
Ilość stron: 288
Wydawnictwo: Studio Suite77
Kategoria: kryminał, thriller



"Dwie kobiety. Dwa charaktery. Dwie orientacje seksualne.
Czy przeciwieństwa pozwolą połączyć siły w walce o życie siedmioletniego chłopca?
Dla Nikki, doświadczonej detektyw, to nie tylko walka z czasem, lecz przede wszystkim zmagania z własnymi słabościami.
Dla Jennifer to nowa ścieżka kariery, która nie zapowiada się zbyt obiecująco.
Tę książkę czyta się jak scenariusz. Zwroty akcji, dialogi, minimum opisów sprawią, że nie zechcecie jej odłożyć."
- opis ze strony wydawcy

Szczerze mówiąc byłam troszkę zdziwiona jak przyjemnie i szybko mi się czytało, wszystko to ze względu na opinie innych czytelników, które nie były zbyt pochlebne i sugerowały, że może to być kolejna szablonowa historia o policjantach. Rzeczywistość okazała się jednak inna i mimo tego, że książka porusza dość popularny motyw policjantów o skrajnie różnych charakterach, którzy muszą znaleźć sposób na owocną współpracę to wciągnęła mnie bez reszty i sprawiła, że o niczym innym nie mogłam myśleć.

Nie była to chyba nawet zasługa wykorzystania przez autorkę wątku homoseksualizmu, bo nie zrobił on na mnie wrażenia. Jestem zdania, że każdy ma prawo do miłości i do momentu, kiedy nikogo nie krzywdzi może robić, co chce i z kim chce. Prawdą jednak jest też to, że chyba pierwszy raz czytałam książkę poruszającą taki wątek, w tym momencie nie przypominam sobie żadnej innej i myślę, że może to świadczyć o tym, że jest ich po prostu niewiele.

Zdziwieniem było dla mnie to, że miejscem akcji nie jest żadne z polskich miast. Zazwyczaj przy tego typu powieściach wydarzenia skupiały się wokół Warszawy, Wrocławia, czy Gdańska, a tutaj mamy do czynienia z Los Angeles, co swoją drogą zauważyłam dopiero pod koniec książki, kiedy natrafiłam na moment, w którym jedna z bohaterek wygląda przez okno i widzi palmy. Jakie palmy ja się pytam? Bohaterki mimo zagranicznych imion mają niezwykle "polskie" charaktery i usposobienie, więc z góry założyłam, że wszystko dzieje się w Polsce.

Co do fabuły to jest rozwinięta na wielu płaszczyznach, nie skupia się jedynie na sprawie kryminalnej, ale tez na wydarzeniach z życia obu bohaterek, co daje nam przyjemny obraz tego, jak życie prywatne wpływa na jakość pracy policjantek. Bardzo mi się to podoba, bo nie raz czytając tego typu książki byłam ciekawa, co może się dziać w życiu bohaterów poza miejscem pracy.
Tutaj mamy do czynienia z dominującą, doświadczoną w sprawach zawodowych Nikki, która nie radzi sobie z życiem prywatnym i Jennifer, nowicjuszką w policji, która zmaga się z wieloma obawami związanymi ze swoją orientacją i odnalezieniem się w nowym miejscu.

Całość oceniam pozytywnie, bardzo dobrze spędziłam czas z tą książką i z chęcią polecę ją innym.

Podsumowanie: styczeń 2020

środa, lutego 12, 2020

Podsumowanie: styczeń 2020


Styczeń już dawno za nami, a ja tymczasem przychodzę z lekko spóźnionym podsumowaniem. Początek lutego nie należał do najprzyjemniejszego czasu w moim życiu, ale sytuacja powoli zaczyna się normować, a ja sama mam właśnie ferie, więc mogę skupić się na książkach i pisaniu o nich. Ostatnio udało mi się spędzić 2 wieczory z bardzo ciekawą lekturą, która pojawi się już niebawem.

Wracając do podsumowania:

Wyświetlenia: 1 547
Posty:
6
Komentarze: 10
Obserwatorzy:
96
Najchętniej czytany post: Zaufasz mi - Diana Brzezińska


Odnośnie najczęściej czytanego postu w styczniu to nadal nie potrafię przeżyć zakończenia "Zaufasz mi " i z niecierpliwością czekam na kolejny tom tej serii. W głowie mam już chyba milion możliwych kontynuacji i wielkie nadzieje na to, że sytuacja rozwiąże się w sposób, który choć trochę je odzwierciedla.

W lutym nie mam większych planów, chcę jedynie trochę odpocząć i poczytać coś dla przyjemności, a nie jako zadanie do szkoły. Mam też nadzieję na jakiś post dotyczący czytników, bo zauważyłam ostatnio na grupach czytelniczych rosnące zainteresowanie nimi ☺

Wyzwania czytelnicze 2020

niedziela, stycznia 26, 2020

Wyzwania czytelnicze 2020


Przez ostatnie 2 lata brałam aktywny udział w wyzwaniach książkowych, co pozwoliło mi nie tylko zwiększyć ilość czytanych książek, ale też zweryfikować, jakie są moje czytelnicze możliwości, co czytam najchętniej i czego nie lubię. W tym roku postanowiłam wziąć udział w tych wyzwaniach, które w poprzednich latach sprawdziły się u mnie najlepiej. Są one dla mnie nie tylko wyznacznikiem ilości przeczytanych książek, ale też bardzo ułatwiają mi podsumowywanie czytelniczego roku z racji informacji, które zbieram podczas spisywania kolejnych tytułów.

Na 2020 rok wybieram:



1. 52 książki w rok, czyli mój wyzwaniowy standard. Średnio jest to jedna książka na tydzień, ale jak powszechnie wiadomo zdarzają się okresy, że nie czyta się przez parę tygodni, a potem przychodzi czas, kiedy jednego dnia pochłania się kilka tytułów.
Póki co każdego roku udało mi się osiągnąć wymaganą ilość, a moim celem jest też przekroczenie tej liczby.


2. Przeczytam tyle, ile mam wzrostu, czyli to, co nie udało mi się jeszcze ani razu. Myślę, że jestem po prostu za wysoka na to wyzwanie, ale uparcie dążę do celu i ciągle mam nadzieję, że uda mi się osiągnąć te 178 cm.

Wyzwanie polega na mierzeniu szerokości grzbietu każdej przeczytanej w ciągu roku książki, tak aby wartość wynosiła tyle ile mamy wzrostu. Można też ułożyć książki w stosik i zmierzyć się z nim, jednak ja często korzystam z bibliotek i e-booków, więc jest to dla mnie niemożliwe.


3. 20 000 stron, zeszłoroczne wyzwanie to 19 000 stron, czego nie udało mi się osiągnąć, jednak w tym roku zamierzam bardziej się postarać i przeczytać aż 20 000 stron.

Wszystkie te wyzwania realizowałam również w zeszłym roku i doszłam do wniosku, że chyba staną się one moją rutyną. Lubię spisywać informacje o każdej przeczytanej książce i sprawdzać swoje postępy w ciągu roku.
Standardowo informacje te będą podane na blogu, więc w każdej chwili będzie można do nich zajrzeć ☺

Podsumowanie: wyzwania czytelnicze 2019

niedziela, stycznia 19, 2020

Podsumowanie: wyzwania czytelnicze 2019


Podsumowanie grudnia już za nami, więc przyszła pora na podsumowanie wyzwań książkowych, których podjęłam się w 2019 roku. Ze względu na to, że w 2018 roku wybrałam aż 7 wyzwań, z czego 3 się nie powiodły w 2019 postanowiłam nieco zmniejszyć ich ilość. Finalnie wybrałam 4, które najbardziej mi się spodobały.

Jak poprzednio skrupulatnie notowałam wszystkie przeczytane tytuły oraz inne informacje ich dotyczące, żeby teraz z łatwością móc ocenić, jak mi poszło. Przez cały rok mogliście sprawdzać moje postępy w sekcji "Wyzwania czytelnicze 2019" i wiem, że to dość często odwiedzane karty na moim blogu.

Powodem, dla którego podejmuję się wyzwań tak jak poprzednio jest chęć dodatkowego zmotywowania się do czytania oraz chęć poprawiania swoich czytelniczych wyników.


1. Pierwszym wyzwania, które wybrałam jest standardowe "52 książki w rok". Średnio to jedna książka na tydzień, jednak są momenty, kiedy nie mam zwyczajnie czasu lub ochoty na czytanie, a znów innym razem potrafię pochłonąć 2 tytuły jednego dnia. Mój wynik tutaj nie jest piorunujący, ponieważ planowałam znacznie przekroczyć tę liczbę, a finalnie mało brakowało, żebym nie zdążyła z minimalną ilością, jaką jest liczba 52 książek.

Link do spisu książek z tego wyzwania: <klik>

Finalnie udało mi się przeczytać wszystkie 52 książki, jednak ostatnią skończyłam czytać w sylwestra, a recenzja pojawiła się dopiero w Nowy Rok. Stwierdziłam, że skoro nie mam czasu napisać tekstu w ten dzień to bez sensu spieszyć się i dodawać słaby tekst, skoro równie dobrze mogę z nim zaczekać do jutra.
To wyzwanie na pewno jest jednym z tych, których chcę się podjąć w 2020, mam nadzieję, że uda mi się jednak mimo wszystko przebić wynik 52 książek i że będzie ich o wiele więcej.


2. Kolejnym wyzwaniem jest "Przeczytam tyle, ile mam wzrostu", którego już drugi rok z rzędu nie udało mi się zrealizować! Mam 178 cm wzrostu, a udało mi się przeczytać tylko 120.5 cm, czyli podobnie jak w 2018 roku, kiedy ten wynik wynosił 128.1 cm.

Lista książek z ich wymiarami: <klik>

Zaczynam powoli wątpić w to, że uda mi się osiągnąć ten cel, jednak mimo wszystko będę dalej próbować i mierzyć każdy przeczytany tytuł, aby za rok znów sprawdzić, czy mi się udało.


3. Ostatnie wyzwanie, jakie dociągnęłam do końca to "19 000 stron", które wzięło się oczywiście od końcówki w liczbie 2019, idąc tym tropem w tym roku powinno być to 20 000stron, jednak ja albo zdecyduję się pozostać przy liczbie 19 000, której finalnie nie osiągnęłam, albo zrezygnuję całkowicie z tego wyzwania. W 2019 udało mi się przeczytać jedynie 17 947 stron, co oznacza, że zabrakło mi troszeczkę ponad 1000 do osiągnięcia celu.

Lista książek z informacją na temat liczby stron: <klik>

4. Jeśli ktoś z was pamięta mój wpis sprzed roku to wie, że deklarowałam się też na wyzwanie "Powrót do dzieciństwa" z którego jednak zrezygnowałam w trakcie, ponieważ po kilku miesiącach miałam tam tylko jeden tytuł i stwierdziłam, że nie ma sensu tego ciągnąć dalej.

♣♣♣♣♣

Jak widać troszeczkę przeliczyłam swoje możliwości i w tym roku zamierzam wziąć to pod uwagę przy wyborze wyzwań. Nie mniej jednak bardzo chciałabym przebić zeszłoroczne wyniki, co może nie być łatwe ze względu na maturę, która czeka mnie w tym roku. Często o tym wspominam ostatnio, ale odkąd zaczęłam ostatnią klasę mam naprawdę ograniczony czas, nie tylko na pisanie i czytanie, ale też moje inne hobby, które nadal chcę realizować. Wszystko to skutkuje tym, że muszę dzielić sobie dzień w taki sposób, aby pogodzić ze sobą szkołę, bloga, zajęcia dodatkowe i życie prywatne.

Jak widzicie w 2019 roku wyzwania książkowe nie poszły mi zbyt dobrze. A jak wygląda to u Was? Wybraliście jakieś w poprzednim roku? A może w bieżącym?

Zobacz również:

Copyright © Czytam, polecam... , Blogger